The Killing of a Sacred Deer
Visages villages
Happy End
A Ghost Story
Battle of the Sexes
Take 5

Olivier Masset-Depasse over ILLÉGAL

In illégal wordt de Russische Tania, die illegaal in België verblijft, opgepakt en voor onbepaalde tijd in een detentiecentrum geplaatst. Regisseur Olivier Masset-Depasse volgt haar op de huid tijdens haar tocht door dit vagevuur.

1 Hoe kwam u bij dit onderwerp? Het begon met een nieuwsbericht over een detentiecentrum dat zich dicht bij mijn woonplaats bevindt. Ik hield daar een slecht gevoel aan over. Dus ik ben onderzoek gaan doen op het internet, en vond allerlei zaken die me deden walgen. Maar ik ben niet iemand die de straat op gaat, of die expliciet de polemiek opzoekt. Daarom wilde ik er een film over maken.

2 U bent misschien geen polemicus, maar de film heeft wel degelijk een politieke lading. Uiteraard, maar ik wilde geen 'linkse' film maken. Ik wilde een film maken die zo dicht mogelijk de werkelijkheid benaderde. Dat betekende dus dat ik zeer grondig voorwerk moest doen. Het verhaal over de moeder en de zoon had ik al snel in mijn hoofd; de statistieken laten zien dat er meer en meer alleenstaande moeders in West-Europa arriveren. Vervolgens heb ik heb ruim een jaar met allerlei betrokkenen gepraat — een gespecialiseerd journalist, medewerkers van het detentiecentrum en de gedetineerden zelf. Maar mijn belangrijkste bron was de directeur van één van die centra. Het grootste compliment was dat hij de film aan al zijn medewerkers wilde tonen, zodat zij konden zien hoe hun werk door de buitenwereld wordt beschouwd. Hij vond dat de film de problemen van de immigranten goed weergeeft.

3 Heeft u de film ook echt in een detentiecentrum gedraaid? Nee. Tijdens het onderzoek heb ik wel verschillende malen enkele dagen in zo'n centrum doorgebracht, om een preciezer idee te krijgen van de procedures, de emoties en de sfeer die er hangt. Maar wat je in de film ziet is een set; het is één ding om persoonlijk daar te zijn, maar iets heel anders om er met een filmcrew rond te lopen. Maar wat je in de film ziet, heb ik daar zelf ook gezien; het voelt als het vagevuur. Je komt bang binnen, hebt geen enkel idee wat er de volgende dag zal gebeuren; het is de hel.

4 Is de realistische stijl die u koos onvermijdelijk bij een onderwerp als dit? De stijl neigt misschien naar die van de documentaire, maar het is voor mij heel duidelijk dat het fictie is. Ik hou van de compositie, het plaatsen van acteurs binnen een ruimte. Het voordeel van fictie is dat je echt in het hoofd van het hoofdpersonage kan gaan zitten; voor anderhalf uur voel je Tania's emoties. Ook daarom koos ik voor een Belgische actrice voor de hoofdrol: om zo min mogelijk barrières op te werpen voor identificatie door een Belgisch publiek. Anne [Coesens, hoofdrolspeelster en echtgenote van Masset-Depasse] leerde in zes maanden Russisch; uiteindelijk sprak ze het zo goed dat ik veel dialogen kon toevoegen. De scènes in het detentiecentrum voelen claustrofobisch, maar uiteindelijk gebruikt de film waarschijnlijk evenveel wide shots als close-ups. Die dualiteit was erg belangrijk de close-ups tegenover de weidse afstandsshots, die een paranoïde gevoel van geobserveerd worden moeten geven.

5 Kunnen films iets aan dit soort situaties veranderen? De films zelf kunnen niets veranderen, maar de mensen die de films zien misschien wel. Volgens mij heeft nog geen film dit aspect van de immigratie laten zien, het proces dat zich achter de schermen afspeelt. Als je mensen het laat zien, kan het publiek niet meer zeggen dat ze het niet wisten. Dat zie je ook in de film, in de scène in het vliegtuig waar de passagiers in opstand komen tegen hoe Tania wordt behandeld. Ook dat is gebaseerd op een echt gebeurd incident. Die scène draait er om dat het volk soms wel de ruimte heeft om te protesteren, om in opstand te komen. Maar daarvoor is een grotere groep nodig. De cinema verandert de wereld niet, maar kan wel iets veranderen aan de mentaliteit van de mensen. Dat hoop ik tenminste!

Joost Broeren



top
Artikelen
Zo zit het dus met die Roemeense New Wave
FilmSlot Homefront

Interviews
Cristi Puiu over AURORA Roemeens moordsprookje
Andrei Ujica over THE AUTOBIOGRAPHY OF NICOLAE CEAUSESCU 'Ceausescu wilde graag gefilmd worden'
Christoph Hochhäusler over UNTER DIR DIE STADT De Frankfurt cocktail
Take 5 Olivier Masset-Depasse over ILLÉGAL
David Robert Mitchell over THE MYTH OF THE AMERICAN SLEEPOVER Chillen voor de camera

Rubrieken
Redactioneel
FilmKort
FilmSterren
FilmThuis
Ebele Wybenga (Upload Cinema) Comfortfood
Spotlight Stephen Dorff
FilmBoeken Alex van Warmerdam
FilmPers
World Wide Angle (NL)
Actie!
Evenementen (Focus)


Recensies
AURORA Thriller tergt kijker tot het uiterste
THE AUTOBIOGRAPHY OF NICOLAE CEAUSESCU Raak portret van Roemeense dictator
AUTUMN GOLD Atleten toveren brede glimlach op het gezicht
BLACK BUTTERFLIES Carice van Houten moeizaam als dichteres
Il conformista (Thuiskijken) Bertolucci's barokke revolutie
CONTRE TOI Stockholmsyndroom
DE ENGEL VAN DOEL Tragikomisch bezoek aan spookdorp
HAPPYTHANKYOUMOREPLEASE Frisse nostalgie in zonovergoten New York
ILLÉGAL De angst van de illegaal
IN A BETTER WORLD Oscar voor wraak
THE MYTH OF THE AMERICAN SLEEPOVER De jeugd is voorbij, maar nog even niet
PAUL Buitenaardse poepgrappen
RABBIT HOLE De grote Nicole Kidman-show
SHAHADA Geloof als troost
DE SMAAK VAN DE ZIEL Veel zoet in sterrenrestaurant
SOMEWHERE Het onbenoembare gemis van de sterren
SOUND OF NOISE Drummende drilboren en blaffende bulldozers
TRASH HUMPERS Korine denkt te shockeren met bejaarde vandalen
UNTER DIR DIE STADT IJskoud maar zinderend liefdesdrama