Good Time
Blade Runner 2049
mother!
Detroit
Manifesto (Julian Rosefeldt over)
Actie!

Prinseneiland, naast nr 34
Amsterdam
7 juli 2015, 10.31 uur

"Zal ik meteen maar even een striptease doen? Dan hebben we het functioneel naakt ook maar gehad", zegt uitvoerend producente Nichon Glerum, terwijl ze haar panty uittrekt. Het is een snikhete dag in juli. Op een rafelrand bij het Amsterdamse spoor vinden opnamen plaats voor Adrift. Glerum is tevens verantwoordelijk voor de art direction, de kleding , setdressing, props en de visagie. En ze houdt de continuïteit in de gaten, en helpt mee met de catering.
Adrift is namelijk een coöperatieve film; iedereen doet alles. En iedereen is verantwoordelijk voor alles. Het collectief, Sinking Ships genaamd, bestaat uit een aantal filmfestivalmedewerkers — fotografen, schrijvers, ontwerpers en uitgevers — die gezamenlijk hun theoretische filmkennis én filmliefde in de praktijk wilden brengen. Het idee voor Adrift — of The Boat, zoals de kortfilm aanvankelijk heette — is ontstaan aan de bar, tijdens het International Film Festival Rotterdam.
Bij het schrijven van het script hield het collectief al zoveel mogelijk rekening met de kosten en baten: met een verhaal dat internationaal aanspreekt, één hoofdlocatie en slechts tien opnamedagen. "Maar in de praktijk loop je toch tegen van alles aan", vertelt Glerum. "De boot hadden we twee maanden geleden al geregeld. Maar een dag voor de opnamen bleek dat de motor het niet deed. Toen hebben we 'm hier helemaal naartoe moeten laten slepen."
Het verhaal, over een voormalige punker die zijn idealen heeft laten varen, is losjes geïnspireerd op een buurman van hoofdrolspeler Ruud Jonkers. Zijn tegenspeler Jetske Krabbendam reageerde op een oproep. "Het is vooral een mannenclubje", legt cameraman en editor Bram Belloni uit. "We hebben eigenlijk maar een vrouw." "En die kan niet acteren!", lacht Glerum. Ook de geluidsman heeft zich vrijwillig aangemeld; Danan Voorn zit nog op het Mediacollege Amster­dam, en heeft ook geassisteerd bij de montage. "Kees Driessen en Nicole Santé hebben samen een middagje pornoacteurs gespeeld", zegt Mark Baker. "Althans, ze hebben buiten beeld gesteund en gekreund." Michiel Lande­weerd is tweede cameraman, Sjoukje van Gool heeft onderwateropnamen gemaakt, Felix Kalkman doet de setfotografie, Gerald Zevenboom heeft de film geproduceerd. "We hebben nog wel een gaatje in de begroting", aldus Glerum.
"Zijn jullie klaar voor repetities?", vraagt scenarioschrijver annex opnameleider Mark Baker. Als er nog een intercity voorbij is geraasd, kan er worden gerepeteerd: Jonkers — wit hemd, getatoeëerde schouder — smijt zijn fiets tegen een boom, gaat aan boord van de gammele boot en ontdekt een slaapzak: er heeft iemand aan boord geslapen. Na één keer repeteren, wordt de scène direct opgenomen. Na de tweede take is iedereen tevreden. "We doen bijna alles in twee takes", legt Baker uit. "Een enkele keer in drie takes en maximaal in vier takes."
Het collectief had gehoopt dat hun eerste proeve op het IFFR in wereldpremière zou gaan, maar Adrift werd niet geselecteerd. Tot overmaat van ramp werd ook de festivaldagkrant weggesaneerd. Waar de film nu te zien zal zijn, weet Belloni nog niet. "We hebben hem naar nog een aantal andere festivals gestuurd." Glerum: "Voor mijn part gaan we naar Karlovy Vary. Of Thessaloníki."

Jan Pieter Ekker | foto Bob Bronshoff

Adrift — When No Future is Now | Nederland, 2015 | Regie en scenario Mark Baker | Productie Sinking Ships Collective (Mark Baker, Bram Belloni, Nichon Glerum, Sjoukje van Gool, Ruud Jonkers, Michiel Landeweerd, Jetske Krabben­dam, Danan Voorn, Gerald Zevenboom) | Uitvoerend producent Nichon Glerum | Camera Bram Belloni (DP), Michiel Landeweerd, Sjoukje van Gool | Geluid Danan Voorn | Montage Bram Belloni, Danan Voorn | Art direction Nichon Glerum | Kleding Nichon Glerum | Make up Merel Halfweeg | Muziek Moby | Met Ruud Jonkers, Jetske Krabbendam | Kleur, 21 minuten | Te zien vanaf ???

Foto: hoofdrolspeler Ruud Jonkers, geluidsman Danan Voorn en cameraman Bram Belloni.



top
Artikelen
Sterren 2015
ID Check Die wilde dieren, dat zijn wij
Gesneuvelde films
IFFR Tiger Shorts competitie Op zoek naar balans

Interviews
Gerard Huisman, 25 jaar distributeur 'Film is kunst'
Manu Riche en Dimitri Verhulst over Problemski Hotel 'Wat ik zag in het azc bleef aan mijn ribben kleven'
Boudewijn Koole over Beyond Sleep 'Laat je vallen'
Hou Hsiao-hsien over The Assassin Wachten op de wind
Apichatpong Weerasethakul over Cemetery of Splendour 'Niet weggaan, zei Béla op een dag'
Naomi Kawase over An 'Ik graaf onder mezelf in de aarde'
Nabil Ayouch over Much Loved 'Marokko heeft zijn spiegel gebroken'
Hany Abu-Assad over The Idol 'Kom een dagje naar Gaza'
David Verbeek over Full Contact 'Een roadmovie door het onderbewuste'
Ramin Bahrani over 99 Homes 'Geld maakt geld. Arbeid is voor sukkels'

Rubrieken
Kort
Filmsterren
Actie!
World Wide Angle (NL) De goeie slechte ouwe tijd
Redactioneel
Andy at the movies
Thuiskijken
Op ooghoogte Whose Cinema
Boeken: Filmkritiek Sinds mensenheugenis in crisis
Het nieuwe kijken Beeldend geluid


Recensies
99 Homes Waanzinnige huisjesmelker
An Wassen, koken, rusten, roeren
Anomalisa Iedereen is gelijk, behalve ik
Artist of Fasting (IFFR Deep Focus Adachi Masao) Perversies als elektrotherapie
The Assassin (Nie Yinniang) De vijand aan je borst
Beyond Sleep Dwalen in een slapeloos moeras
Cemetery of Splendour ...en de dood die als een droom is
D'Ardennen Modderige Vlaamse noir
Francofonia Kunst tussen massa en macht
Hail, Caesar! Oud Hollywood spat er vanaf
The Idol Van schoonheid en hoop
James White Wat doen we met moeder?
Knielen op een bed violen Radicaliserende gristen
Louder Than Bombs (Joachim Trier over) Thuis, ver ver weg
Much Loved Hypocrisie in Marrakech
Problemski Hotel De eeuwige pauze van het azc
The Revenant De beer is los
Spotlight All the Church's Men