Isle of Dogs
The Cleaners
The Death of Stalin
Jeannette
Lean on Pete
Redactioneel

De feestdagen zijn voorbij. De versieringen zijn opgeborgen. En ook de sterren gaan bij de Filmkrant weer in de kast. We waren in oktober 2011 een van de laatste Nederlandse media die een sterrenwaardering bij recensies invoerde. Dat voelde destijds volkomen logisch. We waren laat. Want we waren met onze 'Kruisjeslijst' (de huidige 'Filmsterren') vanaf het 0-nummer in 1981 de eersten die filmjournalisten vroegen om sterren uit te delen. Maar er bleef iets wringen. Er is geloof ik niet een onderwerp dat de afgelopen zeven jaar zo vaak bij de redactievergadering op de agenda heeft gestaan als die sterren; juist omdat ze handig zijn als service, maar een al dan niet gezonde spanning oproepen met meningsvorming en argumentatie.
Want kun je je oordeel over een film wel uitdrukken in iets waarvoor je slechts de vingers van een hand nodig hebt? En is dat oordeel eigenlijk wel het belangrijkste van filmkritiek? De Filmkrant staat voor meer. Naarmate de sterren voor de commercie (distributeurs, bioscopen) steeds belangrijker werden (lekker beknopt op posters en in advertenties), verloren ze voor ons hun zeggingskracht.
De reden om naar een film te gaan is vaak niet of die 'goed' of 'slecht' is. Bovendien zijn de meeste films nou eenmaal geen meesterwerken of mislukkingen. Maar werelden waarin je om heel andere reden een tijdje in vertoeven kunt.
Dat het debat over zin en onzin van die sterren deze maand door Het Parool werd beslecht ten nadele van de sterren, beschouwen we dan ook als pure winst. Zelfs media die ze (voorlopig) handhaven moeten zich vanaf nu rekenschap geven van het feit dat die sterren dus niet objectief zijn.
Onze Filmsterrenlijst blijft overigens bestaan. Een beetje uit nostalgie. En omdat hij meer consumentenvoorlichting geeft dan kunstkritiek is. Hij geeft een mooi compact overzicht van de films die Nederlandse filmcritici zien, en wat de algemene gevoelstemperatuur is. We gaan hem de komende tijd wel uitbreiden met meer persoonlijke tips en aanbevelingen van filmjournalisten.
Laat die sterren in ieder geval nog maar een tijdje onderwerp van discussie blijven. Maar zo min mogelijk de aandacht van de inhoud afleiden. Vaak zijn die films met die mitsen en maren, die ergens in het midden van de sterrenparade eindigen en die misschien wel tachtig procent van het aanbod uitmaken, namelijk films die je gewoon moet gaan zien. Omdat je een maker wilt volgen, een stijl of een genre interessant vindt, benieuwd bent naar de aanpak van een onderwerp. Omdat film een dialoog is. Met zichzelf, met de geschiedenis, met de toeschouwer. Maar als die drie-sterrenwaarderingen ertoe leiden dat men die stukken niet meer leest, of die films niet meer bezoekt, dan verliest uiteindelijk de filmcultuur.

Dana Linssen | @danalinssen


top
Artikelen
Mei '68: vijftig jaar later Jean Luc-Godard: revolutionair zonder volk
IFFR: Festival laat de wereld een kwartslag draaien De wereld anders zien door een jongetje van vier
IFFR: A History of Shadows In de schaduw van de geschiedenis
IFFR: Curtain Call Sublieme ondergang
IFFR: Ammodo Tiger Short Competition Graven in de aarde, op zoek naar de ander
IFFR: Critics' Choice 2018 Duurzame filmkritiek
IFFR: Films met een Nederlandse distributeur
Filmsterren 2017 En de winnaar is: Moonlight

Interviews
Frans Weisz over Het leven is vurrukkulluk 'De film moest fris en springerig zijn, net als Camperts proza'
Marten Rabarts over EYE International Hoe Cobain in Berlijn terecht kwam
Sean Baker over The Florida Project 'We willen het publiek niet met een hamer slaan'
IFFR: Jesper Ganslandt over openingsfilm Jimmie 'Hij vroeg steeds: is dit nou echt?'
Michel Franco over Las hijas de Abril De extremen van Michel Franco

Rubrieken
Actie!
Boeken: Ishiro Honda Ode aan een Monstermaker
Thuiskijken
Kort
Het nieuwe kijken: Stille revolutie
Humans of Film Amsterdam
Op ooghoogte
Redactioneel
Filmsterren
The Thinking Machine 15 Precies op dat moment


Recensies
7 Giorni Zomerflirt met complicaties
Ava (Léa Mysius over) 'Op het strand zijn alle lichamen naakt'
Broeders Helse zoektocht naar een broer in Syrië
Doof kind Doof is ook leuk
Downsizing Madurodamland
The End of Fear (Barbara Visser over) Wie is er bang voor lastige vragen?
The Florida Project Chaotisch, stuurloos en o zo vrij
Hannah (Andrea Pallaoro over) De erotiek van het verborgene
Las hijas de Abril Wat als mama's hulp geen grenzen kent?
I, Tonya Uit de toon op het ijs
L'insulte (Ziad Doueiri over) Een kleine burgeroorlog
Jusqu'à la garde (Xavier Legrand over) 'In Frankrijk kost huiselijk geweld elke paar dagen een leven'
Het leven is vurrukkulluk La La Land in het Vondelpark
M (Sara Forestier over) 'Ik wil geen ideeën. Ik wil emoties'
Ma'Rosa Versnijden bij kaarslicht
Marlina the Murderer in Four Acts Giftige kippensoep
Marquis de Wavrin Puur goud, maar hoe haal je het in je hoofd?!
Médecin de campagne Edelkitsch op het Franse platteland
Mesteren De kunstwereld als zootje ongeregeld
Michel, acteur verliest de woorden Hoofdrolspeler in de coulissen
My Name is Nobody Aanbellen bij Ennio Morricone
Patser Radioactieve Tsjernobyliaanse fucking Fukushima shit
Phantom Thread Daniel Day-Lewis verdwijnt voor de laatste keer
The Post De journalist als superheld
The Shape of Water Sexy schubben
De wilde stad Voor iedereen die het zien wil
The Wound Verdedigers van het patriarchaat

archief

2018



april 2018
maart 2018
februari 2018
januari 2018