Burning
Tesnota
First Man
Transit (Christian Petzold over)
Living the Light — Robby Müller (Claire Pijman over)
Het nieuwe kijken: De dood van de filmposter

Is het je ooit opgevallen dat een film bij Netflix zomaar van plaatje verandert? Regelmatig krijg ik afbeeldingen voorgeschoteld die in de verste verte niet lijken op de originele filmposter. Hier blijkt een hele wetenschap achter schuil te gaan. Netflix is een enorme carrousel van plaatjes die je moeten verleiden tot klikken en kijken. Volgens Netflix kijken gebruikers 1,8 seconden naar de coverafbeelding om te overwegen of een film iets voor hen is. Heb je na 90 seconden scrollen, vergelijken en twijfelen niets van je gading gevonden dan is de kans groot dat je iets anders (nuttigs) gaat doen in plaats van Netflixen. Daarom is het cruciaal voor het bedrijf om de kunst van de thumbnail of cover-image te beheersen. Het komt neer op het samenvatten van de volledige aantrekkingskracht van een film op digitaal postzegelformaat. Netflix experimenteerde eerst met het A/B-testen van verschillende coverafbeeldingen: het ene plukje gebruikers krijgt variant A te zien, het andere plukje variant B. Wordt op een van de twee 'posters' bij hetzelfde aantal vertoningen van het plaatje meer geklikt, dan ziet iedereen voortaan alleen deze.
Deze tests leverden een aantal fascinerende 'coverwetten' op. Close-ups van gezichten werken goed, vooral als ze emotie laten zien. Het laten zien van schurken, draken en andere gevaren levert meer kliks op dan het tonen van de 'held'. Bij meer dan drie personages op één plaatje nemen de klikkansen aanzienlijk af. Sinds een tijdje gaat Netflix nog een stap verder. Wat voor plaatje je te zien krijgt — er staan wel zes varianten per film klaar — hangt af van jouw persoonlijke klik- en kijkgedrag. Stel, je kijkt veel films met Jennifer Lawrence, dan zie je zelfs bij een film waarin ze een bijrol heeft alleen haar gezicht op de cover. Ben je verslingerd aan romantische drama's, dan zal ook bij een politieke thriller een thumbnail getoond worden waarop je twee geliefden ziet. Door deze 'personalisatie' verdwijnt de universeel aantrekkelijke, met zorg ontworpen filmposter. Wat we ervoor terugkrijgen is gerobotiseerd knip-en-plakwerk dat soms zelfs een misleidend beeld geeft van een film.

Ebele Wybenga


top
Artikelen
Previously Unreleased
Carne y arena Virtueel-realistisch tot in het hart
Alex van Warmerdam — L'histoire kaputt De duivel in de details
Terry Gilliam en Cervantes' Don Quixote 'Dat tweede deel — wauw!'
World Cinema Amsterdam Kritische stemmen uit Cuba
Retrospectief Billy Wilder in Eye Billy Wilder exporteerde Europese humor naar Hollywood
Special: See All This Hoe wij kijken
Mei '68: Third Cinema Hoe het geld in Afrika kwam

Interviews
Sophie Fiennes over Grace Jones: Bloodlight and Bami 'We zien eindelijk op hoeveel manieren vrouwen klein worden gehouden'
Terry Gilliam over The Man Who Killed Don Quixote 'Dit was Nietzscheaans filmmaken'
Deniz Gamze Ergüven over Kings 'Alsof ik mijn vingers in het stopcontact stak'

Rubrieken
Actie!
Boeken: Alex van Warmerdam — L'histoire kaputt Grillig eerbetoon
Humans of Film Amsterdam
Redactioneel
Het nieuwe kijken: De dood van de filmposter
Kort
Filmsterren
Thuiskijken
The Thinking Machine 20 Carnaval der zielen


Recensies
L'atelier Extremist op schrijfcursus
Disobedience Twee vrouwen
Grace Jones: Bloodlight and Bami Overal schuilt een performance in
The Happy Prince De laatste jaren van Oscar Wilde
Kings 'Hallo, deze film speelt zich af tijdens de rellen van 1992!'
The Man Who Killed Don Quixote Terry Gilliam flikt het toch
Marvin ou la belle éducation Isabelle Huppert als rolmodel
Mektoub, My Love: Canto Uno We zijn van niemand
The Mercy Tussen wal en schip
The Place Orakel in een café
El presidente Blufpoker in tijden van Trump
Que Dios nos perdone Klopjacht tijdens zinderende zomer
Redbad In het land van vrije mensen
The Road to Mandalay Kom je als vluchteling ooit weg?
Tiempo compartido Onheil in het vakantie­paradijs
Tiere Hallucinante beeldenpuzzel
Time Trial (Finlay Pretsell over) 'De extase van het fietsen'
Under the Silver Lake Zoveel gezichtsbedrog kan alleen in Los Angeles