Blade Runner 2049
The Square
Un beau soleil intérieur
The Glass Castle
Kleine ijstijd
The Getaway Teddy Cherim

Teddy Cherim co-regisseerde Sterke Verhalen voor een no-budget en onderzoekt de wereld van het onafhankelijk filmmaken. Deze maand: toen mannen nog vrouwen sloegen.

Wat ik boeiend vind aan oudere films, is dat je een beeld krijgt van hoe het vroeger was. Daarmee bedoel ik niet de tijd waarin het verhaal zich afspeelt. Daarvoor kan ik ook een modern kostuumdrama kijken. Ik bedoel dat je kleine inzichten krijgt in de tijd waarin de film is gemaakt.
Na het zien van The Getaway (Sam Peckinpah, 1972) viel mij op dat vrouwen in oudere (actie)films anders worden neergezet dan in hedendaagse films. In The Getaway zit een scène waarin het personage van Steve McQueen, Doc McCoy, zijn auto in een greppel langs de snelweg parkeert, uitstapt en vervolgens wel drie minuten lang zijn handlanger en vrouw (gespeeld door de prachtige Ali MacGraw) fysiek en verbaal mishandelt omdat ze iets doms heeft gedaan. Hij geeft haar echt een pak slaag. Hij grijpt haar vast, slaat haar, schreeuwt tegen haar, slaat haar weer, doet alsof hij haar nog harder gaat slaan, houdt dan in en bitchslapt haar. Dan smijt hij haar weer in de auto en rijdt zwijgend verder. Gezien de omstandigheden waarin zij zich op dat moment bevonden, redelijk begrijpelijk. Maar toch.
In moderne films zie je dit niet meer, de held die het meisje af en toe op haar bek slaat omdat ze zich hysterisch gedraagt of iets stoms heeft gedaan. Een van mijn favoriete acteurs aller tijden, James Stewart, sloeg in bijna elke film waarin hij speelde wel een vrouw. Terwijl hij toch ook een sekssymbool was. Zo ook Bogart, Belmondo en dus McQueen. Blijkbaar vonden vrouwen dit geen reden om minder weg te zwijmelen bij de toch wel vrouwonvriendelijke filmsterren van weleer.
Dit leidt volgens mij maar tot één conclusie: vroeger (tot en met in ieder geval de jaren '70) werd het blijkbaar als redelijk normaal gezien om je vrouw af en toe pakkie te geven. Dat deden mensen gewoon. Als regisseur is dat voor mij de enige logische verklaring waarom het slaan van vrouwen zo veel voorkomt in oudere films. Want als regisseur probeer je zo getrouw mogelijk een script te verfilmen en daarmee het tijdsbeeld neer te zetten. Als het in deze tijden normaal zou zijn, dan zou het ook in mijn films gebeuren. Het is echter niet meer normaal.
Natuurlijk heeft de vrouw sindsdien gigantische stappen gemaakt. Ik zag onlangs een vrouw die haar man compleet in elkaar timmerde voor de Burger King. Geen mooi plaatje. Ik persoonlijk zou het niet durven om mijn vriendin af en toe een corrigerende tik te geven omdat ze het verkeerde merk roze koeken heeft gehaald.
Stel je voor dat er een nieuwe actiefilm zou komen met Leonardo DiCaprio en Megan Fox. Gedurende de hele film heeft Leonardo geen tot weinig respect voor Megan. Hij vindt haar opmerkingen dom, haar beslissingen dommer en haar acties het domst. Op een gegeven moment slaat de vlam in de pan. Hij ramt haar in elkaar. Vernedert haar. Maar, hij houdt van haar. Hij vergeeft het haar. Wat ruimhartig van hem. Dan rijden ze de zonsondergang in. Zij is volledig afgericht en afhankelijk. Hij is een stoere, zwijgzame man.
Dit zou niet meer werken. Ik denk dat als deze film nu gemaakt zou worden, hij compleet zou worden afgebrand. Tijden zijn veranderd. Mannen zijn veranderd. Een stoere man is niet meer alleen hard en zwijgzaam. Hij heeft gevoelens en verlangens. Zie Drive, Transformers, Act of Valor. Vrouwen zijn niet meer slap en afhankelijk. Het feit dat er een nivellering heeft plaatsgevonden tussen man en vrouw is natuurlijk allesbehalve nieuws. Maar wel leuk vind ik het om tot een klein besef te komen over de tijd waarin een film is gemaakt, door het zien van de film zelf.

Teddy Cherim



top
Artikelen
Cannes 2012 Holy moley!
Cannes 2012 (2) Trippen en spacen

Interviews
David Cronenberg over Cosmopolis 'Ik wil geen profeet zijn'
Walter Salles over On the Road 'Elke reis is een verlies'
Matthias Schoenaerts over zijn rol in De rouille et d'os Romantisch met weerhaken
Jacques Audiard over De rouille et d'os De crisis van de naakte lijven
Timo Veltkamp over De Nobelprijswinnaar Komt een man

Rubrieken
Redactioneel
Kort
Filmsterren
Thuiskijken
Actie!
World Wide Angle (NL) Bizarre kadreringen
Sanne Vogel
Spotlight: Robert Pattinson
Zwarte gaten: Bram Schouw zag eindelijk 2001: A Space Odyssey 'Ingewikkelde som met uitkomst nul'
Teddy Cherim
Boeken Carl Dreyer: Hondenweer in Jutland
Ebele Wybenga (Upload Cinema) De evolutie van virals
FilmSlot: VOD VOD is hot
FilmSlot: Cruijfcourts Cruijfcourts voor de artfilm
Evenementen (Focus)


Recensies
21 Jump Street Niet nieuw, wel lekker
38 témoins Iedereen ziet het, niemand doet iets
The Battle of Algiers Wedstrijd in wreedheid
Brammetje Baas 'Rotmeester!'
Cosmopolis Het spook van het kapitalisme
De rouille et d'os Niet kwaad en niet goed
La délicatesse Lauwe prak zul je bedoelen
Gozaran — Time Passing Het wezen van muziek
Happy Happy Ja gezellig, Hints met de buren
Historiás que só existem quando lembradas Het dorp waar de tijd stilstaat
Louise Wimmer Louise in vrije val
Moonrise Kingdom Dysfunctioneel symfonieorkest
De Nobelprijswinnaar Toevallig toch een Dostojevski
On the Road In vrije vlucht naar de horizon
Prometheus Oh was dat de oorsprong van de mensheid?
The Source Schot voor open doel
De Van Waveren Tapes Lekker afluisteren