I Am Not Your Negro
In the Crosswind
Little Men
Austerlitz
Auf einmal
Oldboy Thuiskijken

Terugkijken: Oldboy
Kafka in Seoel

Wat doet eenzame opsluiting met een mens? Wat is belangrijker: wraak of geluk? Zomaar wat vragen die regisseur Park Chan-wook in Oldboy beantwoordt. Nu 28 november eindelijk de lang beloofde remake van Spike Lee in première gaat, is het hoog tijd om terug te blikken op de sensatie die de Koreaanse thriller in 2004 veroorzaakte.

Door Mark van den Tempel

Het is het filmfestival van Cannes, 2004. Quentin Tarantino voert een filmjury aan van mensen als Tilda Swinton en Benoît Poelvoorde. Al snel circuleren titels van kanshebbers: Hirokazu Kore-eda's Nobody Knows, Le conseguenze dell'amore van Paolo Sorrentino. Meest hardnekkige naam: Oldboy uit Zuid-Korea. Regisseur Park Chan-wook geldt in eigen land als de vaandeldrager van de nieuwe cinema. Zijn oorlogsthriller JSA was er een enorme hit. Diens opvolger, de wraakfilm Sympathy for Mr. Vengeance, flopte aan de kassa, maar werd internationaal geprezen om zijn inventiviteit.
Wraak is opnieuw het thema in Oldboy, maar ditmaal heeft Park een incestmotief door het verhaal geroerd. Het maakt Oldboy meteen een van de meer controversiële films van Cannes dat jaar. Maar dan slaat Circus Michael Moore zijn tent op aan de Croisette, en is de Palm een gelopen race. Niet dat Fahrenheit 9/11 zo'n geweldige film is, maar meegesleept door een wereldwijde anti-Bush-stemming vindt de jury een politiek statement op zijn plaats, en geeft Moore de hoofdprijs. Oldboy krijgt het zilver, de Grote Juryprijs.

Morsige loonslaaf
Tien jaar later wordt Park opnieuw afgezet tegen een bekende Amerikaanse cineast. Zal de vaak uitgestelde remake van Spike Lee het origineel overtreffen? Daarvoor kunt u vanaf 28 november terecht in de bioscoop. Feit is dat een decennium aan reflectie Parks Oldboy niet heeft kunnen beschadigen; de thriller is nog steeds een overrompelende ervaring. Visueel, zeker, maar toch vooral ook dramatisch. Wie de film niet kent, en besloten heeft Lee's versie te gaan bezoeken, moet nu ophouden met lezen. Want te veel voorkennis is funest voor de kijkervaring.
We ontmoeten de morsige Koreaanse loonslaaf Oh Dae-su op het politiebureau. Openbare dronkenschap maakt dat hij een bezoek aan zijn jarige dochtertje nog even moet uitstellen. Een vriend krijgt hem vrij, en vanuit een telefooncel bellen ze laveloos met Ohs ex-vrouw. Wat een waardeloze kerel, denk je nog, maar dan is Oh al van de straat verdwenen. Hij wordt wakker in een als hotelkamer vermomde cel. Daar brengt hij de volgende vijftien jaar van zijn leven door. Wie hem daar gestopt heeft, en waarom: dat zijn de grote vragen die Oh moet zien te beantwoorden als hij op een dag wakker wordt op het dak van een gebouw. De gedroomde vrijheid blijkt al snel niet meer dan een grotere gevangenis te zijn.

Hamer
"Ik onderdruk mijn woede- en wraakgevoelens al mijn hele leven", vertelde Park de pers in Cannes. "Misschien dat ik ze daarom in mijn films stop." Inderdaad: er zit veel woede in Oldboy. De laatste jaren van zijn gevangenschap traint Oh voor een wraakexercitie. Met een hamer trekt hij een voor een de tanden uit de mond van een mogelijke dader. Met dezelfde hamer gaat hij een bende criminelen te lijf. Maar Oh heeft vooral geestelijk een transformatie doorgemaakt. Hij is een open zenuw geworden. De eerste mens die hij na zijn gevangenschap treft, besnuffelt en likt hij, als een bijzonder gerecht. Na vijftien jaar dezelfde dim sums wil hij als eerste maaltijd in vrijheid iets levends. De scène waarin acteur Choi Min-sik een levende octopus eet, is inmiddels klassiek. Zo biedt Oldboy een continue stroom van memorabele momenten. Ohs eerste liftrit is een claustrofobische helletocht. De afranseling van de gangsters een wonderbaarlijke single take. En dan hebben we Ohs gijzelnemer nog niet eens ontmoet.
Meer is meer bij Park. Beeldrijm, 360-­ ­­­­graden-pans, God-perspectief, allerhande wipes: Oldboy is een ongegeneerde studie in virtuositeit. Kafka is een held van Park, die als hommage een levensgrote mier in een metrocoupé zet. Dit is een film die surreëel maar ook barok durft te zijn, van de klassieke instrumentatie tot het diepe paars van zijn kleurenpalet. Een film ook die je echt raakt, vooral door de schrijnende vertolking van Choi. Zijn pijn, spijt, wanhoop en woede zijn de brandstof waar Oldboy op draait. Lach, en de wereld lacht met je mee. Huil, en je huilt alleen.

De recensie van Lee's adaptatie is te lezen in het volgende nummer er staat vanaf 28 november op deze site.

Oldboy | Zuid-Korea, 2003 | Regie Park Chan-wook | Op dvd (A-Film/Quality Film Collection) of import (4-disc S.E., Starmax, regio 3)


Import

De beste films die deze maand internationaal op dvd en blu-ray verschijnen, samengesteld door Boudisque (boudisque.nl).

Nosferatu | F.W. Murnau's expressionistische vampierfilm der vampierfilms, een onofficiële bewerking van Bram Stokers Dracula, is nu beschikbaar in high definition, zowel in de VS als in Engeland. Beiden hebben dezelfde opgepoetste versie van de film, maar de Britse editie wint het op de extra's. blu-ray, r.B | Eureka!

Gaslight | Toen Hollywoodstudio MGM de rechten voor een remake van Thorald Dickinsons thriller kocht, nadat het toneelstuk waarop het werd gebaseerd een Broadway-succes was geworden, gaven ze opdracht alle kopieën van het Britse origineel te vernietigen. Gelukkig slaagden ze er niet helemaal in. blu-ray+dvd, r.B/2 | BFI

Tokyo Story | Ja, we kunnen cynisch doen over deze zoveelste uitgave van Ozu's bekendste film voor de thuiskijker. Maar de film heeft in de zestig jaar sinds hij werd gemaakt niets aan kracht ingeboet, dus voor wie hem nog niet in huis heeft is deze nieuwe 4K-transfer een meer dan welkome aanvulling. blu-ray+dvd, r.A/1 | Criterion

World Cinema Foundation, volume 1 | Eerste in een reeks uitgaves van gerestaureerde wereldcinema. De drie films, Dry Summer (Metin Erksan, Turkije, 1964), Trances (Ahmed El Maanouni, Marokko, 1980) en Revenge (Ermek Shinarbaev, Kazachstan, 1989), worden ingeleid door WCF-voorzitter Martin Scorsese. blu-ray+dvd, r.B/2 | Eureka!

Zatoichi: The Blind Swordsman | Alle 25 speelfilms over de blinde masseur en zwaardvechter Zatoichi die tussen 1962 en 1973 werden gemaakt. Niet bijgevoegd: de honderd (!) afleveringen van de door hoofdrolspeler Shintaro Katsu geproduceerde televisieserie en de 26e film in de reeks die hij in 1989 regisseerde. blu-ray+dvd, r.A/1 | Criterion


Tsjechische animatie 1925-1945
Onder invloed, zonder invloed

Tsjechische animatie werd wereldberoemd na de Tweede Wereldoorlog. Nu zijn voor het eerst de voorlopers uit het Interbellum te zien.

Door Kees Driessen

Bimbo's Unfortunate Adventure


Het is lastig voor een Nationaal Archief, als het werk dat je moet ontsluiten is gemaakt in een ander land. De dertig korte animatiefilms op de dvd Czech Animated Film 1925-1945 (tegelijk verschenen met het naslagwerk Czech Animated Film 1920-1945) zijn niet gemaakt in de staat Tsjechië, maar in twee voorlopers: de Tsjechoslowaakse Republiek (1913-1938) en het Protectoraat Bohemen en Moravië (1939-1945), onderdeel van Hitlers Derde Rijk.
In de inleiding van de catalogus schrijven de samenstellers dat animatiefilms die in opdracht van Tsjechische bedrijven in het buitenland (met name Duitsland) zijn gemaakt wel zijn opgenomen, maar Slovaakse animatie 'zonder banden met het gebied van het huidige Tsjechië' niet. Dat valt politiek te verklaren, en wellicht ook praktisch, gezien de gescheiden nationale filminstituten. Maar het onderscheid heeft wel de ongemakkelijke reuk van etnische zuiverheid — alsof in Tsjecho-Slowakije de grenzen tussen Slovaken en Echte Tsjechen echt zo scherp te trekken zouden zijn geweest. Filmhistorisch is het in elk geval een nauwelijks verdedigbare beslissing.

Fantaisie érotique


Dat is de gekozen grens van 1945 wel. Die vormde niet alleen een politieke, maar ook een stilistische breuk: de vooroorlogse animatie heeft volgens de samenstellers nauwelijks invloed gehad op de latere Tsjechische (dus Tsjechoslowaakse) animatie, die wereldberoemd zou worden dankzij grootheden als Jan Švankmajer (1934) en poppenanimator Jiří Trnka (1912-1969) en ook in Nederland nog altijd populaire kinderreeksen als Het molletje (Zdeněk Miler, vanaf 1956) en Buurman en Buurman (Lubomír Beneš, vanaf 1976).
We hebben het hier dus over een historisch afgezonderde periode, met animatie die weinig verdere invloed zou hebben en bovendien voor een belangrijk deel parasiteerde op Amerikaanse voorbeelden. Zie het vroege werk van de meest genoemde animatoren op de dvd: Karel Dodal en zijn twee echtgenotes, Hermína Tyrlová (die later solo roem zou vergaren) en haar opvolgster Iréna Dodalova.
De informatie vermeldt niet of Dodals The New Adventures of Felix the Cat (1927, inclusief het bekende afnemen van Felix' staart om het voor andere zaken te gebruiken) onder officiële licentie werd gemaakt. Noch of de Fleischers het een goed idee vonden dat Dodal met het personage Bimbo een regelrechte kloon had gemaakt van hun clown Koko, die ook in Tsjecho-Slowakije beroemd was geworden. Een geslaagde kloon, trouwens: net als Koko kon Bimbo dankzij rotoscopen (het overtrekken van live-action filmbeelden) voor die tijd verrassend soepel en realistisch bewegen (zie Bimbovo smutne dobrodruzstvi/Bimbo's Unfortunate Adventure, 1930).

The New Adventures of Felix the Cat


Het grootste voorbeeld was natuurlijk ook in Tsjecho-Slowakije Walt Disney, die in de jaren dertig wereldwijd de technische standaard bepaalde. Die invloed werd omarmd: zo vergelijkt de pop die de hoofdrol speelt in Vsudybylovo dobrodruzstvi/The Adventures of an Ubiquitous Fellow (Karel en Iréna Dodal, 1936) zichzelf hardop met "mijn Amerikaanse collega Mickey Mouse". Latere kortfilms als Strevicek/A Little Shoe (Jirí Fridrich, 1937) en vooral Svatba v koralovem mori/A Wedding in the Coral Sea (Vladimír Novotny, 1944), waaraan de naoorlogse grootheid Břetislav Pojar (1923-2012) meewerkte, tonen een technisch indrukwekkende Disneyficatie van kleurgebruik, camerawerk en montage en van de animatie van weer en water.
Toch lijden die films ook, net als de knappe poppenanimatie Vanocni sen/A Christmas Dream (1945) van de latere meester Karel Zeman (1910-1989), onder Disney's zoetsappigheid. Interessanter zijn de films met een anarchistischer karakter — ook wanneer die technisch onvolkomen zijn, zoals de houterige vroege poging van Hermína Tyrlová, Zamilovany vodnik/A Water Sprite in Love (1928), waarin een gitaar een slang wordt en vrolijke kikkers zelf bij de ooievaar in de bek springen. Of neem het uiterst merkwaardige reclamefilmpje Nas nema nikdo rad/Nobody Likes Us Anymore (regisseur onbekend, 1933), waarin een bedroefd wasbord en zijn even sombere schrobborstel door de KKK-achtige vertegenwoordigers van een nieuw wasmiddel ten grave worden gedragen, begeleid door zwaarmoedig gezang: 'Het wasbord en de borstel moeten nu hun laatste reis maken.' Weinig precies, en met weinig beeldjes per seconde, maar wel getekend in een eigenzinnige, geabstraheerde stijl die de verbeelding prikkelt.
Dat laatste geldt nog veel sterker — en op technisch superieur niveau — voor het abstracte werk van Dodal en zijn twee vrouwen (die gedrieën aan meerdere projecten werkten). Met name het deels abstracte, deels figuratieve Carodej tonu/The Wizard of Tones (1936) en het volstrekt abstracte (en dus slechts voor geometristen erotisch te noemen) Fantaisie érotique (1936), dat namens Tsjecho-Slowakije werd vertoond op de Biënnale van Venetië. Die laatste is, met zijn energieke, muzikaal gemonteerde bewegingen van cirkels, lagen en lijnen (in de traditie van Oskar Fischinger, aan wie EYE onlangs een retrospectief wijdde), de beste film op deze dvd — ook voor iemand die, zoals ik, geen grote fan is van abstracte animatie. En kennelijk nog commercieel ook: dezelfde animatie, enigszins bewerkt, komt terug als zeepreclame.

Czech Animated Film 1920-1945 | Het boek Czech Animated Film 1920-1945 en/of de dvd met dertig hoogtepunten uit de periode 1925-1945 kunnen worden besteld door een e-mail te sturen naar Helena Cernohorska van het Tsjechische Nationale Filmarchief,
helena.cernohorska@nfa.cz


Releases

Een elftal hoogtepunten uit het aanbod voor de thuisbioscoop in november, beschikbaar op dvd, blu-ray en video on demand.

Frances Ha | Noah Baumbachs in zwart-wit geschoten Frances Ha herinnert aan Woody Allens Manhattan en de nouvelle vague en is een hommage aan de vriendschapsliefde, maar ook een film over vriendschapsverraad, armoe en het proberen je te redden in het (New Yorkse) leven. dvd/blu-ray/vod | A-Film

Tabu | Meer zwart-wit: het Portugese Tabu is vreemd, melancholisch en betoverend. Gemaakt voor het grote scherm, maar ook geknipt voor dvd, want elke keer als je de film ziet, zie je een nieuwe film. Met een knipogende krokodil die ons naar film leert kijken. dvd | De Filmfreak/Contact Film

Trance | Het tegenovergestelde van zwart-wit: de over-the-top thriller Trance is onversneden Danny Boyle. De film grijpt direct terug op zijn neo-noir debuut Shallow Grave, waarin ook geen personage te vertrouwen is, maar is uitgevoerd in zijn recente hyperkinetische, uitbundige en vooral digitale visuele stijl. dvd/blu-ray | Fox

The Act of Killing | Het is ijzingwekkend. De zelfbenoemde 'movie theatre gangsters', die in de jaren zestig miljoenen tegenstanders van het anticommunistische regime van Soeharto om­brachten, vertellen over hun daden én spelen ze na. Lachend en vol bravoure; schaamte en spijt laten zich hooguit vermoeden. dvd | De Filmfreak/IDFA's Delicatessen

In Another Country | Hoe is het mogelijk dat dit pas de eerste film van Zuid-Koreaan Hong Sang-soo is die in Nederland wordt uitgebracht?! Hopelijk is dit modulerende spel waarin Isabelle Huppert drie verschillende personages speelt in het kustplaatsje Mohang, de start van een heerlijke inhaalslag. dvd | De Filmfreak

Kapringen | Dit bloedstollende kapingsverhaal springt heen en weer tussen de bemanning van een Deens vrachtschip dat door Somalische kapers wordt overgenomen, en de directeur van de rederij. Is het arrogantie of zelfverzekerdheid die maakt dat hij zelf de onderhandelingen wil voeren? dvd/blu-ray/vod | A-Film

Adolpho Arriette boxset | Het complete oeuvre van deze Spaanse underground-filmmaker op vijf schijfjes. Vijftig jaar Europese art­house in een notendop: van surreële 16mm-experimenten via fantastische 35mm-films met een groter budget terug naar digitaal gefilmde low-budgetwerken. Volgende maand uitgebreider besproken. dvd | Moskwood

Pieta | De nieuwste film van Kim Ki-Duk won een Gouden Leeuw in Venetië, maar werd door critici verguisd. Wordt de filmwereld truttiger? Zeker, de film bevat choquerende beelden, maar je moet wel blind zijn om de kritiek te missen op het financiële wurgstelsel. dvd | De Filmfreak/Contact Film

A Story of Children and Film | Volgens filmcriticus (en Filmkrant-columnist) Mark Cousins is er geen kunstvorm die zo veel plaats voor kinderen inruimt als film. Hij struinde bij wijze van voetnoot bij zijn magnum opus The Story of Film, op­­nieuw door de wereldcinema en monteerde zijn oogst tot een innemende verkenning. dvd | Homescreen

Shokuzai (Penance) | Met dit tweeluik toont Kiyoshi Kurosawa zich opnieuw een meester in het verkennen van de schemerwereld tussen het alledaagse en het gruwelijke. De spoken uit zijn eerdere films Pulse en Séance zijn hier vervangen door de fantomen van het verleden en sluimerende trauma's. dvd | Lumière

Eat Sleep Die | Dit sociaal betrokken debuut van Gabriela Pichler is geen aanklacht, maar wel een ongeromantiseerd beeld van Zweden anno nu, vanuit het perspectief van laagopgeleide arbeiders in de provincie, die vermoedelijk zelden te vinden zijn in de arthouses waar de film wordt vertoond. dvd | Homescreen


Tabloid
De miss en de mormoon

Errol Morris weet als altijd de tongen van de mensen die hij interviewt los te krijgen in Tabloid, een frivole aanklacht tegen de roddelpers.



Documentairemaker Errol Morris heeft er een specialisatie van gemaakt om omstreden figuren in hun eigen woorden over hun omstreden daden te laten vertellen. In The Fog of War deed Robert MacNamara, Amerika's minister van Defensie ten tijde van de Vietnamoorlog, een boekje open over zijn oorlogservaringen. In Standard Operating Procedure vertelden Amerikaanse soldaten zelf hoe zij in de Abu Ghraib-gevangenis terreurverdachten martelden. En in Morris' nieuwste film The Unknown Known, die te zien zal zijn tijdens het aankomende IDFA, geeft Donald Rumsfeld tekst en uitleg over hoe hij als vicepresident onder George Bush Jr. een stevige hand had in de 'war on terror'.
De documentaire Tabloid, die Morris in 2010 voor kabelzender Showtime maakte, is een stuk frivoler van aard dan die grote verhalen, maar heeft dezelfde werkwijze. In eerste instantie is het Joy McKinney die haar verhaal doet, een voormalig Miss Wyoming die er inmiddels uitziet als brave soccer mom. Ze is een begenadigd verteller, al krijgt haar verhaal al snel ongeloofwaardige trekjes. Wanneer haar grote liefde Kirk in de jaren zeventig wordt gehersenspoeld door de Mormoonse kerk waartoe hij behoort en als missionaris naar Engeland wordt gestuurd, volgt ze hem, samen met een goede vriend, een bodyguard en een piloot, en redt hem uit 'de sekte'. Dat was haar verhaal. Maar de Mormoonse kerk, en Kirk zelf, vertelden vervolgens iets anders: Kirk was door Joy gekidnapt, vastgebonden en gedwongen om seks met haar te hebben.
Die andere kant van het verhaal wordt niet door Kirk verteld — hij weigerde medewerking aan de documentaire — maar door twee concurrerende tabloidjournalisten, die het verhaal destijds breed uitmaten in hun roddelbladen. Peter Tory van de Daily Express liet de naar Amerika gevluchte Joy haar eigen verhaal doen. Fotograaf Kent Gavin van de Daily Mail duikelde daarentegen choquerende naaktfoto's uit Joys verleden op. Juist die enorme tegenstellingen in de verschillende verhalen maakten dit, in de woorden van Tory, 'het perfecte tabloidverhaal: het heeft voor elk wat wils'.
Joy McKinney mag Morris dan na het uitkomen van de documentaire hebben aangeklaagd — hij zou onder valse voorwendselen haar medewerking hebben verkregen — maar uiteindelijk wijst de film deze twee 'heren', en de tabloidindustrie als geheel, aan als 'bad guy'. Het plezier waarmee Tory en vooral Gavin vertellen over hoe ze achter McKinney aanjoegen, zijn op hun eigen manier net zo schokkend als die bekentenissen van de Abu Ghraib-soldaten.

Joost Broeren

Tabloid | Verenigde Staten, 2010 | Regie Errol Morris | Op dvd (De Filmfreak)


Wild Bill
East End western

Laat je niet afschrikken door de pulpige dvd-hoes, die een goedkope Lock, Stock and Two Smoking Barrels-kloon doet vermoeden: Wild Bill is een stuk oprechter in zijn weergave van de criminele Londense onderbuik, zij het ook wat minder eigenzinnig.



Wild Bill speelt zich af in de achterbuurten van Londen tijdens de aanloop naar de Olympische Spelen van 2012. Maar de film flirt evengoed met het westerngenre als met de conventies van de Britse misdaadfilm. Dexter Fletcher, die na een lange carrière als acteur debuteert als regisseur en scenarist, lardeert zijn eerste film met cowboyverwijzingen, te beginnen met de titel natuurlijk, maar het meest zichtbaar in de sheriffster die hoofdpersoon Bill op zijn borst getatoeëerd heeft.
Niet dat het zo'n lieverdje is. Integendeel: Bill (Charlie Creed-Miles) deed zijn bijnaam in zijn jonge jaren eer aan en spendeerde dientengevolge de afgelopen jaren in de bak. Wanneer hij probeert zijn oude leven weer op te pakken, blijkt zijn vrouw er vandoor te zijn en zit hij ineens opgescheept met twee zoons die niet op hem zitten te wachten. Oudste zoon Dean werkt in de bouw, bij het nieuwe Olympisch Stadion om precies te zijn, en voelt niets dan agressie voor de vader die hem in de steek liet. De jongere Jimmy kan zich Bill niet eens herinneren. Maar de drie zitten met elkaar opgescheept wanneer de kinderbescherming erachter dreigt te komen dat de twee jongens al maanden alleen wonen. En dan komt Bills criminele verleden uiteraard ook weer aan de deur kloppen.
Fletcher maakt veel werk van de opbouw van de Olympische Spelen als achtergrond voor zijn film, en daar vallen die western-verwijzingen op hun plaats. De film vergelijkt de wetteloosheid van het Londense East End met die van het Amerikaanse westen: in beide gevallen werkt een onzichtbare onderlaag, grotendeels bestaand uit immigranten, aan de opbouw van een ideale samenleving die compleet tegengesteld is aan de realiteit waarin ze leven. Niet dat Wild Bill een scherp sociaal commentaar wil zijn, trouwens; de film is in de eerste plaats een familiedrama, simpel maar doeltreffend gefilmd en bevolkt door clichés uit het misdaadgenre: de snoeiharde lokale baas; de dommige, praatgrage onderknuppel; het hoertje met een hart van goud. Maar het zijn die slim gekozen achtergrond, en het fenomenale acteerwerk in de drie centrale rollen, die de film een streepje voor geven.

JB

Wild Bill | Groot-Brittannië, 2011 | Regie Dexter Fletcher | Op dvd (Koch Media)



top
Artikelen
Toni Servillo Muze zonder masker
FilmSlot: filmmuziek als filmkritiek

Interviews
Hirokazu Kore-eda over Like Father, Like Son 'Ik kijk nog altijd als een documentairemaker'
Menno Meyjes over Het diner 'We moeten een keer gaan eten'
Hany Abu-Assad over Omar 'Geheimen hebben we allemaal'
Marion Cotillard over Blood Ties 'Het kon me geen bleep schelen'
Guillaume Canet over Blood Ties 'Ik ben gek op Amerikaanse jaren '70 films'
Rebecca Zlotowski over Grand Central 'Waar gevaar heerst wordt liefde krachtiger'
Oliver Hirschbiegel over Diana 'Ik was nooit zo gefascineerd door Hitler als nu door Diana'

Rubrieken
Redactioneel
Kort
Filmsterren
Thuiskijken
Actie!
Sanne Vogel
Het nieuwe kijken Van kijken naar bekeken worden
Boeken: Hatchet Job De vermeende dood van de criticus
World Wide Angle (NL) Bresson verzuurd
Evenementen


Recensies
Blackfish Met een orka in bad
Blood Ties The French Connection
Captain Phillips Weerloos op zee
Child's Pose Egocentrisch tot op het bot
The Counselor Hoofd in de strop
Diana Princess Spencer's Diary
Het diner De waanzin van alledag
Elle s'en va Op de achterbank
Grand central Radioactieve romance
La grande bellezza Spetterend Italiaans delirium
The Human Scale Voetgangers aan de macht
Like Father, Like Son Eigen emoties eerst
Mannenharten Zacht ei
Midden in de winternacht Sprankelende kerstfilm
Omar De aap en het suikertje
The World's End Biermageddon
The Young and Prodigious T.S. Spivet Charmante wijsneus