THE SCIENCE OF SLEEP

Dit is een film voor dromers. Voor mensen die zich 's ochtends bij het wakker worden nog even omdraaien om verder te sluimeren in die schaduwwereld tussen nacht en dag. Voor mensen die 's nachts wakker schrikken van een nachtmerrie en dan besluiten op dat paard verder te galopperen naar de horizon. Voor mensen die zich ook overdag oefenen in slaapvliegen. Voor mensen die hun oogleden de hele dag verdacht snel voelen knipperen. Voor mensen die ergens in het bedrieglijke middaglicht hun dromen uit zien komen. Voor mensen die aan hun bureau zitten en langzaam hun handen zien groeien waardoor de wereld te klein voor ze wordt en alle woorden die ze willen tikken, loskomen van het computerscherm en aan hun vingers blijven plakken en een eigen leven gaan leiden. Dit is een orgie van surrealistische beelden. Een natte droom van onvervulde liefde. De enige ware liefde. Die alleen uitkomt als je wakend verder droomt. Dit is Stephane's dromenshow. Welkom. Vannacht presenteren we u het recept voor dromen. Men neme wat willekeurige gedachten, restanten van de dag, wat herinneringen en een paar van je lievelingsliedjes. Dit is the science of sleep, de nieuwe film van Michel Gondry, een film voor mensen voor wie eternal sunshine of the spotless mind eigenlijk te perfect was. Voor mensen wiens wakkere bestaan ook is gemaakt van bordkarton en snoeppapiertjes en met zachte wollen draden met een lijmstift aan hun hersencellen is vastgeplakt. Een EEG om hun fantasieën en wanen in kaart te brengen. Gelieve zachtjes te lachen, zodat u zichzelf niet wakker maakt.

Charlie Kaufman
Michel Gondry (1963) is de weerbarstige, Franse representant van een transatlantisch filmcomplot in stilte aangevoerd door de mysterieuze en inmiddels gevierde scenarioschrijver Charlie Kaufman. Net als collega-samenzweerder Spike Jonze begon Gondry als videoclipmaker voor de hipste bands die de jaren negentig te bieden hadden: Daft Punk, Massive Attack en eenvrouwsorkest Björk en onlangs stond hij nog achter de camera bij het stand up comedian- annex R&B-feest david chappelle's bloc party. Terwijl Jonze en Kaufman succes hadden met being john malkovich en adaptation. en zo de indruk wekten dat Kaufmans bizarre zelfreflexieve fantasieën bij Jonze in de beste handen waren, leverde Gondry met de Kaufman-verfilming human nature een matig debuut af. Zelfs na de hartveroverende arthousehit eternal sunshine of the spotless mind (waarbij Gondry als co-scenarist tekende) kon zo de indruk niet worden weggenomen dat de Fransman de mindere regisseur was. Kaufman was het ware genie.
Met the science of sleep, waarvoor Gondry zelf het scenario schreef, wordt het nu tijd die visie te herzien. science is de film die we te zien krijgen als we naar analogie met being john malkovich het brein van Kaufman binnengaan. science is Kaufman-plus. Alleen jammer voor Charlie Kaufman. Want science is de film die laat zien wat er in het brein van Michel Gondry gebeurt als hij zelf de regie voert, maar de touwtjes laat vieren (want zo hoort dat in dromen). science is de film die de liefde tussen Abelard en Heloïse, waarnaar eventjes wordt verwezen in being john malkovich, weer tot leven brengt. science is de film die laat zien wat er echt in de brieven stond die deze heroïsche middeleeuwse geliefden door een gat in de muur uitwisselden. Welkom in de beste droom die je ooit in de bioscoop gehad hebt.

Droomprins
Onze droomprins is Stéphane (Gael García Bernal). Hij wordt verliefd op zijn nieuwe buurmeisje Stéphanie (Charlotte Gainsbourg) die de brutaliteit heeft zijn leven te komen binnendrillen als de boor waarmee ze haar bed (!) aan de muur wil bevestigen vlak naast zijn oor een gat (!) in de muur van zijn slaapkamer maakt.

Natuurlijk is er van alles aan de hand waardoor Stéphane niet meteen in de gaten heeft dat zijn droommeisje daar aan de andere kant van die dunne wand tussen waken en slapen, droom en werkelijkheid (maar wat bevindt zich aan welke kant?!) van hem droomt. Hij heeft het al moeilijk genoeg om zijn eigen dromen onder controle te houden bijvoorbeeld. En dan is er ook nog dat baantje als promokalenderdummymaker. En die rare mensen bij hem op kantoor. En zijn moeder die 's nachts in zijn hoofd komt spoken. En het feit dat hij eigenlijk liever uitvinder wil worden van nuttige apparaten zoals een bril waarmee je de echte wereld in 3D kunt zien, een 1 seconde-tijdreismachine, en een rampenkalender.
Wie wel eens heeft ervaren hoe het is om in je dromen te vliegen, die snapt meteen wat er in deze film gebeurt. Want in een luie sluimerende duikvlucht scheren we door Stéphane's leven: door en over de straten van Parijs, waarin de bordkartonnen façades goedkeurend naar hem knikken en knipogen, langs het knisperende cellofaan-water dat uit de kraan klatert, tot in de nachtelijke dromenshow die Stéphane in zijn slaap presenteert om er elke ochtend doodmoe uit te ontwaken. the science of sleep is superieure associatiecinema die maar aan één wetenschappelijke wet beantwoordt: worden we er verliefd van? Op de liefde. Nee beter nog: op de liefde die volgens de paradoxale filmwetten van Michel Gondry je REM-slaap extrapoleert naar?, naar?, naar gedroomde werkelijkheden? Deze film maakt alles beter dan echt. Open je ogen.

Dana Linssen