Verwacht - juli/augustus 1994, nr 147


The Flintstones
In Amerika opende de film spectaculair en ook hier moet de tot leven gewekte animatie uit het Stenen Tijdperk een van de grote krakers van deze zomer worden. Wij hebben in ieder geval al vast van de bijgeleverde foto's genoten. Wij zouden bovendien niemand anders kunnen bedenken voor de rol van Fred Flintstone dan John Goodman, in het dagelijkse leven de televisie-echtgenoot van Roseanne. In films als Barton Fink bewees hij een uitstekende acteur te zijn. Buurman Barney is een rol voor Rick Moranis. Als de schoonmoeder van Fred, in de rol van Pearl Slaghoople, treffen we zelfs Elisabeth Taylor aan. De scheppers van The Flintstones, Joe Barbera en Bill Hanna zijn ook nog heel even in twee kleine gastrolletjes te bewonderen. De hoofdrol in de film wordt natuurlijk gespeeld door de art direction, die de cartoonwereld overtuigend moet vertalen. Er is een heel leger poppenspelers ingeschakeld dat zich met Dino bezighoudt en de verschillende huishoudelijke apparaten (mopperende dieren) gestalte moet geven. Een ongeveer even groot leger heeft zich beziggehouden met het scenario, iets wat bij voorbaat weinig vertrouwen wekt. Op de soundtrack treffen we klassiekers aan als Meet the Flintstones (uitgevoerd door The BC-52's), Rock with the caveman, Walk the dinosaur, Prehistoric daze en natuurlijk I showed a caveman how to rock. De regie is van Brian Levant.


Speed is het regiedebuut van de Nederlandse cameraman Jan de Bont, en op het moment van dit schrijven is het de grote zomerhit in Amerika. Op het moment van dit schrijven is het bovendien vijf uur geleden dat Nederland door de Belgen werd verslagen, dus we kunnen wel een nationalistisch opkikkertje gebruiken. Het schijnt een bijzonder spectaculaire actiefilm te zijn over een stadsbus met een bom aan boord. Als de bus langzamer rijdt dan negentig kilometer per uur ontploft de bom. Op deze wijze moeten ze door het verkeer van Los Angeles manoevreren. Gelukkig bevinden zich Keanu Reeves en Sandra Bullock aan boord. De Bont deed flink wat ervaring op met het camerawerk voor eerdere actiefilms: Lethal weapon 3, Black rain, The hunt for Red October en Die hard. Samen met Paul Verhoeven was hij verantwoordelijk voor de grootste Nederlandse succesen en in Amerika ook nog eens voor Basic instinct. In afwachting van True lies, de nieuwe actiefilm van James Cameron (met Schwarzenegger), heeft Jan de Bont met zijn relatief goedkope film voorlopig heel Hollywood aan zijn voeten.


Les visiteurs van Jean-Marie Poiré krijgt de eer dat het vrijwel in zijn eentje de Europese film percentueel nog enigszins overeind heeft gehouden tegenover de cultuur-imperialistische Amerikanen. Deze klucht werd door miljoenen en miljoenen Fransen bezocht. We kunnen nu zelf gaan uitzoeken hoe dat zat en of die Fransen nu werkelijk elk gevoel voor humor hebben verloren. Het loopt een beetje volgens het Catweazle-scenario (als die naam u niets zegt bent u ofwel te oud, ofwel te jong), waarin twee middeleeuwse figuren (Godfried de Stoute en Jakloot de Maloot, jawel dit is om te lachen) in het heden terechtkomen, waar beslagen ossewagens zich zonder os voortbewegen over paden van asfalt. Enfin, tal van mogelijkheden voor Gallische fratsen. De Amerikaanse remake zit er aan te komen.


The client is het derde boek van de Amerikaanse advocaat/thrillerschrijver John Grisham dat verfilmd wordt. The firm en The Pelican brief waren redelijk onderhoudende films maar waren bepaald geen cinematografische pageturners. Grisham is een merkwaardige schrijver, die zijn personages uiterst minimalistisch ontwikkelt en weinig opmerkelijk proza uit zijn tekstverwerker laat rollen, maar in staat is om zeer sterke en effectieve plots te verzinnen (Hij is eigenlijk een beetje het Belgisch elftal onder de thrillerschrijvers). Hiervan getuigen 35 miljoen verkochte boeken, wat hem verreweg de best verkopende schrijver op de planeet maakt. Zojuist verscheen 'The chamber', zijn vijfde boek, waarvan de filmrechten al waren verkocht voordat hij een pen op papier had gezet. Naar verluidt zien we hier Tom Cruise terug in een Grisham-verfilming (tip: men spreekt de naam uit als Grisjum). Eerst ligt er nog de verfilming van The client, geregisseerd door Joel Schumacher en met hoofdrollen van Susan Sarandon en Tommy Lee Jones. Een elfjarig jongetje krijgt iets te horen dat niet voor zijn oren was bestemd, wordt achtervolgd door de mafia en een openbare aanklager en besluit een advocaat in de arm te nemen. Schumacher is overigens nu bezig met het derde deel uit de Batman-cyclus.


Love and human remains van Denys Arcand is gebaseerd op het toneelstuk 'Unidentified human remains and the true nature of love' van Brad Fraser, waarin een leuk stel dolende mensen in een gemeenschappelijke vriend opeens een serial killer blijkt te hebben. 'Human remains' betekent menselijke overblijfselen, dit ter toelichting. Wij kennen regisseur Arcand, een Canadees, vooral van zijn Jesus of Montreal, die ook met redelijk succes in Nederland heeft gedraaid. Het is een zwarte komedie, dat spreekt voor zich. David is een cynische acteur, die in een restaurant werkt. In Nederland zouden we dit een cynische ober noemen, maar Amerikaanse acteurs zien dat anders. Zijn beste vriendin is Candy, een romantische literatuurrecensente. Toen de film op het laatste Filmfestival Rotterdam draaide, vond het publiek hem erg leuk.


Le parfum d'Yvonne van Patrice Leconte is gebaseerd op 'Villa triste', een roman van Patrick Modiano. Wij vonden in ieder geval twee films van Leconte erg fraai: Monsieur Hire en Le mari de la coiffeuse. De titelrol wordt gespeeld door Sandra Majani, een Hollands fotomodel dat door Leconte tijdens het draaien van een commercial werd ontdekt. Leconte noemt het zelf zijn Pygmalion-complex, om jonge onbekende actrices een kans te geven. Zijn nieuwste werk is gesitueerd aan het eind van de jaren vijftig aan Zwitsers/Frans meer, waar diverse personages verstrikt raken in een mysterieus en sensueel web. Naast de Hollandse ontdekking, die wellicht in de voetsporen van Maruschka Detmers gaat treden, treffen we verder Hippolyte Girardot aan, als de man die verdoofd raakt door de geur van Yvonne.


Abgeschminkt van Katja von Garnier is de Duitse studentenfilm die dit jaar de Student Academy Award, ofwel de studenten-Oscar won. Deze komedie heeft met buitengewoon veel succes in Duitsland gedraaid en is nu ook bij ons te zien met in het voorprogramma Der schönste Busen der Welt van Rainer Kaufmann, een korte film gebaseerd op een verhaal van Roland Topor. De film handelt over twee jonge, onafhankelijke vrouwen, een striptekenares en een verpleegkundige, die zich in hun relaties met mannen steeds anders gedragen dan ze zich hadden voorgenomen. In de Topor-verfilming botst een jonge bierbrouwer tegen een vrouw op met zeer opvallende borsten. Nog opmerkelijker: de borsten van Jeannette zitten plots aan het lijf van Simon. Gogol meets Kafka goes Topor.


The getaway van Roger Donaldson is een remake van de gelijknamige film uit 1972 die door Sam Peckinpah werd geregisseerd met hoofdrollen voor Steve McQueen en Ali McGraw. Was daar iets mis mee dan, dat hij nu moet worden overgemaakt? De Steve en Ali van de jaren negentig heten Kim Basinger en Alec Baldwin, zoals u misschien weet, of niet, in het echte leven ook een stelletje. Kim en Alec zijn Carol en Don, twee topcriminelen die alles voor elkaar over hebben als ze er maar beter van worden. Veel achtervolgingen kunnen we ons uit de eerste versie herinneren, met McQueen achter het stuur, want hij stond er altijd op om zelf zijn stunts te mogen uitvoeren. Kijken of Alec ook een man van staal is.


Rapa-Nui van Kevin Reynolds (eerder regisseerrde hij Robin Hood: Prince of thieves) is een epische film over de strijd tussen de Langoren en de Kortoren op het Paaseiland, 42 jaar voordat het door de Hollandse zeevaarder Jacob Roggeveen werd geannexeerd. De titel betekent 'Navel van de wereld', want de bewoners van Paaseiland dachten dat ze alleen op de aarde waren. Wij kunnen ons bijzonder weinig voorstellen bij deze film. Het gaat over de liefde van een Langoor (Jason Lee Scott, die wij bijzonder aardig vonden in Dragon) voor een Kortoor (Sandrine Holt), dus als we het goed begrijpen is het Romeo en Julia zonder balkon, maar met dertig meter hoge borstbeelden van mannen met bolle ogen en hoge hoeden. Hoe moeilijk waren de opnamen van deze film. Apocalypse Nui, zo moeilijk.


Beverly Hills cop 3 werd ditmaal geregisseerd door John Landis, die ooit van Eddie Murphy een ster maakte met Trading places. Ditmaal komt Axel Foley naar Beverly Hills omdat hij op het spoor is van een criminele organisatie die als dekmantel het pretpark WonderWorld heeft opgezet. Het geeft Landis en Murphy volop gelegenheid om ondersteboven in rollercoasters te hangen. Het is al weer een tijd geleden dat Murphy een grote hit had, misschien kan dit zijn reputatie wat opvijzelen. Heeft u wel eens een plaat van hem gehoord, is het u wel eens opgevallen dat zijn theatershows van a tot z gejat zijn van Richard Price, the one and only? Judge Reinhold, het groentje uit het eerste deel doet ook weer mee.


Getting even with dad is een film met Macauley Culkin, die wij na ongeveer vijf minuten Home alone al niet meer konden uitstaan. Wij hopen dat zijn sterstatus, net als bij Heintje, de puberteit niet zal overleven. The kid is ditmaal de zoon van een crimineel, die al zijn tijd aan zijn snode plannen besteedt, maar nooit naar zijn kroost omkijkt. De small-time crook wordt gespeeld door Ted Danson, die we als barman Sam in 'Cheers' altijd erg leuk vonden, maar die nog nooit een aardige filmrol heeft gehad. Lastige overstap kennelijk. Zijn hoofd paste zo mooi in de televisie. Regisseur Howard Deutch maakte eerder de niet onverdienstelijke tienerfilms Pretty in pink en Some kind of wonderful.


The Beverly Hillbillies van Penelope Spheeris is net als The Flintsones een film gebaseerd op een oude televisieserie en net als Beverly Hills cop III een film die zich in Beverly Hills afspeelt en net als Les visiteurs een film over onaangepaste mensen die op de verkeerde plek zijn gearriveerd.


Striking distance van Rowdy Herrington is een actiefilm met Bruce-Die hard-Willis, waarin hij de klassieke rol speelt van een gedegradeerde agent, die het moet opnemen tegen moordenaar en establishment. Zijn partner is Sarah Jessica Parker, die wij heel leuk vonden in Honeymoon in Vegas. Nou waren wij nooit een grote fan van Willis, maar we hebben vorige maand in Cannes Pulp fiction, de nieuwe film van Quentin Tarantino, gezien waarin Willis de rol van zijn leven speelt, dus we hadden ons oordeel een beetje bijgeschaafd. Totdat hij op de trappen van het Palais in een witte smoking met witte schoenen verscheen. Ai.


Duimelijntje is de nieuwe animatiefilm onder verantwoordelijkheid van Don Bluth, een voormalig Disneyman, die het aandurft om met de grote jongens te concurreren. Technisch gezien is hij daar zeker toe in staat met films als All dogs go to heaven en An American tail. Zijn nieuwe film is gebaseerd op Duimelijntje, het sprookje van Andersen. De film zal deze zomer in het Amerikaans (Thumbelina) en in het Nederlands te horen zijn. Voor de Nederlandse nasynchronisatie tekenden de usual suspects: Laura Vlasblom (De kleine zeemeermin, Prinses Jasmine uit Aladdin), Arnold Gelderman en natuurlijk good old Jerôme Reehuis. Disney komt met de Kerst weer met een grote film: The lion king, waarover ons zeer goede berichten bereiken.

Mark Moorman

Naar boven