Verwacht - februari 1996, nr 164


A walk in the clouds Als acteur verbond hij zijn naam aan twee legendarische westerns, Sam Peckinpah's magnum opus The wild bunch en Alejandro Jodorowsky's cultfavoriet El topo. In zijn geboorteland Mexico vierde hij triomfen als scenarioschrijver, producent en regisseur en in Havana gooide hij hoge ogen met zijn tv-programma 'El Show de Arau'. Zijn definitieve doorbraak in het Engelse taalgebied dankt Alfonso Arau aan Como agua para chocolate. Door het succes van de verfilming van Laura Esquivels gelijknamige roman belandde Arau in Hollywood, waar hij met A walk in the clouds zijn eerste Amerikaanse film aflevert.
Net als bij zijn vorige film vervullen chocolade, hartstocht en een eindeloos lang uitgestelde eerste kus sleutelrollen. In de herverfilming van Quattro passi fra le nuvole, een uit 1942 stammende neo-realistische film van de Italiaan Alessandro Blasetti, speelt Keanu Reeves een handelsreiziger in chocolade. Door zich voor te doen als haar echtgenoot helpt hij de dochter van een wijnboer, wanneer ze ongetrouwd en zwanger naar huis moet. Haar ouderwetse vader ziet niets in de bonbonventer, maar opa Anthony Quinn is dol op de jongen en zijn handelswaar. U leest het goed: Zorba de Griek is terug! Met zijn rol in A walk in the clouds speelt de van oorsprong Mexicaanse filmgriek eindelijk weer eens in een fatsoenlijke film. Want dat is Arau's Hollywood-debuut zeker. De regisseur zet mijn zijn magisch-realistische benadering het doek letterlijk in vuur en vlam en weet met een minimum aan naakt opnieuw een zinderende erotische spanning op te roepen. Daar kan menig Amerikaans collega nog wat van leren.

A walk in the clouds: Anthony Quinn is dol op Keanu Reeves' bonbons.


Sur place markeert de terugkeer van Paul Ruven naar het principe van de minimal movie. De regisseur van de maximale kassakraker Filmpje! brengt met zijn film een eerbetoon aan de Amsterdamse volksbuurt de Pijp. De Russische actrice Katerina Golubeva, eerder te zien in Sarunas Bartas' Tres dienos en Claire Denis' J'ai pas sommeil, speelt een mysterieuze Pijp-bewoonster wier identiteit en verleden langzaam ontrafeld worden. Of het mysterie rond de vrouw iets te maken heeft met Paul de Leeuw, kreeften of naar Italiaanse kaas vernoemde drugsbaronnen valt te betwijfelen.

Sur place: Katerina Golubeva gaat de Pijp in.


Clueless is, volgens het Filmfestival Rotterdam, een zeer losjes op Jane Austens roman 'Emma' gebaseerde tienerkomedie van Amy Heckerling. Ze maakte in Hollywood furore door het enorme succes van Look who's talking en het eerste vervolg, maar wij houden niet van babies die klinken als Bruce Willis en Roseanne Barr en denken liever aan haar regiedebuut Fast times at Ridgemont High terug. De aanstekelijke highschool-komedie markeerde het acteerdebuut van Eric Stoltz en Nicolas Cage en toonde ook een hilarische, permanent benevelde Sean Penn. In Clueless zijn alle ogen gericht op Alicia Silverstone, die dankzij de film haar status van MTV's populairste videoclipmeisje inruilde voor die van Amerika's populairste jonge actrice. Ze speelt, u raadt het al, het populairste meisje van haar middelbare school.

Clueless: Alicia Silverstone is populair.


Sabrina is een herverfilming van Billy Wilders gelijknamige romantische komedie uit 1954, waarin Humphrey Bogart, William Holden en Audrey Hepburn respectievelijk twee rijke broers en de dochter van hun chauffeur speelden. Dit keer moet Julia Ormond kiezen tussen een norse Harrison Ford en vrijbuiter Greg Kinnear. Regisseur Sydney Pollack doet zijn best het verhaal wat eigentijdser te maken. Het door een oude patriarch geleide rietsuiker-imperium werd een elektronica-gigant met een slimme vrouw aan de top en Ford neemt Ormond niet mee uit dansen, maar laat zich door haar meevoeren naar een Marokkaans restaurant waar men zonder bestek eet. Heel modern allemaal.

Sabrina: Julia Ormond waagt toch een dansje met Harrison Ford.


The little rascals markeert de terugkeer van Spanky, Alfalfa, Darla, Stymie, Buckwheat, Porky en hun hond Petey op het witte doek. Deze boefjes maakten vanaf 1921 onder de noemer Our gang de buurt onveilig in een reeks komedies uit de studio's van Hal Roach, die tevens Stan Laurel en Oliver Hardy in zijn stal had. In de jaren vijftig verlegden ze hun werkterrein naar televisie en werd hun naam gewijzigd in 'The little rascals'. Regisseur Penelope Spheeris brengt de koddige ettertjes nu opnieuw tot leven. Het is te hopen dat de reanimatie dit keer beter lukt dan bij haar filmversie van The Beverly Hillbillies. Voor de kleinsten onder u wordt de film ook in een Nederlands gesproken versie uitgebracht onder de titel De boefjes.

The little rascals: Help! De boefjes zijn terug.


Sudden death is opgezet als een soort Die hard op de ijsbaan. Jean-Claude Van Damme onderneemt in de film van Peter Hyams dappere pogingen een einde te maken aan de gijzeling van de vice-president van de Verenigde Staten, die tijdens een ijshockey-wedstrijd gevangen zit in een skybox. Tussen enkele botversplinterende confrontaties met terroristen door begeeft Van Damme zich ook nog even op glad ijs. Rintje Ritsma mag wel oppassen.

Sudden death: Jean-Claude Van Damme ziet ze vliegen.


Murder in the first is een reconstructie van een beroemde rechtszaak, die in de jaren veertig een einde maakte aan de onmenselijke behandeling van gevangenen op Alcatraz. Kevin Bacon speelt een mishandelde crimineel die het samen met advocaat Christian Slater opneemt tegen Gary Oldman, de directeur van de bajes. Bacon treedt daarmee in het voetspoor van Burt Lancaster en Clint Eastwood, die in Birdman of Alcatraz en Escape from Alcatraz ook op het eiland vastzaten. Om zich op de regie van de film voor te bereiden liet Marc Rocco zich een weekend lang in de beruchte nor opsluiten. Een sterk staaltje van 'method directing'.

Murder in the first: Kevin Bacon is geboeid door Alcatraz.


Glitterbug is een verzameling super-8 films die Derek Jarman tussen 1970 en 1986 opnam. De film geeft een beeld van het privé- en publieke leven van de regisseur van onder veel meer Jubilee, Caravaggio en Blue en laat zien hoe de schilder, decor- en kostuumontwerper in het midden van de jaren zeventig met Sebastiane zijn regiedebuut maakte. Brian Eno voorzag de home movies van een passende soundtrack.


Fair game van regisseur Andrew Sipes kwam tot stand onder de bezielende leiding van Joel Silver. De producent van de Lethal weapon en Die hard films bracht met zijn oeuvre al zo'n twee miljard dollar in het laatje, dus hij weet wat het publiek wil zien. Bruce Willis? Mel Gibson? Welnee, het publiek wil supermodel Cindy Crawford in een strak shirtje, opgejaagd door boeventuig van de KGB en dat tegen het decor van een zonovergoten Miami. Dacht Silver. Maar de Amerikanen lieten het massaal afweten. Arme Cindy, eerst gaat echtgenoot Richard Gere er vandoor en dan flopt haar droomdebuut. We leven met haar mee.

Fair game: Cindy Crawford likt William Baldwin schoon.


Ace Ventura: when nature calls is het regiedebuut van Steve Oedekerk, die tevens het scenario schreef. Maar dat is bijzaak, want alles in dit vervolg op Ace Ventura, pet detective draait natuurlijk om Jim Carrey. De dierenvriend met het rubberen smoelwerk duikt dit keer in Tibet en Afrika op en stelt alles in het werk om met zijn grappen en grollen opnieuw kassarecords te verpulveren. In de Verenigde Staten is hij de honderd miljoen dollar reeds voorbij, waardoor Carrey zijn absurde salaris van twintig miljoen ongetwijfeld zal kunnen handhaven. Voor zo'n bedrag wil iedereen wel een kanariepietje redden.

Ace Ventura: when nature calls: Jim Carrey in een rustig moment.


Waiting to exhale is de eerste speelfilm van de hand van Forest Whitaker. Als acteur was hij onlangs nog te zien in Smoke, als de man met de haak, en in Species, waarin hij als helderziende de belachelijkste rol uit zijn carrière neerzette. In de verfilming van Terry McMillans gelijknamige roman volgt Whitaker een jaar lang vier vriendinnen bij hun zoektocht naar de Ware Jacob. Een van de vriendinnen wordt gespeeld door zangeres Whitney Houston, haar eerste rol sinds haar debuut in The bodyguard. Net als bij die film levert de nachtegaal ook wat bijdragen aan de soundtrack, die daardoor een goede kans maakt om de fenomenale verkoopcijfers van de Bodyguard-cd te evenaren. Wij zetten de radio alvast uit.


Father of the bride part 2 is het vervolg op de populaire herverfilming van Vincente Minelli's gelijknamige familiekomedie uit 1950. Minelli maakte destijds ook al een vervolg, Father's little dividend, maar regisseur Charles Shyer vond die titel kennelijk te moeilijk voor hedendaagse Amerikanen. Hij huurde net als zijn voorganger de volledige cast van het eerste deel in. In tegenstelling tot het origineel worden Steve Martin en Diane Keaton niet alleen grootouders, ze krijgen ook zelf nog een baby. Wie nu al vreest voor een derde deel kan mogelijk hoop putten uit het feit dat de grote Minelli het bij één vervolg liet.


Mr. Holland's opus geeft hoofdrolspeler Richard Dreyfuss volgens sommige Amerikaanse experts een goede uitgangspositie bij de race om de Oscars. De acteur die de onderscheiding al eens won voor zijn rol in The goodbye girl speelt een muziekdocent op een middelbare school. In het veertig jaar omspannende verhaal zien we hoe hij er maar niet in slaagt om een groot componist te worden en hoe zijn zoon doof ter wereld komt, waardoor ze zijn passie nooit kunnen delen. Houdt uw zakdoeken gereed, dit is vast een diep menselijk en ontroerend drama. Regisseur Stephen Herek windt er geen doekjes om: "Als ik scenario's lees komt het zelden voor dat ik moet huilen, maar in dit geval kon ik niet anders." Vandaar dat Dreyfuss nu al getipt wordt als Oscar-winnaar, als er wat te janken valt komen Amerikanen superlatieven te kort.


A little princess, de verfilming van Frances Hodgson Burnetts gelijknamige kinderboek, markeert het Hollywood-debuut van regisseur Alfonso Cuaron. De Mexicaan maakte net als Alfonso Arau eerst naam in eigen land en huurde voor de gelegenheid Arau's vaste cameraman Emmanuel Lubezki in. Mooie plaatjes dus, in dit verhaal over een meisje dat door het vertrek van haar vader naar de slagvelden van de Eerste Wereldoorlog haar zorgeloze jeugd in India moet verruilen voor een verblijf op een kostschool in New York. Daar maakt het door debutante Liesel Matthews gespeelde kind furore met haar kennis van Indiase mythen, die door Cuaron in de film verbeeld worden. Het resultaat werd door Amerikaanse recensenten lovend ontvangen, maar hun oproep aan volwassenen om deze film met of zonder kinderen te gaan zien leek aan dovemansoren gericht. Nieuwe poging: deze film is voor ALLE leeftijden.

A little princess: Liesel Matthews bidt niet voor bruine bonen.

Bart van der Put

Naar boven