Verwacht - november 1996, nr 172


Fled betekent gevlucht en vluchten is wat Stephen Baldwin en Laurence Fishburne in deze thriller doen. Ze zitten beiden in de bajes, onschuldig natuurlijk, en liggen samen aan de ketting bij de verplichte veldwerkzaamheden. Daar kiezen ze, met ketting en al, het hazenpad, zodat wij weer eens kunnen zien hoe blank en zwart geketend en bekvechtend de vrijheid zoeken. Kennelijk vond regisseur Kevin Hooks, eerder verantwoordelijk voor de actiefilm Passenger 57, het nodig het uit 1958 stammende The defiant ones nog eens dunnetjes over te doen, dit overigens zonder bronvermelding. In de met twee Oscars bekroonde film van Stanley Kramer waren het Tony Curtis en Sidney Poitier die ontsnapten. Destijds gaven actuele racistische vooroordelen het geheel een flinke meerwaarde. Die blijken nu achterhaald, zodat de Cubaanse maffia, de onvermijdelijke computerdisc met gevoelige informatie en Salma Hayek erbij worden gesleept. Salma is de Mexicaanse vamp uit Robert Rodriguez' Desperado en From dusk till dawn. Blank, zwart, Cubaans en Mexicaans, Hooks' film is een ware smeltkroes van culturen. Of dat ook een goede thriller oplevert is een tweede. Mocht u zich in de bioscoop bekocht voelen bedenk dan: vluchten kan altijd.

Fled: Stephen Baldwin en Laurence Fishburne smeren 'm.


Fear gaat over een zestienjarig meisje dat op een houseparty de vent van haar leven tegenkomt, als een blok voor hem valt en veel te laat beseft dat het een klootzak is, die haar volledig te gronde zal richten. Potjandorie, dat lijkt Ian Kerkhof's Naar de klote! wel. Het betreft hier echter een Amerikaanse thriller van James Foley, eerder verantwoordelijk voor films als At close range, Glengarry Glen Ross en de Madonna-flop Who's that girl. Over flops gesproken: Foley's kersverse verfilming van John Grisham's juridische thriller 'The Chamber' is zojuist aan de Amerikaanse bioscoopkassa onderuit gegaan. Ook voor Fear liep men er niet echt warm, en dat terwijl de klootzak door Mark Wahlberg gespeeld wordt. De rol is hem op het lijf geschreven: de acteur was eerder actief als rapper onder de naam Marky Mark en liet zich van zijn slechtste kant zien toen de gay-scene van New York hem naar aanleiding van een ondergoed-reclame tot lekker ding uitriep. In onverhuld homofobe termen sprak Marky zijn misnoegen uit. Een klootzak, we zeiden het al.

Fear: Mark Wahlberg toont geen berouw.


Restoration speelt zich af in de gelijknamige historische periode en is gebaseerd op Rose Tremain's gelijknamige roman. In de film van Michael Hoffman, vooral bekend van de soap-opera parodie Soapdish, wordt een innovatieve arts annex schaamteloze hoerenloper anno 1663 ontboden aan het hof van koning Charles II. De door Sam Neill vertolkte monarch was de Britse koning die na een lange periode van puritanisme de herinvoering van de monarchie luister bijzette met uitbundige bacchanalen. De dokter voelt zich bij hem dan ook kiplekker en ziet er geen been in een functie te vervullen als koninklijke dierenarts. Aan de uitspattingen komt echter een abrupt einde als eerst de pest uitbreekt en Londen vervolgens goeddeels afbrandt. Naast een opmerkelijke bijrol van Amerika's favoriete schoondochter Meg Ryan als krankzinnige vrouw (echt waar!) is het vooral feestbeest Robert Downey Jr. die als de arts alle aandacht naar zich toetrekt. Dat is de acteur wel toevertrouwd: hij kwam dit jaar herhaaldelijk in het nieuws door zich in het echte leven net zo schaamteloos als zijn alter ego aan het najagen van genot over te geven. Gesnapt met heroïne en ander roesgif in zijn kofferbak kreeg hij een enkele reis naar de Betty Ford Clinic aangeboden, waar hij nu temidden van andere verslaafde beroemdheden en echte artsen zijn leven probeert te beteren. Wij wensen de acteur daarbij veel genot, pardon, veel succes toe.


Tokyo fist is de nieuwe film van Shinya Tsukamoto, de jonge Japanner die bij cultfilmliefhebbers heel veel potjes kan breken dankzij de onmiskenbare kwaliteiten van zijn films Tetsuo en het vervolg Tetsuo 2: the bodyhammer. De regisseur, scenarioschrijver, cameraman, acteur en editor vertaalt de opgekropte frustraties en woede van jongeren in Tokyo in een fraaie experimentele en explosieve filmstijl. Na zijn twee science fiction films richt hij zich dit keer op de bokssport. Tsukamoto speelt een verzekeringsagent die bij een werkbezoek aan een boksschool een oude jeugdvriend tegen het gespierde lijf loopt. De man ontpopt zich als een kwelgeest van formaat: hij komt te pas en vooral te onpas bij de agent op bezoek, schaakt diens vrouw en slaat de boel kort en klein. Waarop de wraaklustige kantoorklerk ook aan het trainen slaat en de drie elkaar in expliciet gefilmde knokpartijen volledig tot bloederige moes slaan. Is dat leuk? Nou, voor ondergetekende behoorde de beste boksfilm sinds Scorsese's Raging bull tot de absolute hoogtepunten van het 25e Filmfestival Rotterdam. Liefhebbers van adrenaline-verhogende actie en enerverende gruwel opgelet: Tokyo fist heeft geen Nederlandse distributeur, maar wordt voor een korte toernee langs filmhuizen en derde circuit zalen tijdelijk geïmporteerd. Sla dus nu uw slag, of sla u later voor het hoofd.

Tokyo fist: Shinya Tsukamoto is heel boos.

Bart van der Put

Naar boven