Verwacht - december 1996, nr 173


Paris was a woman is een documentaire van Greta Schiller, eerder verantwoordelijk voor een drietal documentaires over vrouwen in de jazz-wereld, maar vooral bekend van Before Stonewall, waarin ze de wortels van de Amerikaanse homo- en lesbocultuur verkende. In haar nieuwste film schetst Schiller met behulp van archiefbeelden, homemovies en interviews een beeld van een creatief en illuster gezelschap vrouwen dat in de eerste decennia van deze eeuw aan de linkeroever van de Seine neerstreek. Wij noemen u het schrijvende drietal Colette, Djuna Barnes en Gertrude Stein, het schilderende duo Romaine Brooks en Marie Laurencin, de fotografen Bernice Abbott en Gisele Freund, uitgevers Sylvia Beach en Adrienne Monnier en journaliste Janet Flanner. Zoveel klinkende namen maken één ding duidelijk: aan het begin van deze eeuw was Parijs inderdaad een vrouw.


Jingle all the way is de enige echte kerstfilm dit jaar, dat wil zeggen de enige film waarin kerstbomen, kerstmannen en een kerstboodschap een prominente rol vervullen. De grootste rol is echter voor Arnold Schwarzenegger. Der Schwarzie speelt een gewone huisvader met een drukke baan, die vergeet een Turboman-pop voor zijn zoontje te kopen. Dat is een soort Power Ranger, maar dan net even anders. Om zijn kroost niet teleur te stellen gaat hij op kerstavond alsnog op zoek naar het populairste speelgoed van het jaar. Regisseur Brian Levant, eerder verantwoordelijk voor fijnzinnig Hollywood-werk als The Flintstones en de hondenkomedie Beethoven, omringde de Oostenrijkse eik met een aantal in de Verenigde Staten razend populaire televisie-sterren, die hier echter volslagen onbekend zijn. Zo hadden wij nog nooit gehoord van de zwarte komiek Sinbad, in de film te zien als gestoorde postbode, en van Phil Hartman, die een bijdehandte buurman speelt. Mocht u overigens denken dat Arnold nu een softie is geworden, dan kunnen we u meteen uit de droom helpen: in een eerbetoon aan zijn doorbraakrol in Conan the barbarian slaat Arnold in zijn kerstfilm met blote vuist een rendier tegen de vlakte, waar eerder een kameel k.o. ging. Het wordt een barbaarse kerst dit jaar, dat is duidelijk.

Jingle all the way: Arnold, Phil Hartman en een bedreigde diersoort.


The leopard son is een natuurfilm van Baron Hugo van Lawick, die eerder een reeks piratenfilms, pardon, primatenfilms op zijn adelijke naam schreef, waaronder People of the forest en The baboons of Gombe. Een nieuwe van de Baron betekent automatisch een Koninklijke première. Als u dus op 11 december rond het Amsterdamse Tuschinski-theater in het verkeer komt vast te zitten dan weet u alvast waarom: de Prinsen zijn in aantocht! En wat krijgen zij te zien? Wel, de Baron filmde op de Serengeti-vlakte in Tanzania, in het dagelijkse leven zo'n beetje zijn achtertuin, hoe een luipaardjong van zijn moeder de fijne kneepjes van de jacht leert. Wanneer het droge seizoen intreedt verkast de beoogde prooi en moet het diertje op eigen houtje op zoek naar voedsel. De persmap hierover: "Op deze reis leert hij veel nieuwe dingen, onder andere over de humor en het verdriet van de hyena's, de betovering van giraffen, de kracht en standvastigheid van olifanten, de schrikwekkende spot van de bavianen en de constante dreiging van de leeuwen." Potverdriedubbeltjes, The lion king blijkt dus een stuk realistischer dan we ooit gedacht hadden. En het wordt een beestachtige kerst dit jaar, dat is duidelijk.

The leopard son: Bedreigde diersoort zonder Arnold en Phil.


The long kiss goodnight deed het niet zo best in de Amerikaanse bioscopen en dat is een drama voor het echtpaar Geena Davis en Renny Harlin, want het stel hoopte met de actiefilm het kolossale floppen van hun peperdure primatenfilm, pardon, piratenfilm Cutthroat island goed te maken. Heel toepasselijk speelt Geena dit keer een op het strand aangespoelde vrouw met geheugenverlies. Dat eerste is een metafoor, het tweede 'wishful thinking', zo vermoeden wij. Enfin, ze bouwt een nieuw bestaan op als lerares, huisvrouw en moeder en ontdekt dan stukje bij beetje dat ze in haar vorige leven een uiterst bekwaam huurmoordenaar in dienst van de CIA was! En voor ze het goed en wel beseft staan oude collega's en rivalen haar naar het leven. Geena krijgt echter hulp van een door Samuel L. Jackson gespeelde privé-detective. Dat levert een boel geslaagde komische een-tweetjes op. En ook enkele zeer fraaie explosies, maar daar kijken we vandaag de dag niet echt meer van op. Overigens is Geena in deze film ook even te zien als kerstvrouw. U begrijpt, het wordt een explosieve kerst dit jaar.


Daylight is een actiefilm met een hoofdrol voor Sylvester Stallone, die nu alweer twintig jaar geleden debuteerde met de door hemzelf geschreven rol van Rocky. Dat is althans de officiële lezing van 's mans carrière, wij herinneren ons een reeks eerdere bijrollen en een titelrol in The Italian stallion, een erotisch niemendalletje over dekhengsten en dergelijke. Van recenter datum is zijn optreden in Judge Dredd en Assassins, twee minder succesvolle films uit die lange loopbaan. Als de voortekenen ons niet bedriegen gaat Daylight een aanmerkelijk rooskleuriger toekomst aan de bioscoopkassa tegemoet. Het gegeven is veelbelovend: een groep automobilisten komt door een ongeluk vast te zitten in een tunnel tussen Manhattan en New Jersey. De tunnel staat op instorten, de zuurstof raakt op en er is maar één man die de overlevenden kan redden. Zijn naam is Kit Latura. Dat klinkt al net zo goed als Rocky Balboa, John Rambo en Joseph Dredd. Maar er is meer: de regie is in handen van Rob Cohen en die kennen we van de uitstekende biopic Dragon: the Bruce Lee story en van het hoogst vermakelijke middeleeuwse sprookje Dragonheart, dat in tegenstelling tot eerdere berichten pas begin volgend jaar in de bioscoop te zien zal zijn. Om te ontdekken of Cohen ook als actieregisseur zijn vak zo goed verstaat duiken wij graag twee uur met Stallone de duisternis in.

Daylight: Alle hengst aan dek met Sly Stallone.

Bart van der Put

Naar boven