Video - maart 1998, nr 187

Een selectie uit de videotheek van nieuwe, interessante en curieuze films die niet in de bioscoop zijn uitgebracht.


De Meest Verre Tocht Van Winnie De Poeh
Karl Geurs (Walt Disney Studio's)
Voor een Beer Met Weinig Hersens heeft Winnie de Poeh het ver geschopt in de grote-mensenwereld. Ooit begonnen als een serie kinderverhaaltjes, door A.E. Milne bedacht voor zijn zoontje Christopher Robinson, groeiden de boekjes met de tijdloze illustraties van E.H. Shepard uit tot een van de bekendste jeugdreeksen ooit geschreven. Behalve door vele generaties kinderen en hun ouders werd de argeloze Winnie in de armen gesloten door hele en halve intellectuelen die filosofische diepten ontwaarden in de onbevangen houding waarmee Pooh de wereld tegemoet treedt, wat uitmondde in publicaties als 'The Tao of Pooh' en 'Winnie-the-Pooh on Management'. Deze groep volwassenen zal weinig lol beleven aan de Poeh-tekenfilm die nu door Disney rechtstreeks op video wordt uitgebracht, want de hele aanpak is nadrukkelijk op kleine kinderen gericht. Aaneengesmeed door een matig verhaaltje, redelijke liedjes en vooral een heleboel actie beleven Poeh en zijn vriendjes een Niet Na Te Vertellen Avontuur. Van de verwonderde en naïeve wereld uit Milne's boeken laten de makers helaas weinig over, in plaats daarvan stuurt de film zijn publiek het Honderd Bunderbos in met een honingzoete Amerikaanse boodschap over Vriendschap en Zelfvertrouwen. In tegenstelling tot de beschamend goedkoop gemaakte televisiecartoons van recente jaren zijn de animaties gelukkig wel van ouderwetse Disneykwaliteit. In dat opzicht grijpt de video terug naar The Many Adventures Of Winnie The Pooh, een compilatie van Poeh-cartoons uit de jaren zestig en zeventig, sommige zelfs nog van de hand van Walt Disney. Liefhebbers van film en Winnie de Poeh doen er het beste aan om te wachten tot die klassieker ook in Nederland wordt uitgebracht. Maar voor ouders die de grijsgedraaide banden van The lion king en Alladin niet meer kunnen zien of horen, is deze koopvideo zonder meer een aanwinst waaraan hun oogappels gegarandeerd vele uren kijkplezier zullen beleven. En daar is het de firma Disney uiteindelijk om te doen.
Fritz de Jong
Te koop vanaf 18 maart (Buena Vista). Leverbaar in drie versies: origineel Engels, Nederlands nagesynchroniseerd en Engels met Nederlandse ondertitels.

Winnie de Poeh wordt niet onderwezen in de Tao.


The low life
George Hickenlooper
Elk jaar arriveren er talloze jongens en meisjes in Hollywood, die in afwachting van eeuwige roem even genoegen nemen met een baan als serveerster of zwembadreiniger. Zo wil de legende in ieder geval. In The player, The big picture, Swimming with sharks en Living in oblivion, om maar even een paar films van de laatste paar jaar te noemen, hebben de makers hun frustratie over Hollywood en de mensen die daar de lakens uitdelen met wisselend succes kunnen botvieren. Ook achter The low life van George Hickenlooper schuilt vermoedelijk veel leed. Hickenlooper is vooral bekend als de man achter Hearts of darkness, de documentaire over het maken van Apocalypse now. Het was tegelijkertijd een portret van Coppola als een filmmaker die zijn eigen droom voor de poorten van de hel weghaalde. The low life beschrijft de andere kant van de Hollywoodmedaille. Een jongeman (Rory Cochrane) uit de provincie, klassiek begin, arriveert in Hollywood en schrijft naar zijn familie een ansichtkaart waarop staat dat hij het zeker gaat maken als schrijver. Voor het zover is moet hij in leven blijven en hij vindt een baantje bij een bedrijf dat bonnetjes van creditcards verwerkt. Samen met een stel andere hoogopgeleide dromers zit hij de hele dag in een kamertje carbonblaadje uit de bonnen te verwijderen. Hij deelt ondertussen zijn kamer met een jongen die volkomen de weg kwijt is en het hele huis behangt met filmposters, de duidelijkste aanwijzing dat film maar een armzalig surrogaat van het leven biedt. Hickenlooper begeeft zich op glad ijs met zijn portret van hangende, gefrustreerde jongeren, die in een bar rondhangen, maar nauwelijks geld hebben om een glas water te bestellen. The low life is niet eens zo'n beroerde film, maar de sfeer van volkomen stagnatie en het gehang in een bar is al vele malen eerder vertoond. De personages zijn net niet intrigerend genoeg en de dialogen over triviale zaken zijn beter gedaan door Tarantino en Kevin Smith (Clerks). Wie een stel barflies in actie wil zien kan beter het mooie
Trees lounge van Steve Buscemi huren.
Mark Moorman
Te huur vanaf 10 maart (Warner Home Video).

The low life: hangen en liggen in Hollywood.


Chronicle of a disappearance
Elia Suleiman
De Palestijnse regisseur Elia Suleiman is een van de gelukkigen die al jaren door het Filmfestival Rotterdam wordt gesteund. Hij participeerde in 1991 aan een groepsproject over de Golfoorlog dat in Rotterdam van de grond is gekomen. Het resultaat, Homage by assassination, is een autobiografisch portret met surrealistische trekjes. Ook zijn laatste film, Chronicle of a disappearance, toont Suleiman en zijn wereld op een onorthodoxe manier. Deze produktie ontving financiering van het Hubert Bals Fonds en won de Luigi de Laurentiis-prijs voor beste lange film in Venetië (1996). De film is nu te zien via Tiger Releases, het kersverse videolabel van het Filmfestival Rotterdam. Humor en passieve verwondering zijn de basis-ingrediënten van Chronicle of a disappearance, waarin Suleiman terugkeert naar zijn ouderlijk huis in Nazareth. Na een jarenlang verblijf in Europa en Amerika, waar hij research deed voor het Institute for Middle East Peace and Development, gaat hij op zoek naar zijn wortels. Van een wetenschapper verwacht je een kraakhelder betoog, maar hier is de filmer aan het woord. Zijn stijl is sterk cinematografisch: kadrering en mise-en-scène bepalen de beeldpoëzie - terwijl de dialogen vaak een humoristisch karakter hebben. Met veel liefde filmt hij zijn roddelende tante ("ze danste zo hard, dat haar billen eraf vielen") en roddelende mede-passagiers op een nachtelijke vistrip ("ik neuk al die families kapot, de bastaards"). Bruiloften, begrafenissen en café-bezoek kenmerken het warme nest waarin hij terugkruipt. Halverwege kondigt hij in Arabische computerletters het politieke deel van de film aan. Net als de schrijver Gabriel García Marquez, aan wiens 'Kroniek van een aangekondigde dood' zijn film refereert, kiest Suleiman voor surrealisme om de absurditeit van oorlog en geweld te tonen. Al snel raakt de kijker verward in de verhaallijn, maar dat is niet erg, want dat zijn de personages ook. De wandelende Palestijn Suleiman is niet voorgoed thuis. Hij trekt weer verder de wereld in en neemt afscheid met een teder beeld van zijn ouders, aan wie hij de film heeft opgedragen.
Thessa Mooij
Te koop vanaf heden (Tiger Releases/Prime Time).


Curdled
Reb Braddock
'Quentin Tarantino presents Curdled', zo luidt de wervende tekst op het hoesje en dat betekent dat hij als 'executive producer' garant stond voor de financiering van het project. Anders dan bij Robert Rodriguez' From dusk till dawn, waarbij Tarantino eveneens als executive producer optrad, speelt hij niet zelf in Curdled. Wel is zijn portret, samen met dat van George Clooney, te zien in een politiebericht. De Gecko's, zo heet het, zijn twee broertjes die al rovend, moordend en verkrachtend door Amerika trekken. De door Tarantino en Clooney vertolkte Gecko-broertjes uit From dusk till dawn hebben hun missie dus voortgezet en worden, samen met een dozijn andere 'gecko's', gezocht door de politie. Het is slechts een kort fragment dat aan From dusk till dawn herinnert, want waar Curdled nog het meeste van weg heeft is een over anderhalf uur uitgesponnen kluchtige variatie op de bekende scène uit Pulp fiction waarin Vincent en Jules, onder leiding van The Wolf, uitgebreid hun met bloed besmeurde wagen gaan schoonmaken. "Now you got a corpse in a car, minus a head, in a garage. Take me to it", zegt The Wolf en het schoonmaken kan beginnen. In Curdled is het een in dit soort klussen gespecialiseerd schoonmaakbedrijf dat centraal staat. Angela Jones zet een leuke, naïeve, kauwgombellenblazende, Colombiaanse Betty Boop neer die geobsedeerd is door de 'Blue Blood Murderer' en die, eenmaal in dienst van dit bedrijf, warempel de door William Baldwin gespeelde seriemoordenaar op het spoor komt. Zeer geslaagd voor een melig avondje bloedtoerisme. En ook voor diegenen die zich afvragen of een hoofd, eenmaal verwijderd van zijn romp, nog wat te melden heeft, heeft Curdled zeker wat in petto.
Belinda van de Graaf
Te huur vanaf 10 maart (RCV Home Entertainment).

Curdled: Angela Jones doet enge dingen met William Baldwin.


Nieuw in de videotheek
Maandelijks maakt de Filmkrant een selectie uit het aanbod van nieuwe films in de videotheek. Deze films waren eerder te zien in de bioscoop en zijn toen besproken in de Filmkrant
(zie ook de Filmkrant zoek-pagina).

Koopvideo
The people vs. Larry Flynt - Milos Forman
Mute witness - Anthony Waller
Bound - Andy en Larry Wachowsky
Kolya - Jan Sverák
La seconda volta - Mimmo Calopresti
Mars attacks! - Tim Burton
Serie MGM Classics: Quo Vadis, Ben Hur, The great escape, The greatest story ever told

Huurvideo
Broos - Mijke de Jong
Floating life - Clara Law
Brassed off - Mark Herrman
Happy together - Wong Kar-wai
Men in black - Barry Levinson
Career girls - Mike Leigh
Ma vie en rose - Alain Berliner
Contact - Robert Zemeckis
Serie Moderne Meesterwerken (Homescreen): Belle de jour, An angle at my table, Bashu, La tarea, The unbelievable truth, Der Händler der Vier Jahreszeiten, Proof.



De Videovorser
Schokkend

In een vruchteloze poging zijn zieltogende tv-programma te redden zette RTL-coryfee Peter Jan Rens eind vorig jaar een joker in: hij toonde beelden van een amateurfilm waarop twee mensen de liefde bedrijven. Dat zou op zich weinig opzienbarend zijn, ware het niet dat het twee bekende mensen betrof: sekssymbool en voormalig Baywatch-ster Pamela Anderson en haar echtgenoot Tommy Lee, de rijkelijk getattoëerde drummer van de hardrockband Mötley Crue. Het stel had hun gestoei tijdens de wittebroodsweken in Mexico op video vastgelegd, een bouwvakker die hun woning vertimmerde ging er later met de tape vandoor. Da's lullig voor Pam en Tommy, want het lijkt niet waarschijnlijk dat ze de opnamen maakten voor wereldwijde distributie. Pamela's doorbraak naar de bioscoop met de stripverfilming Barb wire mag dan mislukt zijn, de voor nop gemaakte amateurvideo zal dit jaar een kassakraker van formaat worden. Ook in ons land, want uit een persbericht dat ons zonder vermelding van afzender toegestuurd werd valt op te maken dat de videoband Pamela Anderson & Tommy Lee ongecensureerd! binnenkort in de winkel gekocht kan worden. De op de hoes afgedrukte kreet 'De enige legale versie' dient gezien de lange vingers van de bouwvakker die de tape in handen kreeg met een flinke korrel zout te worden genomen, maar legaal of niet: dit wordt een bestseller. Graag had ik u dan ook over de inhoudelijke merites van dit produkt willen informeren, maar het persbericht is onverbiddelijk: "Zichtcassettes zijn door het expliciete karakter van de film helaas niet beschikbaar." Dat riekt naar een kat in de zak.
Ter compensatie levert de afzender er wel een recensie uit het 'vakblad' EroBizz bij. En die liegt er niet om. Pamela wordt erin omschreven als "Die mooie, rondborstige redster uit Baywatch met lippen als een stofzuiger en borsten als romige soezen", terloops wordt gemeld dat het verdomd lang duurt voor de roomsoes en Tommy tot de daad overgaan, om te eindigen met: "Waarom Pamela uiteindelijk besloten heeft om bij een gozer als Tommy Lee te blijven, moge na het zien van deze tape duidelijk zijn. Een curryworst speciaal is er niets bij!" De fijnproever die het walmende epistel schreef blijft onvermeld, maar dat hij er niet ver naast kan zitten staat vast: enkele maanden geleden al wijdde de Amerikaanse showbiz-bijbel Variety een uitputtende recensie aan de tape, waarin het getoonde minnespel een Olympische kwaliteit werd toegedicht. Waarom een serieus blad als Variety de tape besprak werd snel duidelijk: heel Hollywood was in de ban van de video, die groepsgewijs op speciale Pam & Tommy feestjes bekeken werd. Niet het escalerende budget van
Titanic was het gesprek van de dag, maar een vage amateurvideo van twee mensen die in de filmwereld geen enkele betekenis hebben.
Het was niet de eerste keer dat een voor nop gemaakt videofilmpje Hollywood op zijn kop zette: een paar jaar geleden meende acteur Charlie Sheen een authentieke snuffmovie in handen te hebben. Voor de goede orde: niet iedere opname van een sterfgeval is een snuffmovie, het betreft beelden van een moord die uitsluitend gepleegd werd om de opnamen ervan te gelde te maken. Sheen had zijn tape bij een in horrorfilms gespecialiseerd postorderbedrijf besteld en was zo onthutst over het getoonde dat hij de FBI inschakelde. De tape was van Japanse origine en toonde hoe een in samoerai-kledij gestoken man een vrouw ontvoerde, om haar vervolgens tergend langzaam tot mootjes te hakken. De zaak liep met een sisser af: het bleek om de derde aflevering van de achtdelige videoserie Guinea pig te gaan en alles was nep. De grote kracht schuilde in het amateuristische karakter van de video-opnamen en het ontbreken van een plot: dat is precies wat we bij het nog altijd mythische gegeven van een snuffmovie verwachten.
Regisseur Hideshi Hino speelde met Guinea pig 3: flowers of flesh and blood dus behendig in op ons verwachtingspatroon en Charlie Sheen bleek een gewillig slachtoffer. Zijn campagne voor een Amerikaans verbod op de hele Guinea pig serie werkte averechts: de videofilms kregen meer succes dan ze verdienden. In ons land verscheen alleen Hideshi's vierde, en naar verluid beste deel Mermaid in a manhole. Het is een ontegenzeggelijk smerig werkje, over een kunstschilder die zich ontfermt over een stervende zeemeermin, dat in gelijke mate afstoot en fascineert. Het videolabel heet dan ook passend Japan Shock Video. Volgens de hoestekst bevat de op video geschoten film "meer bloed, pus, verminking en krioelende waanzin dan een gezond mens kan bevatten" en daar is werkelijk geen woord van gelogen. Bij de Pamela & Tommy tape heet het "een onthutsend document dat overal ter wereld de media haalde en dat vele mensen zal shockeren". Is vast ook helemaal waar. Als het om Eros en Thanatos gaat maken de goedkoopste, op video gedraaide wanprodukten de dienst uit.

Bart van der Put
Pamela Anderson & Tommy Lee ongecensureerd! is binnenkort te koop (Paradise Pictures).
Mermaid in a manhole verscheen op huurvideo (Japan Shock Video).

Naar boven