Verwacht - september 1998, nr 192


The avengers is een brutale poging de illustere tv-serie uit de jaren zestig te proppen in een jaren negentig-actiefilm. Uma Thurman hijst zich dan ook in een strak latex pakje, Ralph Fiennes zet een bolhoed op en Sean Connery trekt een Schotse rok aan. Emma Peel en John Steed zien zich voor de taak gesteld de megalomane Schot een halt toe te roepen, die totale controle over de weersomstanigheden heeft. Maar hij bedient zich net zo makkelijk van een horde insecten met machinegeweren aan hun torso. Regisseur Jeremiah Chechik (Benny and Joon, Diabolique) kon alle leuke vondsten direct uit de tv-serie overnemen, zodat Steed weer aan de thee lurkt na een geslaagde 'knock out', en Peel haar jiujitsu-kunsten met gevatte opmerkingen combineert. In Amerika besloot distributeur Warner de pers de gelegenheid te ontnemen de film te zien, om zo de verwachte slechte kritiek te omzeilen. Dit weinig subtiele trucje is ook al eerder in Nederland toegepast (onder meer bij Twin peaks: Fire walk with me). Het is te hopen dat een slechte film zich ook wreekt zonder de bemoeienissen van de filmpers.


Les misérables is maar liefst 21 keer verfilmd, waarvan de eerste al in 1909, maar Bille August zag reden om Victor Hugo's befaamde roman opnieuw te bewerken. August blaast het verhaal niet echt nieuw leven in, maar koos ervoor een correcte verfilming te maken. Claude Lelouch doorsneed in 1995 zijn verfilming nog met beelden uit de Tweede Wereldoorlog, maar August volgt trouw het geëngageerde relaas van de opgejaagde Jean Valjean, gespeeld door Liam Neeson, die ooit als zwerver het zilver van zijn gastheer stal. Als hij is opgeklommen tot burgemeester, ontdekt politieagent Javert (Geoffrey Rush, Shine) zijn verleden als dief. Valjean schuilt vervolgens in een klooster, waar hij tien jaar lang de kleine Colette (Claire Danes) onderwijst. Wie na The avengers nog geen genoeg heeft van Uma Thurman, kan ook hier zijn hart ophalen. Thurman speelt een fabrieksmedewerker, die gedwongen wordt om in de prostitutie te werken als ontdekt wordt dat zij een bastaardkind heeft. De Deen August, gevierd door Pelle de veroveraar en Best intentions en verguisd door House of the spirits en Smilla's sense of snow, staat lijnrecht tegenover die andere beroemde Deen Lars von Trier, wiens Dogma-manifest pleit voor soberheid en realisme. Amerika ligt dan ook net een oceaan te ver van Denemarken.

Les misérables: Liam Neeson vindt nooit rust.


Hope floats is de tweede film van acteur Forest Whitaker, die doorbrak als Charlie Parker in Bird. Later zou hij zich zondigen aan de rol van empathische ziener in Species ("I féél things"), om zich in hetzelfde jaar snel te storten op een meer ambitieus project, het relatiedrama Waiting to exhale met Whitney Houston. Whitaker blijkt een voorliefde voor relatieperikelen te hebben, want in Hope floats wordt voormalig 'beauty queen' Birdee (Sandra Bullock) bedrogen door haar man. Ze keert terug naar haar geboorteplaats, waar haar moeder (Gena Rowlands) haar opvangt en een voormalig vriendje haar probeert te heroveren. Ondertussen wil haar bijbaantje als foto-ontwikkelaar maar niet echt vlotten, want elke 'snap shot' die door haar vingers glijdt, weet ze te ruïneren. Dit intrigerende gegeven zou als symbool kunnen worden opgevat voor de geschoten beelden van de film zelf, maar dat heeft Whitaker vast niet zo bedoeld.

Hope floats: is er nog hoop voor Sandra Bullock?


Ludwig van Luchino Visconti is voor het eerst in zijn volledige versie van vier uur in Nederland te zien. Visconti's portret van de tragische koning Ludwig II van Beieren (1845-1885) was voorheen een uur ingekort, waardoor de raamvertelling was gesneuveld. Op basis van Visconti's oorspronkelijke opzet hebben twee voormalig medewerkers van Visconti de neergang van de koning weer in volle glorie hersteld. Helmut Berger speelt de eenzame vorst, die de schatkist liever gebruikt om kunstenaars als Richard Wagner mee te ondersteunen, dan om er politiek mee te bedrijven. Hoe meer hij zich omringt met de pracht en praal van zijn paleizen, hoe meer de sombere inborst van de man naar boven komt. Oorzaak voor zijn droefenis is ook zijn onbeantwoorde liefde voor zijn nicht Elisabeth van Oostenrijk (Romy Schneider speelt opnieuw Sissi, maar nu eens niet mierzoet). Vlak voor een staatsgreep wordt Ludwigs lijk in een meer gevonden, een dood die nooit opgehelderd is. Visconti weet in die voorafgaande vier uur een meelevend, persoonlijk portret te scheppen, waarvoor ondanks het doekentekort in de bioscopen gelukkig toch plaats is.

Ludwig: Helmut Berger probeert zijn statigheid te behouden.


Liar werd in Amerika onder de titel Deceiver uitgebracht, een beslissing die waarschijnlijk voortkomt uit de angst voor verwarring met het Jim Carrey-vehikel Liar liar. Gelogen en bedrogen wordt er in ieder geval in deze film van Jonas en Josh Pate, maar voordat bekend wordt door wie worden er legio plotwendingen op de kijker afgevuurd. Een scharrelaar (Tim Roth) die verdacht wordt van de moord op een prostituee, wordt dagenlang aan de leugendetector geplaatst. Twee politieagenten (Chris Penn en Michael Rooker) hebben zo hun eigen redenen om de verdachte te intimideren en te manipuleren. Verwarring over de werkelijke dader is het gevolg, maar de personages vinden ook nog de tijd om over Van Gogh, epilepsie en absint te praten. Jonas Pate laat met deze film hier in den lande voor het eerst wat van zich horen, want zijn obscure horrorfilm met de originele titel The grave heeft ons land nooit bereikt.

Mariska Graveland

Naar boven