Video - december 1998, nr 195
Een selectie uit de videotheek van nieuwe, interessante en curieuze films die niet in de bioscoop zijn uitgebracht.
Office killer : kantoormuis wordt moordmachine.
Swept from the sea: passie in Cornwell.
Koopvideo
Huurvideo
Office killer
Cindy Sherman
Cindy Sherman werd beroemd met haar fake-fotografie: filmstills uit niet bestaande jaren vijftig B-films. Het waren sfeervolle 'je ziet niet wat je ziet'-beelden waarin ze zichzelf portretteerde als Marilyn Monroe in bevallige pose op de bank, of als Gloria Graham femme fatalig weggedoken in de kraag van haar regenjas. Inmiddels heeft Sherman deze postmoderne maskerades ingeruild voor studies van het binnenste die minder appetijtelijk zijn. Met als nieuwe inspiratiebron kleurrijke horror van de jaren tachtig (van onder meer Dario Argento) toont ze nu wegrottende lichamen en enge ingewanden. Ook haar eerste speelfilm Office killer is van het griezelige soort, zij het met absurdistische knipoog. 'Creepy' kantoormuis Dorine Douglas (Carol Kane) moet gaan telewerken en zint op wraak. Dat deze timide Douglas jaren van onlust in zich draagt kan niet anders gezien haar leven thuis met een bedlegerige, dwingelanderige moeder, en haar leven op een kantoor vol konkelende klerken die alleen maar over, langs en door Dorine heen kijken. Dorine's weg naar onafhankelijkheid gaat over lijken maar is toch niet echt eng, want daarvoor is Shermans filmstijl te gestyleerd en is het spel van bekende actrices als Barbara Sukowa en Molly Ringwald te campy geïnspireerd op 'Absolutely Fabulous'. Shermans camera, die zich gedraagt als een rondhangend kind dat eens onder het bureau kruipt of achter een archiefkast zonder dat iemand de stiekemerd nog opmerkt, maakt het echter wel spannend. En de mysterieus langs het prozaïsch kantoormeubilair drijvende begintitels zijn een kunstwerk op zich.
Jann Ruyters
Te huur vanaf 1 december (RCV Home Entertainment)
Love etc.
Marian Vernoux
Vijfendertig jaar na het verschijnen van Truffauts Jules et Jim, waarin een vrolijk fluitende Jeanne Moreau samen met Oskar Werner en Henri Serre de meest charmante driehoeksverhouding uit de filmgeschiedenis neerzette, presenteert de jonge Franse regisseuse Marion Vernoux Love etc. waarin de beste vrienden 'Pierre et Benoît' voor dezelfde jongedame vallen. Dat Love etc. meer verwantschap vertoont met deze Nouvelle Vague-klassieker dan met bijvoorbeeld het veel recentere en eveneens aanstekelijke Sleep with me, komt doordat Vernoux haar literaire bron (Julian Barnes' roman 'Talking it over') op eenzelfde speelse manier in haar scenario verwerkte. Bij Truffaut was het de anonieme voice-over die rechtstreeks uit de koker van de schrijver kwam. Bij Vernoux zijn het de monologues intérieurs, de rechtuit in de camera uitgesproken monologen, waarmee ze bovendien nog een groot komisch effect weet te sorteren ook. De door de betoverende Charlotte Gainsbourg (Jane Eyre) gespeelde Marie waait als een frisse wind het leven van de twee oude vrienden Pierre (Charles Berling) en Benoït (Yvan Attal) binnen, de een een echte hartenbreker, de ander meer van het verlegen soort. Dat er zich vervolgens een spannende en tevens verrassende ménage-à-trois ontwikkelt, is vooral te danken aan het voortreffelijke scenario. De acteurs walsen door de tragikomische liefdesgeschiedenis heen, daarbij gesteund door amusante dialogen én monologen die elkaar in hoog tempo afwisselen. De fraaie vormgeving en de economische manier van vertellen die nauw aansluit bij de wijze waarop de personages elkaar onverbloemd de waarheid zeggen, maken van Love etc. een behoorlijk zinneprikkelende ervaring.
Belinda van de Graaf
Te huur vanaf heden op import-video (Fox Pathé Home Entertainment)
Two bits
James Foley
De Grote Depressie die Amerika teisterde in de jaren dertig vormt een ideaal decor voor het wat nostalgischer getinte Hollywoodrepertoire. Tegen de achtergrond van armoede, werkloosheid en criminaliteit zijn vooral verhalen over opgroeiende kinderen een dankbaar onderwerp voor filmers die kleinere en grotere waarheden willen verkondigen over het leven en de dood. Two bits is gebaseerd op jeugdherinneringen van Joseph Stephano, die ooit de wereld verblijdde met het scenario van Hitchcocks Psycho. In Two bits tapt de schrijver uit een heel ander, nogal sentimenteel vaatje. De film volgt een Italiaans jongetje dat dolgraag de opening wil bijwonen van het nieuwste bioscooppaleis in Philadelphia, maar daarvoor heeft hij een 'two bit' nodig - 25 cent. Zijn opa heeft hem beloofd dat hij een kwartje krijgt als opa sterft, en dat zou vandaag wel eens het geval kunnen zijn. Terwijl grootvader zijn laatste dag mopperend thuis doorbrengt, probeert het jongetje zijn kwartje zelf op een wat minder rigoureuze manier bij elkaar te sprokkelen. In theorie had Two bits een nostalgische kleine film kunnen zijn waarin een jongetje een aantal levenslessen leert, zoiets als Steven Soderberghs lieve King of the hill. In de praktijk echter zette regisseur James Foley (Glengarry Glen Ross, The chamber) alles op alles om er een zich voortslepend melodrama van te maken. Het emotionele potentieel van het verhaal wordt vakkundig gesmoord in mierzoete druipmuziek en een opdringerige vertelstem. Jerry Barone, het jongetje dat de film moet dragen, weet geen moment sympathie op te wekken voor zijn brandende verlangen om binnen te komen in het filmtheater. Publiekstrekker Al Pacino, gewoonlijk toch spelend als een ongeleid projectiel, maakt zich in de rol van grootvader ernstig schuldig aan under-acting. Als hij dan eindelijk de laatste adem heeft uitgeblazen merk je nauwelijks verschil met daarvoor.
Fritz de Jong
Te huur vanaf 15 december (Laurus Entertainment)
Swept from the sea
Beeban Kidron
Het haardvuur knispert. Buiten waait een oostenwind. Binnen snort de videoband. De melodramatische tearjerker Swept from the sea (oorspronkelijke titel Amy Foster) is perfect voor een druilerige winteravond - wanneer de meest gevraagde titels al uit de videotheek zijn gevlogen. Dit is uiterst verantwoord Victoriaans sentiment, met de nadruk op dat laatste. Gebaseerd op het gelijknamige verhaal van Joseph 'Heart of darkness' Conrad, toont Swept from the sea onoverwinnelijke liefde aan de ruige kust van het Engelse Cornwall. Amy (Rachel Weisz) is een vreemd, zwijgzaam meisje met een sterke affiniteit voor water. Op een dag spoelt de Karpaat Yanko aan, een beer van een vent (gespeeld door Vincent Perez, de held uit The crow II) die op weg was naar Amerika - het land van puur goud. Amy en Yanko leveren een bittere strijd tegen de steile kustbewoners, die niets ophebben met de 'zigeuners'. Steun krijgen zij enkel van de plaatselijke notabelen (Joss Ackland en Ian McKellen), echter zonder resultaat. Het jonge gezinnetje probeert ondanks natuur- en ander geweld het hoofd boven water te houden, waarbij de emoties hoog oplopen. De episch gefilmde beelden van Cornwall en de zinderende emoties zijn meeslepend voor wie er op een knusse decemberavond zin in heeft.
Thessa Mooij
Te huur vanaf 17 november (Columbia TriStar Home Video)
Nieuw in de videotheek
Maandelijks maakt de Filmkrant een selectie uit het aanbod van nieuwe films in de videotheek. Deze films waren eerder te zien in de bioscoop en zijn toen besproken in de Filmkrant (zie ook de Filmkrant zoek-pagina).
Het ondergronds orkest - Heddy Honigmann
The full monty - Peter Cattaneo
A life less ordinary - Danny Boyle
Artemisia - Agnès Merlet
The butcher boy - Neil Jordan
On connait la chanson - Alain Resnais
Who the hell is Juliette? - Carlos Marcovich
Conspirators of pleasure - Jan Svankmajer
Love and death on Long Island - Richard Kwietniowski
Left luggage - Jeroen Krabbé
The replacement killers - Antoine Fuqua
Primary colors - Mike Nichols