Verwacht - april 1999, nr 199

Babe: Pig in the city laat wederom de buitengewone big schitteren na het succes van Babe, a galliant pig. Het goede aan de films is dat de pratende dieren nooit kinderachtig of te schattig worden. De sequel is geen herhalingsoefening, maar bevat wel een aantal vertrouwde personages: James Cromwell speelt weer boer Hoggett, en ook de schril zingende muizen komen voorbij. Babe gaat nu op reis en strandt in een grote stad, een soort allegaartje van beroemde stadsgezichten. Hier komt hij terecht in een hotel vol excentrieke dieren. De Australische regisseur George Miller moest van Ron Meyer, de baas van Universal, op het laatste moment een aantal "te enge scènes voor kinderen" verwijderen. Hierdoor werd de galapremière, een benefietvoorstelling voor het Children's Defense Fund, afgelast. Kindervriend Universal maakte wel een, onbekend, bedrag over op het fonds voor de noodlijdende kinderen.

Bride of Chucky is de vierde sequel van Child's play, de horrorfilm die in 1993 van een aantal West-Europese televisies werd verbannen, omdat twee Engelse jongetjes de film zouden hebben gezien voordat ze kleuter James Bulger vermoordden. De tienjarige verjaardag van de moordlustige pop Chucky was aanleiding om hem weer af te stoffen, zijn rode haren te kammen en hem te koppelen aan een bruid. Geestesvader Don Mancini maakt met Bride of Chucky een knipoog naar de griezelklassieker Bride of Frankenstein, zoals de hele film vol zit met 'tongue in cheek'-grappen. Zo ligt Chucky in het begin van de film als politiebewijs opgeslagen tussen parafernalia van illustere film-seriemoordenaars: het masker van Michael Myers, de klauw van Freddy Krueger en het hockeypak van Jason. Ook bevat de film een vreemde seksscène met de twee maniakale poppen. Regisseur Ronny Yu (The bride with white hair) is speciaal vanuit Hongkong overgevlogen om Chucky te reanimeren.

Bloedbruiloft in Bride of Chucky.

I still know what you did last summer is de goedgevonden titel van het vervolg op I know what you did last summer. Geheel volgens de regels van het slasher-genre wordt de succesformule gewoon weer herhaald. Het grimmige kustdorpje is verruild voor de fotogeniekere Bahama's, maar Jennifer Love Hewitt is nog wel van de partij (zal ze het einde van de film halen, is de spannende vraag). Seriemoordenaar The Gorton's Fisherman is nog steeds in het bezit van een handige vleeshaak, waar hij de mooie jongens en meisjes één voor één aanrijgt. Regisseur Danny Cannon viel ooit op met The young Americans, maakte daarna Judge Dredd, om nu zijn tanden te zetten in het weke script van I still know..., die voor horrorfans enkel door de cameo van Jeffrey Combs (de bezeten wetenschapper in Re-Animator) interessant is.

I still know what you did in the previous movie.

Patch Adams belichaamt de nachtmerrie van elke patiënt. Deze dokter maakte er een gewoonte van de kamers van de zieken binnen te stormen met een rode clownsneus op om luid te gaan zingen, en als het tegenzat ook nog te gaan tapdansen. De verfilming van het 'waargebeurde' levensverhaal van student medicijnen Patch Adams (Robin Williams), volgt hem vanaf zijn opname in een psychiatrische inrichting, waarna hij besluit de zieken der aarde te gaan bevrijden van de kille dokterspraktijken. Zoek contact met je patiënt, noem ze niet naar hun bednummer, ga in de spaghetti dansen om een doodzieke vrouw weer aan het eten te krijgen! Draag een das die geluiden maakt! Geen wonder dat zijn onorthodoxe methodes op weerstand stuiten, en hij bijna van school wordt getrapt. Regisseur Tom Shadyac (Ace ventura) haalt daarbij alle melodramatische trucs uit de kast om de kijker over te halen Patch op handen te gaan dragen.

Message in a bottle is een romantisch drama, dat in gang wordt gezet door ouderwetse flessenpost. De mensen die de e-mail in You've got mail niet geloofwaardig vonden als Cupido, kunnen nu hun hart ophalen bij Message in a bottle. De liefdesbrief in de fles wordt gevonden door een onderzoekster bij een krant (Robin Wright Penn), die tot tranen geroerd raakt door de poëtische kwaliteiten ('You are my true north'). Na een zoektocht blijkt de dichter een zeilbotenbouwer te zijn, gespeeld door Kevin Costner, die rouwt om de dood van zijn vrouw. Hij moet niets hebben van het gesnuffel van de journaliste, maar aangespoord door zijn vader (Paul Newman) gaat zijn hart op een kier. Costner speelt opvallend rustig vergeleken met de megalomanie in zijn voorlaatste film The postman. Regisseur Luis Mandoki bevindt zich wel op vertrouwd terrein. In het alcoholistendrama When a man loves a woman hield hij zich ook al bezig met liefdesperikelen die veroorzaakt werden door een fles.

Dichtende scheepsbouwer in Message in a bottle.

Holy man is een satire waarin Eddy Murphy flink mag uitpakken als G., een religieuze televisiegoeroe. Hij hoopt zieltjes te winnen voor zijn filosofie van het anti-materialisme. De plek waar hij dit doet is ongelukkig gekozen: de uitzending van het Good Buy Shopping Network, zodat hij continue onderbroken wordt door ultra-goedkope commercials. De slogan voor zijn show 'The G-Spot' luidt: 'Philosophy, a higher state of consciousness and non-stop shopping!' De directeur van het programma (Jeff Goldblum) heeft ondertussen zijn oog laten vallen op een media-analyste, die de erbarmelijk lage kijkcijfers omhoog moet krikken. Waarschijnlijk om diezelfde reden heeft regisseur Stephen Herek (Mr. Holland's opus) Eddy Murphy ingehuurd om Holy man nog een beetje glans te geven.

Studio 54 was eind jaren zeventig de beroemdste disco ter wereld, gelegen in 54th Street, Manhattan. Sterren verdrongen zich voor de deur, waar eigenaar Steve Rubell eigenhandig de mooiste mensen uitkoos. 'Yowsah, yowsah, yowsah' en 'Don't leave me this way' schalden door de boxen, terwijl de vermoeide dansers zich weer opfristen met wat wit spul. De film Studio 54 van debuterend regisseur Mark Christopher speelt onhandig in op de disco-revival, die eigenlijk al weer voorbij is. De film draait om de kleurloze Shane, meer gespierd dan slim, die vanuit het grauwe New Yersey aan de slag gaat als barman in Studio 54. Hij hangt de bink uit, papt aan met een soapsterretje (gespeeld door Neve Campbell), maar raakt gaandeweg aan lager wal. Mike Myers (Wayne's world, Austin Powers) als de ijdele, warhoofdige Steve Rubell is het enige lichtpunt in dit slappe aftreksel van Boogie nights.

Salma Hayek als aankomende discoqueen in Studio 54.

Alegría slaat inderdaad op de voorstelling van het immer populaire Cirque du Soleil. De film is geen registratie, maar een verfilming van de circusshow, waarin een depressieve mimespeler weer zin krijgt in het leven na de liefde van zijn leven in de ogen te hebben gekeken. Ondertussen redt hij ook een aantal kinderen uit de klauwen van een gemene circusbaas, zodat de film volgens de promotionele persmap gaat over 'de miljoenen werkende kinderen die honger lijden en geen kans krijgen om kind te zijn'. De circusartiesten met-het-hart-op-de-juiste-plaats krijgen overigens een vaste show in Las Vegas en Disney World, niet de meest zuivere plekken op aarde. Nederland mag ook een woordje meespreken in deze film van Franco Dragone. Egmond Film is coproducent en production designer Ben van Os koos locaties als de Amsterdamse Westergasfabriek en het Olympisch Stadion. De timing van de uitbreng is logisch: Cirque du Soleil doet Nederland aan met hun nieuwste show, zodat de film bedoeld lijkt voor de fans die geen genoeg kunnen krijgen van de optimistische clowns.

Clownenleed in Alegría.

Mariska Graveland

Naar boven