Verwacht - juni 1999, nr 201


Mighty Joe, oorspronkelijk Mighty Joe Young, is een remake van de film die in 1949 een graantje mee wilde pikken van het succes van King Kong. De parallel met Godzilla gaat voor de huidige versie niet op, omdat Mighty Joe eigenlijk ook vorige zomer in première zou gaan, maar de concurrentie niet aandurfde met het Japanse gedrocht. De marketingcampagne is ondertussen ook veranderd: eerst werd Mighty Joe aangeprezen als monsterfilm, nu is het plots een familiefilm geworden. De reuzengorilla die uit de rimboe naar Hollywood wordt verscheept, is inderdaad niet afschrikwekkend, maar eerder een beetje zielig. Je moet er als rechtgeaarde aap dan ook niet aan denken om plots in handen te vallen van opportunistische inwoners van Hollywood. Regisseur Ron Underwood (Tremors) kent zijn klassiekers en gaf een cameo aan de legendarische special-effectsmaker Ray Harryhausen. (Te zien vanaf 24 juni).

Mighty Joe: gorilla in de greep van Hollywood.


Virus zou wel eens de slechtste film van dit jaar kunnen worden, maar eerst hebben we natuurlijk nog The odd couple II: Travelin' light en The mummy voor de boeg. Helaas is Virus niet leuk slecht, of je moet er lol in hebben om gladjakker William Baldwin een robbertje te zien vechten met een tot computer gemuteerd mens. Deze mutant is het gevolg van een buitenaardse computervirus, dat op zijn beurt juist de mens als ongewenst virus beschouwt. Een en ander speelt zich af op een slecht belicht spookschip, zodat de zielloze actie plaatsvindt in een duister waar Sokoerov nog een puntje aan kan zuigen. Jamie Lee Curtis en Donald Sutherland slaapwandelen zich door de film van John Bruno heen, zodat de film niet dat spreekwoordelijke ritje op de achtbaan is, maar eerder een ritje langs de galerij der uitgerangeerde acteurs. (Te zien vanaf 10 juni).

Virus: wandelend special effect acteert beter dan William Baldwin.


The all night horror show sloeg vorig jaar de plank gigantisch mis door een Bosnische oorlogsfilm als horrorfilm te programmeren. De zevende editie zoekt het in veiligere films met veel cijfers achter de titel. From dusk till dawn II: Texas blood money moet het doen zonder Roberto Rodriguez, Quentin Tarantino en George Clooney. Horrorcoryfee Bruce Campbell (Evil dead) en Robert Patrick (Terminator II) zijn wel van de partij, en ook bar The Titty Twister doet nog steeds dienst als thuishaven van bloeddorstige vampieren. Ook te zien is de gerestaureerde versie van Texas chainsaw massacre, nog steeds een van de angstaanjagendste films ooit gemaakt, die later dit jaar waarschijnlijk een bioscooproulement zal krijgen via Paradiso Film. Brian Yuzna's The dentist II is een film voor de echte diehards die er genoegen in scheppen te kijken naar extreme close-ups van bloederige vleesmassa's in opengerukte monden, veroorzaakt door een psychopatische tandarts. Verder wordt onder andere Virus (zie boven) vertoond. (Te zien in een roulement van 1 juli tot december in verschillende bioscopen in het land).


She's all that laat zich waarschijnlijk het beste bekijken op zaterdagavond als de zaal gevuld is met stelletjes van onder de twintig, de doelgroep van deze romantische komedie die in de voetsporen van Pretty in pink en The breakfast club wil treden. Het resultaat ligt eerder ergens tussen 'Pygmalion' en 'Beverly Hills 90210' in, want op het schoolplein van de Californische highschool krioelt het van de gespierde hengsten, met uitzondering van één meisje. Zij schildert liever grote, sombere schilderijen, draagt een bril en natuurlijk geen make-up. De knapste jongen van de school sluit een weddenschap af dat hij haar kan omtoveren tot Prom Queen, waarna het lelijke jonge eendje - heel verrassend - een zwaan blijkt te zijn. (Te zien vanaf 3 juni).

She's all that: hengstenbal en zwanendans.


Brown's requiem is gebaseerd op de debuutroman van James Ellroy, de schijver van L.A. Confidential. Ellroy schreef het detectiveverhaal terwijl hij van een alcoholverslaving probeerde af te komen en als caddie op een golfbaan werkte. De detective uit boek en film kampt met dezelfde problemen. Michael Rooker (Henry, portrait of a serial killer) speelt deze melancholicus die op een dag een verknipte caddie in zijn ranzige kantoor aantreft met de vraag of hij zijn zus uit handen van de maffia wil houden. Wat volgt is een film noir waarbij debuterend regisseur Jason Freeland zich keurig aan de regels van het genre houdt. De volgende verfilming van Ellroys werk is The black dahlia, geregisseerd door David 'Seven' Fincher. (Te zien vanaf 3 juni).

Brown's requiem: film noir op de golfbaan.


The waterboy is niet de Amerikaanse remake van De zeemeerman, maar een vehikel voor komiek Adam Sandler. In Amerika is hij razend populair, maar hier heeft hij nog weinig handen op elkaar gekregen. Zijn golfkomedie Happy Gilmore flopte enorm, The wedding singer (ook van Frank Coraci) sloeg al iets beter aan, maar voor The waterboy moet weer het ergste gevreesd worden. De setting is typisch Amerikaans: een footballveld met mislukte coach en dito spelers, en een waterdrager die ook al niet bijster getalenteerd is. 'You can mess with him, but don't mess with his water' is de slogan die de mensen massaal naar de bioscoop moet trekken. (Te zien vanaf 10 juni).

The waterboy: Adam Sandler heeft kriebel in zijn neus.


Cruel intentions heeft net als Clueless (Jane Austens 'Emma') en She's all that (Shaws 'Pygmalion') een klassiek boek vertaald naar de bronstige wereld der highschool kids. 'Les liaisions dangereuses' vormt deze keer de inspiratiebron en debuterend regisseur Roger Kumble heeft gretig gebruik gemaakt van de erotische machtsspelletjes die het boek rijk is. Ryan Phillippe mag na Studio 54 wederom een loverboy spelen, en kroop in de huid van een rijke kwal die zijn zinnen heeft gezet op zijn stiefzus. Maar eerst zal hij een overtuigd maagd het bed in moeten praten. Om de film toch vooral hedendaags te maken zijn er wat scènes toegevoegd met interraciale en homoseksuele tienerseks, maar die zijn zo soft dat de makers duidelijk geen tweede Kids voor ogen stond, maar meer bezorgd waren om de leeftijdskeuring. (Te zien vanaf 10 juni).


Letters from a killer had de comeback van Patrick Swayze kunnen zijn, ware het niet dat hij zo'n rare kop heeft gekregen dat de vroegere fans verschrikt de zaal moeten hebben verlaten. Swayze speelt een ter dood veroordeelde die met vier vrouwen correspondeert, waarvan er één moordlustige wraakneigingen blijkt te hebben, zodat Swayze dubbele kans maakt de pijp uit te gaan. Regisseur David Carson doet verwoede pogingen om de spanning erin te houden, terwijl Swayze zijn uiterste best doet zijn Dirty dancing-imago van zich af te schudden. (Te zien vanaf 27 mei).


At first sight is de spitsvondige titel van een melodrama waarin blindheid de liefde geenszins in de weg zit. Ook het feit dat de blinde man Val Kilmer is, blijkt geen problemen op te leveren, want hij kan zo lekker masseren dat uitgebluste architecte Mira Sorvino prompt weer energie krijgt. Daarna moet ze wel gelijk op zoek naar een dokter die haar minnaar van zijn kwaal kan genezen, maar Val blijkt in het geheel niet om te kunnen gaan met zijn nieuwe zicht. Regisseur Irvin Winkler begon zijn carrière met het produceren van een Elvis Presley-film, kreeg later een Oscar als producent van Rocky en regisseerde onder andere The net. (Te zien vanaf 27 mei).

At first sight: Val Kilmer is verblind door zijn eigen ijdelheid.


Verder: Wegens het grillige uitbrengbeleid van sommige distributeurs zullen de volgende films, die eerder in de Filmkrant besproken zijn, deze maand uitkomen:
Henry Fool (Hal Hartley), The apostle (Robert Duvall), The Hi Lo Country (Stephen Frears), The odd couple II: Travelin' light (Howard Deutsch), The man with rain in his shoes (Maria Ripoll).

Mariska Graveland

Naar boven