Verwacht - mei 2000, nr 211


The end of the affair
'The end of the affair' (1951) staat bekend als Graham Greene's meest autobiografische roman. Zonder omhaal beschrijft Greene hierin zijn buitenechtelijke affaire met de Amerikaanse Catherine Wilson, een gepassioneerde liefdesverhouding die tijdens de Tweede Wereldoorlog haar beslag kreeg. De Britse regisseur Neil Jordan (The crying game,
The butcher boy) ontfermde zich over het boek en keerde een halve eeuw terug in de tijd, om anno 1946 de getroubleerde schrijver Maurice Bendrix (het alter ego van Graham Greene) te introduceren die via een toevallige ontmoeting in een park enkele jaren terugdenkt in de tijd. De ontmoeting met de mooie maar getrouwde Catherine Wilson zette zijn leven totaal op zijn kop en het abrupte einde van die relatie heeft hij eigenlijk nooit begrepen, laat staan verwerkt. Jordan neemt ons op sleeptouw door Londen dat er in de oorlogsjaren statig en ouderwets bij ligt. Helaas heeft zijn verhaal weinig meer te bieden. De speurende schrijver Maurice Bendrix heeft weinig kleur gekregen en dat is hoofdzakelijk te wijten aan het optreden van Ralph Fiennes, een acteur met een wat zijig imago die geen moment de robuuste kop van Greene in herinnering roept. Julianne Moore ziet er als Catherine Wilson schitterend uit. Het is alsof de camera opnieuw geen genoeg kan krijgen van haar bijna doorzichtig witte huid. Ze mag in een ouderwets rood mantelpakje extra stralen, maar een fijne combinatie met Ralph Fiennes wordt het nooit. Het scenario biedt ook weinig ruimte om de liefdesgeschiedenis op gang te laten komen en van echte passie of aangrijpende jaloezie is geen moment sprake. Neil Jordan houdt ervan met verschillende genres te experimenteren. Het kan een meesterwerk opleveren als The butcher boy, maar ook een draak als The end of the affair. (Te zien vanaf 18 mei)

The end of the affair: liefde zonder passie.


Snow falling on cedars is de langverwachte nieuwe film van Scott Hicks, de regisseur van het gelauwerde Shine. De op een bestseller van David Guterson gebaseerde film werd eind vorig jaar al in Amerika gelanceerd, maar kreeg slechts één enkele Oscar-nominatie. Die was voor het bijzondere camerawerk van Robert Richardson, die de film een monochroom bruin, geblakerd aanzicht gaf. Snow falling on cedars houdt het midden tussen een rechtbank- en een melodrama en wil iets dieps zeggen over de manier waarop Amerikanen van Japanse afkomst in de VS werden behandeld in de jaren na de Tweede Wereldoorlog. De als geheel nogal teleurstellende film bezwijkt echter al snel onder het gewicht van zijn eigen, niet waargemaakte pretenties. (Te zien vanaf 25 mei)


The story of us is een vrij suffe romantische komedie van de ooit zo betrouwbare Rob Reiner (When Harry met Sally, The American president) over een door Bruce Willis en Michelle Pfeiffer gespeeld echtpaar, waarbij het lijkt of het vuur voorgoed uit hun huwelijk is verdwenen. Ook tussen de twee ervaren acteurs wil de vonk maar niet overslaan, waarmee maar weer eens is aangetoond dat het bij elkaar zetten van twee grote namen niet automatisch een succesvolle film oplevert, want dit stervehikel deed het in Amerika niet best. (Te zien vanaf 18 mei)


The whole nine yards is de tweede film deze maand (The story of us) met Bruce Willis in de hoofdrol en gelukkig (althans voor hem) deed deze komedie over een huurmoordenaar-met-een-hart het heel wat beter aan de Amerikaanse kassa. Om Willis heen heeft zich dan ook een aardig ensemble verzameld met daarin onder anderen Friends-ster Matthew Perry, Rosanna Arquette, Natasha Henstridge, Kevin Pollak en de eerder dit jaar voor een Oscar genomineerde Michael Clarke Duncan (The green mile). Nu wil het toeval dat vrijwel alle personages wel iemand kennen zonder wie het leven een stuk aangenamer zou zijn en dat levert een aantal amusante situaties op in deze film van Jonathan Lynn, die ooit verantwoordelijk was voor het geslaagde My cousin Vinny. (Te zien vanaf 25 mei)


Deuce Bigalow male gigolo is gemaakt door de mensen achter Adam Sandler voor de mensen die niet genoeg kunnen krijgen van Adam Sandler. En in Amerika zijn dat er heel wat. Het enige wat er aan ontbreekt is Sandler zelf. Zijn rol is overgenomen door voormalig Saturday night live-collega Rob Schneider, die gestalte geeft aan Deuce Bigalow, een morsige loser die niettemin aan de kost komt als 'male gigolo'. Tot zijn freaky klantenkring behoren onder meer een vrouw die zo lang is dat haar hoofd nooit in beeld komt en een vrouw die lijdt aan het syndroom van Tourette. Krijg de tering, da's pas lachen! (Te zien vanaf 25 mei)

Deuce Bigalow male gigolo heeft klanten in alle soorten en maten.


House on haunted hill is een niet helemaal geslaagde remake van de gelijknamige horrorfilm uit 1958 van William Castle, maar een ding moeten we regisseur William Malone nageven: zijn film is in ieder geval een stuk leuker en enger dan de remake die Jan de Bont vorig jaar van The haunting maakte. Geoffrey Rush en de met een fraai decolleté gezegende Famke Janssen zijn een echtpaar dat elkaar naar het leven staat, maar in plaats van de scheiding aan te vragen of in therapie te gaan, nodigen zij een stel op geld beluste gasten uit in een spookhuis, waar al snel diverse ongelukken met dodelijke afloop plaatsvinden. (Te zien vanaf 25 mei)

House on haunted hill: Famke Janssen had thuis nog iets onopvallends in de kast hangen.


The bachelor is eveneens een remake en wel van Buster Keatons klassieke stomme film Seven chances uit 1925. Dat deze nieuwe versie van regisseur Gary Sinyor zo'n flauwe en gedateerde indruk maakt, komt vooral doordat men te lui is geweest om voor bepaalde ouderwetse plotverwikkelingen moderne oplossingen te zoeken. Wel hield men rekening met inflatie. In dit slappe excuus voor een romantische komedie is een knappe vrijgezel (Chris O'Donnell) namelijk vierentwintig uur achter elkaar op zoek naar een vrouw die per onmiddellijk met hem wil trouwen, omdat hij anders zijn erfenis van ruim honderd miljoen dollar misloopt. (Te zien vanaf 11 mei)


East is east laat zien wat er gebeurt als het traditionele gedachtegoed van een Pakistaanse vader het op moet nemen tegen de moderne vrijdenkerij van zijn Engelse vrouw en hun zeven kinderen. Regisseur Damien O'Donnell situeerde de kleurrijke, op een toneelstuk van Ayub Khan Din gebaseerde film in het Britse plaatsje Salford aan het begin van de jaren zeventig en maakte er een relatief lichtvoetig pleidooi voor tolerantie van. (Te zien vanaf 18 mei)


Simpatico van regisseur Matthew Warchus is een bewerking van een toneelstuk van Sam Shepard. Deze adequate verfilming wordt naar een hoger plan getild door een sterke cast die bestaat uit Nick Nolte, Jeff Bridges, Sharon Stone, Albert Finney en Catherine Keener. Tegen de achtergrond van een paardenfokkerij in Kentucky (de staat van de befaamde Derby) ontspint zich een morele vertelling over zonden uit het verleden en in verval geraakte vriendschappen die in het heden nog één laatste keer de kop opsteken. Niet wereldschokkend maar wel een film die zijn titel eer aandoet. (Te zien vanaf 25 mei)


Beefcake is een must voor hedonistische homo's, al is het maar vanwege de overweldigende hoeveelheid perfect geproportioneerde mannenlichamen die in half- of zelfs volledige ontklede toestand over het scherm dartelen in deze fraai en vrolijk vormgegeven film van Thom Fitzgerald (The hanging garden). Het bijbehorende, op feiten gebaseerde verhaal over fotograaf Bob Mizer, die in de jaren vijftig een gat in de mannenbladenmarkt ontdekte tot hij voor de rechter werd gesleept, is flinterdun, maar dat zal de doelgroep waarschijnlijk een zorg wezen. (Te zien vanaf 11 mei)

Beefcake: Voor de lekkere trek.


Steps of mindfulness - A journey with Thich Nhat Hanh is een documentaire over deze uit Vietnam afkomstige maar in Frankrijk in ballingschap levende zen monnik, die wordt gezien als grondlegger van het geëngageerd boeddhisme en ooit door Martin Luther King werd voorgedragen voor de Nobelprijs voor de Vrede. De Zwitser Thomas Lüchinger volgde hem en een aantal monniken en nonnen op een pelgrimstocht naar de plaats in India waar de wortels van het boeddhisme liggen. Het uiteindelijke doel? Het vinden van ons hogere dan wel diepere Zelf. (Te zien vanaf 27 april)

Oene Kummer/Belinda van de Graaf

Naar boven