Video & DVD - oktober 2000, nr 215

Een selectie uit de videotheek van nieuwe, interessante en curieuze films die niet in de bioscoop zijn uitgebracht. En films opnieuw uitgebracht op DVD.


New rose hotel
Abel Ferrara
Er zijn regisseurs aan wie je graag onvoorwaardelijk trouw wilt blijven. Abel Ferrara is zo iemand voor mij. Zijn grauwrauwe getuigenissen uit een door schuld- en zondebesef getekende onderwereld vonden hun voorlopige (en misschien wel enige echte) hoogtepunt in Bad lieutenant (1992), waarin de corrupte politieagent Harvey Keitel vloekend en rukkend naar verlossing zoekt. Resten nog twee hypnotiserende films die door hun naargeestige geweldsscènes verdoemd zijn tot een cultstatus, Driller killer (1979) en Ms. 45 (1981), en een handvol meer of minder geslaagde mislukkingen als King of New York (1989),
Snake eyes (1993), Body snatchers (1993), The addiction (1994) en The funeral (1996). Distributeurs hebben het allang opgegeven met de onafhankelijk opererende, zwartgallige meesterstilist, waardoor Ferrara zijn belangrijkste wapenfeiten rechtstreeks aan de videotheek aflevert. New rose hotel (1999) brengt Ferrara-favoriet Christopher Walken samen met Willem Dafoe en Asia Argento (een waardige opvolgster voor zijn vorig jaar stil en vergeten overleden muze Zoë Lund). Walken is een manke crimineel, gespecialiseerd in bedrijfsspionage, die meer dan enig ander Ferrara-personage zijn geloof in de wereld heeft verloren. Het enige waar hij nog vertrouwen in heeft is in de sleur. "Wat wil je eigenlijk", vraagt Madame Rosa, een hoerenmadam die met hem en zijn compaan X (Dafoe) achter een Japanse topwetenschapper aanzit en daarvoor de aantrekkelijke, maar enigszins onvoorspelbare Sandii (Argento) inzet. "Perfect gepijpt worden", waarop zij verzucht: "Vroeger zocht je nog naar deugdzaamheid." Het is alsof zij die woorden tot de regisseur zelf spreekt, die naar verluidt niet eens de hele draaiperiode op de set aanwezig was, opgeslorpt door zijn eigen verslavingsbeslommeringen. Alle goede wil ten spijt, rest na een sloom-stonede openingsscène in een groezelige nachtclub, niet veel meer dan een onsamenhangend zootje seksscènes, geësthetiseerde beelden uit het leven van het gecorrumpeerde grootkapitaal en twintig minuten outtakes die bij wijze van verklarende flashback aan het einde van de film zijn gefrommeld. Schoolly D tekende voor de sfeerverhogende soundtrack, die bij vlagen Joe Delia's hysterische synthesizerscores bij Ferrara's eerdere films in de herinnering roept.
Dana Linssen
Te huur vanaf heden (Indies Home Entertainment)

New rose hotel: Asia Argento, de nieuwe Zoë Lund.


Anna Magdalena
Hai Chung Man
In de jaren negentig behaalde de HongKongse productiemaatschappij UFO (United Filmmakers Organization) successen met bescheiden gebudgetteerde romantische komedies en drama's in een ingetogen stijl. Met name het werk van scenaristen/regisseurs Lee Chi Ngai en Peter Ho-sun Chan (mede-UFO-oprichter) viel op; van hen staan respectievelijk Lost and found (1996) en het uit hetzelfde jaar stammende Comrades - almost a love story als de essentiële UFO-drama's te boek. In 1997 draaide de voormalige art-director Hai Chung Man voor UFO het kleine Anna Magdalena, dat begint als romantische komedie, maar gaandeweg opschuift naar een melancholiek drama over gemiste kansen en onbeantwoorde liefde. De titel verwijst naar Johann Sebastian Bachs composities, en het verhaal over een timide pianostemmer (Takeshi Kaneshiro), een levenskunstenaar met schrijversillusies (Aaron Kwok) en hun kersverse maar eenzame buurvrouw (Kelly Chan) is als een klassieke compositie in mouvementen opgedeeld. De 'stille muziek' van het scenario werd door de drie hoofdrolspelers vertaald in gevoelig spel met hier en daar luchtige intermezzi. Verrassend in een dergelijk drama is het raamvertellingssegment waarin op een milde wijze de Chinese fantasy-traditie wordt geparodieerd: Kaneshiro en Chan spelen in maffe superheldenpakjes hun pulpliteraire alter ego's, samen naarstig op zoek naar De Ware die - jawel - natuurlijk aan hun zijde staat. Cameraman Peter Pau tovert hier de van hem uit talloze Aziatische genrefilms bekende, sprookjesachtige beelden tevoorschijn. Toch blijkt Anna Magdalena, de initiële dertig minuten ten spijt, geen sprookje. Geen van de personages - die zich elk lijken te hebben neergelegd bij hun solitaire bestaan - vindt het geluk. De pianostemmer verzuimt om de eenzame buurvrouw zijn liefde te bekennen, de levenskunstenaar begint een relatie met haar maar verlaat haar al snel uit rusteloosheid. Uiteindelijk verhuist hun object van begeerte. Wat blijft, zijn de gedachten aan het pad dat niet werd bewandeld. En blijven deze vaak niet een leven lang?
Oliver Kerkdijk
Te huur en te koop als dvd (Universe Laser & Video Co., import; Kantonees gesproken/Engels ondertiteld/letterbox)


Chamanka
Andrzej Zulawski
De Poolse film Chamanka is twaalf minuten bezig wanneer de naamloze heldin kotsend boven een toiletpot hangt. Ze is net lastiggevallen door een stel bronstige treinreizigers en heeft ook al een brute neukpartij met een antropoloog achter de rug. Actrice Iwona Petry gaat tot het uiterste in deze kruising tussen hysterisch melodrama en pretentieuze horror. Dat viel te verwachten, want Chamanka (1996) is een film van Andrzej Zulawski, en hij heeft een reputatie. De kotspartij zagen we eerder in Possession (1981), waar Isabelle Adjani de honneurs waarnam, het hysterische gegil en de wilde vrijscènes kennen we nog uit La femme publique (1984), waarin Valérie Kaprisky de te korte jurkjes droeg. Zulawski houdt niet van half werk en dat pakte in zijn Franse films goed uit, maar bij Chamanka is er bijna sprake van zelfparodie. Petry oogt zeker zo fraai als haar Franse voorgangers en is de schaamte ook ruimschoots voorbij, maar als actrice is ze niet opgewassen tegen Zulawski's gewoonte om iedere emotie tot in het extreme uit te vergroten. Haar hysterische gedrag wordt afgewisseld met een vage subplot, waarin haar antropoloog zich over de magische krachten van een gemummificeerde sjamaan buigt. Waarschijnlijk wil Zulawski opnieuw iets zinvols zeggen over het wezen van de mens en zijn beestachtige seksuele driften, maar de boodschap wordt gesmoord in een lawine van gekte. Dat is jammer, want negentien jaar na dato zorgt de onversneden Amerikaanse dvd-uitbreng van Possession voor een herwaardering van zijn werk, waar Chamanka laat zien dat de regisseur te lang in hetzelfde kringetje blijft rondlopen.
Bart van der Put
Te huur vanaf 11 oktober (De Filmfreak).


October sky
Joe Johnston
Ondanks lovende kritieken in de Verenigde Staten werd de feelgood-movie October sky in Nederland niet uitgebracht in de bioscoop. Distributeur UIP achtte het succesverhaal over de mijnwerkerszoon die het tot raketgeleerde schopte 'te Amerikaans' voor onze nuchtere volksaard. Daar is zeker iets voor te zeggen. De film van Joe Johnston (Honey, I shrunk the kids,
Jumanji) is gebaseerd op het autobiografische boek 'Rocket boys' van Homer Hickam (in de film gespeeld door Jake Gyllenhaal), die in 1957 ten tijde van de 'space race' geobsedeerd raakt door het idee zelf een raket te bouwen. Samen met drie vrienden knutselt hij de ene raket na de andere in elkaar. Wat begint als spelen met vuurwerk mondt langzaam uit in een specialisme. Aangemoedigd door hun lerares (Laura Dern) bereiden de jongens zich voor op een wetenschapswedstrijd, waarvan de winnaars met volledige studiebeurzen worden beloond. October sky verbeeldt de Amerikaanse droom, en doet een beroep op patriottische gevoelens die zich lastig laten exporteren. Bovendien nodigt de film uit tot cynische observaties: om als kind van minder bedeelden te mogen studeren zul je òf een goede quarterback moeten zijn, of verrekte handig met raketjes. Maar wie zich desondanks aan de film overgeeft, wordt meegesleept door de universele aspecten van de film. Homers strijd om zijn eigen toekomst te kiezen, en zijn verstoorde relatie met zijn vader (prachtig neergezet door Chris Cooper), die dat gedoe met raketjes maar flauwekul vindt, zijn niet alleen invoelbaar voor Amerikanen. Als herinnering aan de kindertijd ademt de film bovendien een prettige nostalgische sfeer, vergelijkbaar met Rob Reiners Stand by me. Of October sky bekoort is uiteindelijk afhankelijk van wat tijdens het kijken de overhand neemt: verstand of gevoel.
Roel Haanen
Te huur vanaf 24 oktober (Universal Pictures Video Benelux)

October sky: Van mijnwerkerszoon tot raketgeleerde.


Three kings (DVD)
David O. Russell
Being John Malkovich (DVD)
Spike Jonze
In een stil hoekje van de filmset zit ex-rapper Ice Cube zijn tekst te repeteren. "Kijk", zegt hij tegen de camera, "als ik boos op je ben, doe ik zo." Cube trekt het boze-rappersgezicht. "En als ik je minacht, doe ik zo." Nu ruikt Cube een scheet. "Dat is fucking acteren, man." De korte reportage heet 'An intimate look inside the acting process with Ice Cube', en werd gemaakt door Spike Jonze. Jonze, die in 1999 zijn debuut maakte als speelfilmregisseur met het buitengewoon originele Being John Malkovich, speelde een bijrol in de satirische oorlogsfilm Three kings, maar liep op de set ook met videocamera en fototoestel rond. Typerend dat hij humor zag in Cube's serieus bedoelde acteerdemonstratie, want ook in zijn debuutfilm, die net als Three kings deze maand op dvd verschijnt, zijn de dingen juist zo grappig omdat Jonze ze ernstig benaderde. Hoewel beide dvd's zijn uitgerust met een fijn bonusmenu, bevat de schijf van Three kings een ongelooflijk rijke keuze aan informatieve extra's (twee commentaarkanalen, verwijderde scènes met toelichting van David O. Russell, interview met de director of photography, tour van de filmset, videodagboek van Russell, making-of enzovoorts). Maar wat zo leuk is aan de extra's op Being John Malkovich is dat de geest van Jonze nooit ver weg is. De vier TV-spots zijn absurdistisch, het korte interview met Jonze hilarisch. Op beide schijven staan overigens mooie setfoto's van de verdienstelijke fotograaf Jonze, een man met vele talenten.
Roel Haanen
Three kings nu te huur en te koop (Warner Home Video), Being John Malkovich nu te huur en te koop (Columbia TriStar)


Video en dvd tips

DVD
De Fantasten presenteren 14 fantastische films (nu te koop, distributie De Filmfreak)
Een jaar na de presentatie van hun manifest voor meer verbeelding en fantasie in de Nederlandse film voegen de Fantasten de daad bij het woord: geen enkele Nederlandse film kreeg zo'n indrukwekkende dvd-uitgave als deze verzameling korte films. Allen zijn voorzien van regisseurscommentaar, setfoto's en andere extra's, de schijf is fraai vormgegeven en de films zijn zonder uitzondering amusant en fantasierijk. Als ze als filmmakers geen school maken mogen de Fantasten wat ons betreft een leidende rol in de vaderlandse dvd-productie gaan spelen.

Christiane F. - wir Kinder vom Bahnhof Zoo (Second Sight, import)
Eighties drugsklassieker van Uli Edel, die later in Amerika o.a. Last exit to Brooklyn zou maken, met culty sfeertje en David Bowie. Duits gesproken, Engels ondertiteld, Letterbox.

Zipang (Pagan, import)
Minder is meer? Niet voor regisseur Kaizo Hayashi. Zwaardvechtersballet, kabuki-intermezzi, kolder en fantastiek - de uitbundige genrecocktail Zipang (1992) heeft alles, en daarvan veel. Japans gesproken, Engels ondertiteld, Letterbox.

Gemini (Warner Japan, import)
De Nippon-dvd van Shinya Tsukamoto's visueel adembenemend horrorsprookje bevat als extra's o.m. een reisreportage (Tsukamoto en acteurs tijdens het Filmfestival van Venetië 1999) en een 'Making of Gemini' geschoten door geen geringere dan Takashi Miike (Audition, Dead or alive). Japans gesproken, Engels ondertiteld (alleen film), Letterbox.

Verder:
Village of the damned
Tremors
East is east
Edward Scissorhands
Ghost Dog: The way of the samurai

Huurvideo
Mystery men (Universal Pictures Video Benelux, 24 oktober)
Mystery men is een bij vlagen leuke superheldenparodie, maar debuterend regisseur Kinka Usher weet helaas geen maat te houden. Twee uur is toch echt veel te lang voor een melige film als deze. De indrukwekkende cast (Ben Stiller, Janeane Garofelo, Greg Kinnear, Wes Studi, Paul Reubens, William H. Macy, Hank Azaria, Geoffrey Rush, Tom Waits) heeft er echter zichtbaar plezier in.

The sky is falling (Dutch Filmworks, 7 november)
Allerliefst verhaaltje over meisje (Dedee Pfeiffer) dat steevast in de hoek zit waar de klappen vallen. Ze vecht terug. Dit debuut van Florrie Laurence uit 1998 is de spreekwoordelijke feelgood-movie met meerwaarde.

Barrio (De Filmfreak, oktober)
Deprimerend sociaal-realisme over drie pubers in een Madrileense probleemwijk, die het afleggen tegen hun hopeloze familiesituatie en de donkere vooruitzichten. Regie: Fernando Leon de Aranoa.

Sista kontraktet/The last contract (Eureka, import)
Scandinavische coproductie (1997) van Kjell Sjundvall, over de nooit opgehelderde moord op de Zweedse premier Olof Palme in 1986. Zweeds gesproken, Engels ondertiteld, Letterbox.

Das blaue Licht (Arte Video, import)
Prachtig gefotografeerde, magische bergfilmklassieker uit 1927 van en met Leni Riefenstahl. Duits gesproken, niet ondertiteld.

Les enfants du marais (Tartan, import)
Frankrijk tijdens het interbellum: de belevenissen van vier vrienden met een verschillende sociale achtergrond. Warme vertelling van classicist Jean Becker (L'été meurtrier, Elisa), met Jacques Gamblin, Jacques Villeret, Michel Serrault en Andre Dussollier. Frans gesproken, Engels ondertiteld, Letterbox.

Verder:
Mansfield Park
Fucking Åmål
Les convoyeurs attendent
Erin Brockovich
Magnolia
Ratcatcher
Jacky
Following

De niet besproken titels zijn eerder gerecenseerd in de Filmkrant. Zie voor meer informatie onze website: www.filmkrant.nl/zoek.html

Naar boven