Verwacht - februari 2001, nr 219


Vertical limit speelt zich af op de K2 in Kasjmir, of beter gezegd op een stand-in-berg in Nieuw-Zeeland en in een decor met poedersneeuw. De K2 is net iets lager dan de Mount Everest, maar wordt door bergbeklimmers beschouwd als de gevaarlijkste berg ter wereld, en wordt liefkozend beurtelings Killer Mountain, Savage Mountain en Death Mountain genoemd. 54 expeditieleden vonden tot nu toe de dood op deze 8611m hoge reus. Slechts 189 mensen haalden de top. Chris O'Donnell, Scott Glenn en Robin Tunney (laatst nog te zien als bruid van Satan in End of days) spelen drie alpinisten die de berg willen bedwingen, maar eenmaal boven de Death Zone (8000m) hun overmoed flink moeten bezuren. Bill Paxton is te zien als miljonair, "in it for the money". Regisseur Martin Campbell begeeft zich op gladder ijs dan bij zijn James Bond-film GoldenEye en de charmante actiefilm The mask of Zorro, maar weet de film in ieder geval wel meer schwung te geven dan de obscure bergrampenfilm K2 uit 1991.

Vertical limit: Bill Paxton zoekt het hogerop.


What women want combineert Mel Gibsons charme met een in commercieel opzicht geniaal concept. Gibson speelt een macho die door een stroomstoot toegang krijgt tot de gedachtes van vrouwen, en zodoende precies weet wat ze over hem denken en wat hun verlangens zijn. Ook steelt hij de ideeën van zijn vrouwelijke collega die het verder heeft geschopt dan hij. Natuurlijk probeert hij zijn 'gave' ook uit in bed, maar komt erachter dat zijn minnares zich op een gepassioneerd moment afvraagt of Britney Spears bij Jay Leno zal verschijnen. Ook de gedachtes van Helen Hunt en Marisa Tomei worden gelezen in deze luchtige romantische komedie van Nancy Meyers, die eerder de scenario's schreef voor Private Benjamin en Father of the bride en op de regiestoel zat van Parent trap.

What women want: Mel Gibson in de hemel.


Bedazzled heeft eenzelfde soort grote-wens-komt-uit-plot als What women want. De komedie is geregisseerd door Harold Ramis, die met Analyze this en Groundhog day tot grote hoogte steeg, maar volgens berichten uit Amerika nu neerstort met deze losse remake van de gelijknamige film uit 1967 met Dudley Moore. Brendan Fraser is een kantoorklerk die de duivel in de persoon van supermodel Elizabeth Hurley tegenkomt (in het origineel gespeeld door Raquel Welch), aan wie hij prompt zijn ziel verkoopt in ruil voor zeven wensen. Zo kan het gebeuren dat hij basketbalster, een Colombiaanse drugsbaron, een Pulitzerprijswinnaar en president wordt, maar uiteraard niet heeft gerekend op de ons welbekende doortraptheid van Lucifer.

Bedazzled: Brendan Fraser, van James Whale's tuinman tot president.


102 dalmatians is een titel waar vast lang over is nagedacht. De live-actionfilm is een schaamteloos vervolg op de succesvolle kinderfilm 101 dalmatians, dat een paar jaar geleden vele families aanzette tot het onverantwoord aanschaffen van zo'n schattig hondje, onder luid protest van de dierenbescherming. Deze opvolger eindigt dan ook met een waarschuwing voor potentiële hondenkopers. Voor wie Glenn Close graag in hysterische rollen ziet, moet 102 dalmatians een feest zijn, maar deze liefhebber moet wel bestand zijn tegen een overdosis aan kindergrappen uit de koker van Kevin Lima, regisseur van de animatiefilms A Goofy movie en Tarzan. De titel dekt de lading perfect: deze keer heeft Cruella De Vil geen 101 honden nodig, maar 102. Opvallend is de rol van Gérard Depardieu, die blijkbaar even niets beters te doen had dan een schnabbel als gemene Monsieur Le Pelt, die verdacht veel op Depardieus vorige rol, Asterix, lijkt.


Red planet bewijst wederom dat Mars de laatste jaren weer in de mode is. Twee maanden geleden vonden wetenschappers geologische structuren op Mars die wezen op een vroeger bestaan van binnenzeeën. De actiefilm van debutant Anhony Hoffman verschijnt een aantal maanden na Brian De Palma's hilarisch hoogdravende Mission to Mars, maar volgens een aantal Amerikaanse critici zet Red planet vooral aan om een flink potje te huilen. Ergens rond 2025 zijn Carrie-Ann Moss (The matrix), Val Kilmer en Tom Sizemore onderweg naar Mars. Zelfs Terence Stamp is van de partij - hebben die Marsbewoners even geluk -, maar niet geheel verrassend loopt hun missie spaak. De crew in Red planet wacht eigenlijk hetzelfde lot als NASA's Pathfinder door spectaculair te crashen op de rode rotsen van de planeet, die - ook niet geheel tegen de verwachtingen in - al bewoond blijkt te zijn. "De plot is dunner dan de atmosfeer van Mars", oordeelde een criticus, maar sf-voorgangers in het B-genre hebben bewezen dat dit niet altijd een bezwaar hoeft te zijn.

Red planet: Val Kilmer voert een goed gesprek.


Love & sex is de marketingtechnisch uitgekookte titel van een hit op het Sundance festival. Famke Janssen schrijft artikelen over het vinden en behouden van de perfecte man voor het tweederangs tijdschrift Monique, maar moet in haar eigen leven toezien hoe de een na de andere man het laat afweten. Met een kunstenaar die bizarre schilderijen maakt (Jon Favreau) houdt ze het wel een tijdje vol, maar na een paar maanden sluipt de sleur hun leven binnen. Debutante Valerie Breiman baseerde de film naar eigen zeggen op eigen ervaringen, maar of de film daar authentieker op wordt, daarover zijn de meningen verdeeld.


There's only one Jimmy Grimble draait om een jongen uit Manchester met evenveel voetbaltalent als plankenkoorts. Hier komt een eind aan als hij een zwerfster ontmoet die hem een paar magische voetbalschoenen geeft, waarna hij de sterren van de hemel speelt. Het is duidelijk dat we hier te maken hebben met een feelgoodmovie, die niet onder stoelen of banken steekt dat sprookjes over rode schoentjes en gouden voetbalgympen de inspiratiebronnen waren. In zijn land van herkomst werd de film van debutant John Hay redelijk ontvangen, dankzij de rollen van Robert Carlyle en Ray Winstone als respectievelijk coach en voetbalsupporter. Manchester wordt binnenkort helemaal in het zonnetje gezet in een voetbaldocumentaire over Manchester United.

Jimmy Grimble promoot het voetbal.


Me you them is gebaseerd op het waargebeurde levensverhaal van een polygamiste die met drie mannen onder één dak leefde in het dorp Ceará in Noord-Brazilië. Normaal gesproken zorgen Braziliaanse mannen ervoor dat ze door meerdere vrouwen worden verwelkomd, maar het leek Andrucha Waddington, die eerder commercials en videoclips regisseerde, interessant hoe een sterke vrouw zich onder zulke omstandigheden zou gedragen.


The crossing is volgens de regisseur Nora Hoppe een film over ballingschap, niet alleen een politieke maar ook een 'innerlijke' ballingschap. Het drama volgt een gepensioneerde schoonmaker die twintig jaar geleden uit Afghanistan naar Brussel vertrok, en zijn thuisland probeert te vergeten door zijn innerlijke leven op slot te doen. Het verdrongen verleden wordt weer opgerakeld door de komst van een vreemdeling, die op zoek is naar een lang verdwenen familielid. Behrouz Vossoughi en Johan Leysen spelen de hoofdrollen in deze film die één dag bestrijkt en zich grotendeels in de keuken van een gammel pension afspeelt.

The crossing: Ongenode gast.


Cast away is de zwijgende variant van Robinson Crusoë - er wordt lange tijd niet gesproken, wat voor een Hollywoodfilm gerust ongebruikelijk mag worden genoemd. Het moet gek lopen in filmland wil Tom Hanks geen Oscarnominaties krijgen voor zijn getergde spel. In het begin van het drama wordt de midden-in-de-actie-scène van Saving private Ryan nog eens dunnetjes over gedaan door een vliegtuigongeluk boven de Stille Oceaan zó realistisch te filmen dat je zelf half lijkt te verdrinken. Hanks strandt vervolgens op een onbewoond eiland, waar hij eerst zijn natte sokken uit doet voordat hij eens om zich heen gaat kijken. Zo'n detail tekent deze film waarin realisme en identificatie voorop staan. Het wrange einde past ook niet in de Hollywood-mal, zodat Robert Zemeckis' tweede samenwerking met Hanks na Forrest Gump prettig afwijkend mag worden genoemd.


Hannibal was bij het ter perse gaan van deze Filmkrant nog niet te zien, zodat we even moeten volstaan met een aankondiging dat de opvolger van Silence of the lambs vanaf 22 februari in de bioscopen draait. Volgende maand volgt een recensie. Julianne Moore neemt de rol over van Jodie Foster, terwijl Anthony Hopkins nog wel van de partij is als Hannibal Lecter, nog steeds met strohoed op vakantie, inmiddels in Europa, waar hij uit de tent wordt gelokt door zijn laatste slachtoffer, Mason Verger. Ridley Scott regisseerde, David Mamet schreef en Hannibal laat het zich weer als vanouds smaken.

Mariska Graveland

Naar boven