Verwacht - september 2001, nr 225


Rat race van Jerry Zucker
Rat race brengt op luidruchtige wijze de klassieke komedie It's a mad, mad, mad, mad world (1963) van Stanley Kramer in herinnering. In beide films staat de jacht op een verborgen zak met geld centraal en probeert een uit hebzuchtige types bestaande ensemblecast elkaar te verslaan in een race vol komische verwikkelingen. De overeenkomsten tussen de twee films zijn zelfs zodanig dat Kramers weduwe zich in de wielen gereden voelt bij haar pogingen om zelf een vervolg op de film van haar echtgenoot te produceren. Scenarist Andy Breckman heeft toegegeven dat hij de film met vier keer het woord 'mad' in de titel wel eens heeft gezien, maar vindt de twee films te veel van elkaar verschillen om Kramer als inspiratiebron op te voeren. Hij heeft in zoverre gelijk dat het door Jerry Zucker (Airplane!) geregisseerde resultaat ook doet denken aan Hal Needhams Cannonball run (1981). In het hoe dan ook bijzonder amusante Rat race speelt John Cleese een schatrijke casino-eigenaar uit Las Vegas, die voor zijn beste klanten een speciale wedstrijd organiseert. Ze mogen gokken op de uitkomst van een crosscountry race, waarbij een stel nietsvermoedende casinobezoekers een hoofdprijs van twee miljoen dollar in het vooruitzicht krijgt gesteld, als beloning voor de eerste die erin slaagt een kluisje op een afgelegen station te openen. Rat race onderscheidt zich van de meeste andere recente komedies doordat niet alle grappen regelrecht voortvloeien uit de darmkanalen en urinebuizen van de personages en de uit ervaren komieken als Rowan Atkinson, Whoopi Goldberg, Cuba Gooding jr., Jon Lovitz en Seth Green bestaande cast fysiek danig op de proef wordt gesteld. De scènes waarin een vrouw in een helicopter een man in een zwembadje aanvalt, een buschauffeur tot zijn schrik merkt dat hij een bus vol Lucille Balls dient te vervoeren en twee mannen die het met elkaar aan de stok hebben terwijl ze aan een luchtballon hangen met tussen hen in een koe, getuigen van het soort inventiviteit dat je niet elke dag ziet. Het is inderdaad een vreemde, vreemde, vreemde, vreemde wereld. (Te zien vanaf 13 september)

Rat race: "There's only one rule: there are no rules!"


Swordfish werd geproduceerd door actieveteraan Joel Silver, die in het verleden verantwoordelijk was voor klassiekers als Die hard en The matrix, maar ook voor even legendarische flops als Hudson Hawk en Fair game. Zijn nieuwste productie, geregisseerd door Dominic Sena (Gone in sixty seconds) begint ironisch genoeg met de uitroep: "You know what's the problem with Hollywood? They make shit!" Waarna de door John Travolta gespeelde hoofdpersoon een speech afsteekt waarin hij de Amerikaanse filmindustrie gebrek aan lef verwijt. Silver heeft inmiddels verklaard dat hij zich mede tot het scenario van Skip Woods voelde aangetrokken, omdat hij zelf voor een deel verantwoordelijk is voor de 'shit' die Hollywood produceert. Na een spectaculair, onder andere door het werk van Hongkong-meester Tsui Hark beïnvloed begin ontwikkelt Swordfish zich echter zelf ook tot een vrij traditionele actiefilm, waarin naast Travolta rollen zijn weggelegd voor Hugh Jackman, Don Cheadle en Halle Berry, wier naaktscène al voor de Amerikaanse release van de film het nodige stof deed opwaaien, omdat de actrice per ontblote borst 250.000 dollar extra zou hebben gekregen. Een wending die uit David Mamets State and Main lijkt weggelopen. (Te zien vanaf 13 september)


The fast and the furious kopieert de titel van een door Roger Corman geproduceerde carchase-film uit 1954 en leent de plot van Kathryn Bigelow's Point break (1991). Regisseur Rob Cohen (The skulls) verplaatste de actie van de Californische surfwereld naar het al even Californische milieu van hotrodracers, wiens opgevoerde karretjes niet op super maar op explosief lachgas lopen. Verder infiltreert de door Keanu Reeves voice-a-like Paul Walker gespeelde undercoveragent niet bij een bende bankovervallers maar bij een stel carjackers, die op de freeway grote trucks overvallen en ze van hun luxe goederen beroven. Ook wordt hij niet verliefd op het vriendinnetje van de bendeleider (hier gespeeld door Michelle Rodriguez en Vin Diesel), maar op de zus (Jordana Brewster) van laatstgenoemde. En net als in Point break went de hoofdpersoon sneller aan zijn nieuwe levensstijl dan wellicht goed voor hem is. Cohen heeft weinig oog voor karakterontwikkeling of gaten in de plot, maar jaagt wel met succes het adrenalinepeil van zijn publiek omhoog. Dankzij een opbrengst van ruim 140 miljoen dollar groeide de film uit tot de surprisehit van de Amerikaanse filmzomer. (Te zien vanaf 20 september)

De hoofdrolspeler van The fast and the furious.


Driven speelt zich af in een raceautowereld die het midden houdt tussen de in Europa bekende Formule 1 en de Amerikaanse Indy Car race. In deze actiefilm van Renny Harlin (Deep blue sea) speelt Sylvester Stallone (deze maand ook te zien in Get Carter) een uitgerangeerde coureur, die nog een keer zijn kunsten mag vertonen, als tweede rijder achter een als wereldkampioen gedoodverfde jongeling (Kip Pardue). In de Amerikaanse trailer van de film werd de nadruk met opzet niet op de uitgedoofde ster Stallone gelegd, maar op het gemêleerde acteursensemble, waartoe ook Gina Gershon, Til Schweiger, Burt Reynolds en Estella Warren behoren. (Te zien vanaf 30 augustus)


Animal gaat niet zomaar de geschiedenis in als een door Luke Greenfield geregisseerde komedie met Rob Schneider (over een man die dierlijke trekjes vertoont na met dierenorganen te zijn getransplanteerd), maar vooral als de film van David Manning, een door twee marketingmedewerkers van filmmaatschappij Columbia verzonnen filmjournalist wiens juichende citaten ook de Amerikaanse advertenties van films als Hollow man en A knight's tale sierden. Speurwerk van een journalist van Newsweek werd de frauderende filmmaatschappij een paar maanden geleden fataal. (Te zien vanaf 30 augustus)


Jalla! Jalla! betekent in het Nederlands zoveel als 'Vlug! Vlug!' of 'Schiet op'. De titel van deze lichtvoetige Zweedse komedie kan ook een verwijzing zijn naar de vaart waarmee regisseur Josef Fares zijn verhaal vertelt over een Zweedse jongen van Libanese afkomst die geen genoegen neemt met een gearrangeerd huwelijk met een meisje uit zijn moederland, maar alleen wil trouwen met de vrouw van wie hij houdt. De pas 23-jarige Fares weet vermoedelijk wel waar hij het over heeft, aangezien hij dezelfde achtergrond heeft als het door zijn broer Fares Fares gespeelde personage Roro. Diverse andere leden van de familie Fares duiken op in bijrollen. Jalla! Jalla! werd geproduceerd door Memfis Film, het productiehuis van Lukas Moodysson, die zelf arthousehits scoorde met Fucking Åmål en het nog steeds te bezichtigen Together. Overigens hoorde Jalla! Jalla! begin dit jaar al tot de publieksfavorieten van het Filmfestival Rotterdam. (Te zien vanaf 20 september)


Get Carter staat bekend als een van de ultieme wraakthrillers uit de filmgeschiedenis. Het meesterwerk van Mike Hodges uit 1971 is onder meer onvergetelijk door de hoofdrol van Michael Caine. Vorig jaar al verscheen een door Stephen Kay geregisseerde remake met dezelfde titel in de Amerikaanse bioscopen, waarin de rol van Caine is overgenomen door Sylvester Stallone. Tja. De flitsend uitziende maar inhoudelijk mistastende film werd door de Amerikaanse critici met de grond gelijk gemaakt en stierf een stille dood aan de kassa. Caine zelf duikt nog even op in een cameo. Puur voor het geld, zo gaf hij na de opnamen toe. (Te zien vanaf 27 september)


Captain Corelli's mandolin zou oorspronkelijk worden geregisseerd door Anthony Minghella, meervoudig Oscar-winnaar met The English patient (waaronder beste regie). Minghella werd echter ziek en moest de film overdoen aan John Madden, meervoudig Oscar-winnaar met Shakespeare in love (zonder beste regie). Toch is het vooral de film geworden van cameraman John Toll, die met zijn oogstrelende plaatjes het Griekse eiland Kefalonia de uitstraling van een ideaal vakantieoord bezorgt. Tegen die achtergrond speelt zich een verboden liefdesgeschiedenis af tussen een muzikale kapitein van de Italiaanse bezettingsmacht (Nicolas Cage) en een met een gevluchte verzetsheld verloofde eilandbewoonster (Penélope Cruz). De vraag die zich bij de verfilming van de bestseller van Louis De Bernières echter voortdurend opdringt is deze: uit welke pizzabakkerreclame haalde Cage in hemelsnaam zijn Italiaanse accent? (Te zien vanaf 27 september)

Captain Corelli's mandolin: Nicolas Cage heeft een passie voor Penélope Cruz én de mandoline.


crazy/beautiful onderscheidt zich van veel andere Amerikaanse tienerdrama's door een realistische milieuschets en een serieuze aanpak van adolescentenproblemen. De vooral als bijrolacteur bekende regisseur John Stockwell moest tijdens de montage echter de ruigere seks- en drugsscènes laten sneuvelen voordat de film door Disney werd uitgebracht, waarna crazy/beautiful (werktitel: At seventeen) roemloos ten onder ging aan de box office. Kirsten Dunst speelt een senatorsdochter die de zelfmoord van haar moeder niet heeft verwerkt en troost zoekt in de armen van een Latino modelscholier (Jay Hernandez). De problemen die een interraciale relatie met zich mee kan brengen, worden wel aangestipt, maar het persoonlijke drama staat voorop. (Te zien vanaf 6 september)


All night horror show 9 bestaat uit acht films, die samen een rondreizend programma vormen. Tot eind mei 2002 zal de horrormarathon in totaal 56 bioscopen aandoen. Drie van de acht films (Cherry Falls, Dracula 2000 en Lost souls) waren al korte tijd in de Nederlandse bioscoop te zien, de overige vijf (Ed Gein, Ginger snaps, Nameless, Revelation en Sleepless) zijn nog niet in ons land uitgebracht.

Oene Kummer

Naar boven