Video & DVD - september 2001, nr 225

Een selectie uit de videotheek van nieuwe, interessante en curieuze films die niet in de bioscoop zijn uitgebracht. En films opnieuw uitgebracht op DVD.


Ed Gein
Chuck Parello
De vriendin van de beruchte seriemoordenaar Ted Bundy stapte ooit naar de politie met de mededeling dat haar vriend op verdacht veel punten aan hun daderprofiel beantwoordde. Haar verklaring verdween onderop de stapel met andere getuigenissen en Ted bleef nog een tijdje vrij rondlopen. Dat psychopaten jarenlang ongestoord hun gang kunnen gaan danken ze dan ook minder aan hun eigen slimheid dan aan de lamlendigheid van het opsporingsapparaat. Met andere woorden: de maniak als een cum laude afgestudeerd genie aan de Hogeschool voor Criminaliteit bestaat alleen in Hollywood. Neem Ed Gein. De man die model stond voor talloze filmmaniakken, van Norman Bates uit
Psycho tot 'Buffalo Bill' uit The silence of the lambs, was in werkelijkheid een schuchtere boerenpummel uit Wisconsin. De simpele ziel bleef na de dood van zijn ouders alleen achter, roofde als hobby graven leeg en maakte ook levende slachtoffers buit, in wier afgestroopte huid hij bij volle maan over zijn erf danste. Gein verdween al in 1957 voorgoed achter de tralies, maar leeft als oerboeman tot op de dag van vandaag voort in het collectieve geheugen. Regisseur Chuck Parello had blijkbaar zo genoeg van alle mythevorming rond het geval Gein, dat hij het in deze biopic over een totaal andere boeg gooit. In een uitgebeende stijl geeft Parello een droge opsomming van incidenten, waarbij de moord op een winkelierster ongeveer evenveel impact heeft als Ed ergens een biertje te zien drinken. Alleen in de manische blik van hoofdrolspeler Steve Railsback, die jaren geleden al eens een natuurgetrouwe Charles Manson neerzette, komt de film af en toe tot leven. Maar Parello's integere bedoelingen ten spijt blijft de beste Ed Gein-film toch degene die zich het minst aan de feiten houdt: Tobe Hoopers The Texas chainsaw massacre uit 1974.
Phil van Tongeren
Te huur op video (Dutch FilmWorks)

Seriemoordenaar Ed Gein aan het werk.


Manhunter (DVD)
Michael Mann
Toen Hannibal Lecter nog Dr. Lecktor heette was hij een door Brian Cox gespeelde bijfiguur in Michael Manns verfilming van 'Red dragon', het eerste boek van schrijver Thomas Harris waarin de infame kannibaal een rol speelt. Op de nu verschenen dvd vertelt een inmiddel grijze Cox vanachter een zonnebril dat hij het met Manns hertiteling Manhunter aanvankelijk niet eens was. 'Red dragon' klonk in zijn oren immers veel mysterieuzer. Maar het waren de hoogtijdagen van politieserie 'Miami vice' (Manns doorbraakproject) op de (Nederlandse) televisie en seriemoordenaarsfilms waren nog niet zo in de mode als ze na Jonathan Demmes film naar het tweede Hannibal - toen inmiddels - Lecter-boek The silence of the lambs zouden worden. Manhunter is, nu min of meer gelijktijdig de van een veel ruimere hoeveelheid extra's voorziene dvd's van Silence en
Hannibal zijn verschenen, een interessante aanvulling op de officieuze trilogie. Met de nieuwe versie van 'Red dragon' die op stapel staat en waarvoor Anthony Hopkins onder voorbehoud van een goed script heeft getekend, zal Manhunter wel weer naar een verdomhoekje van de filmgeschiedenis worden verbannen om van tijd tot tijd herontdekt te worden. Manns film is gedraaid in een van de jaren tachtig bekende overdadige visuele stijl. Met veel nadrukkelijke blauw- en groentinten, topshots, extreme scherptediepte-effecten en een opdringerig synthesizerdeuntje van Michael Rubini wordt het verhaal van de uit de FBI teruggetrokken profielschetser Will Graham (William Peterson) vertelt. Hij kreeg Lecktor in een vorig leven achter tralies, maar moest dat met nachtmerries bekopen. Toch kan hij een nieuwe opdracht niet weerstaan en gaat daarvoor zelfs even bij zijn oude vijand op bezoek. Cameraman Dante Spinotti licht in een interview een en ander over de gekozen stijl van de film toe en de acteurs halen in een andere 'documentaire' hun promotionele herinneringen op. Hoe Silence een nieuwe standaard in het genre zette is na het zien van Manhunter een open deur die met graagte nog even wordt ingetrapt.
Dana Linssen
Te huur en te koop op dvd (RCV)


Anatomie (DVD)
Stefan Ruzowitzky
"Schädel öffnen?" vraagt een wat zonderlinge lijkenpreparator, cirkelzaagje in de aanslag en sullig kijkend naar het kadaver op de snijtafel, aan medicijnenstudente Paula (Franka Potente). Anatomie (2000) mag dan door de Oostenrijker Stefan Ruzowitzky in Duitsland zijn vervaardigd, het genrevoorbeeld met bijbehorende flauwe humor komt uit
Scream-land. En dit verhaal over een ambitieuze studente versus een sinistere vrijmetselaarsloge van medici werd, van de gelikte CinemaScope-beelden tot en met de fletse cast, precies wat het model voorschrijft: mainstream in voortijdige rigor mortis. Niets in deze horrorthriller herinnert aan Ruzowitzky's ijzersterke vorige film Die Siebtelbauern (1998), waarin een groep boerenknechten het boerenbedrijf en de omringende grond van hun tirannieke baas erven, en vervolgens in westernstijl slag leveren met de jaloerse concurrerende hereboeren uit de omgeving. Duidelijk wordt meteen dat Anatomie een opdrachtscenario was, door Ruzowitzky geschreven en verfilmd om in de Bondsrepubliek met een stevig budget en 'major'-steun (Columbia) een quantumcarrièresprong te maken. Daar is niets mis mee. Spijtig genoeg mist het op een tienerpubliek toegesneden eindresultaat vol infantiele dialogen ieder vuur en zelfs een minimum aan geloofwaardigheid. De bodem valt al na twintig minuten uit het 'mysterie', de vertolkingen naast Potente zijn pijnlijk inadequaat en de leading lady zelf lijkt, rennend door de medische faculteit van de Universiteit Heidelberg, enkele bewegwijzeringen te hebben gemist. Wel leverden de make-up-tovenaars en lijkenbouwers vakwerk in post mortem-viezigheid. Heel terecht stelde underground-horrorpaus Jörg Buttgereit (sinds zijn twee notoire Nekromantik-films goed bekend met druipende stoffelijke overschotten) in het Duitse genrefanzine 'Splatting image' de vraag: "Waarom zou men in het buitenland een middelmatige Duitse griezelfilm zonder eigen signatuur willen zien?" Exact: de rijke Europese horrortraditie bleef met de slechte Hollywood-naäperij Anatomie helaas weer in de koelcel liggen.
Oliver Kerkdijk
Te huur en te koop op dvd (Columbia TriStar; letterbox; film in de originele taal, vele extra's)


Shades
Erik van Looy
Mickey Rourke, de man met die prachtige afwezige blik, had in de jaren tachtig door fantastische rollen in onder andere Rumble fish, Angel heart en Barfly de wereld aan zijn voeten liggen. Tegenwoordig valt de bijna 50-jarige acteur helaas sporadisch in interessante films te bewonderen. Shades van regisseur Erik van Looy (Ad fundum) past perfect op Rourke's huidige c.v.; het is een typisch niemendalletje, dat een afwijkend drama moet zijn maar uiteindelijk tussen wal en schip valt. Rourke speelt een regisseur die op z'n retour is en elke klus aanpakt. In dit geval is dat 'Shades', een biopic over de gevangen seriemoordenaar Lebeq (Jan Decleir). De draaidagen verlopen chaotisch doordat de hoofdrolspeler zich volledig in zijn rol verliest en dan is er ook nog de slinkse producent (Gene Bervoets), die de boel op een wel heel nare manier manipuleert. Deze Amerikaans-Belgische co-productie ziet er gelikt uit en heeft een goede rolbezetting, maar er gaat totaal geen spanning uit van het doorzichtig verhaal. Er worden veel bekende grapjes over method acting gespuid en de clichés worden stevig aangedikt, zoals de alcoholische Rourke die met cowboyhoed op elke gefluisterde zin met een zwaar geïntoneerd "motherfucker" opsiert. Na de eerste pakweg tien minuten is de sjeu er af en wordt de voorspelbaarheid alleen onderbroken door een ongeloofwaardige finale, waarin een getergde Lebeq uit de gevangenis ontsnapt en de set komt terroriseren. Het meest curieuze is nog dat de film is geschreven en geproduceerd door Guy Lee Thijs, die eerder de Vlaamse thriller De Potloodmoorden (1982) regisseerde. Deze exploitatiefilm heeft mede vanwege enkele schunnige dialogen een ranzig smaakje, maar is in ieder geval niet de vlees noch vis die men Shades heeft genoemd.
Mike Lebbing
Te huur op video (Laurus Entertainment)


La comunidad (DVD)
Alex de la Iglesia
Na vier films is het Alex de la Iglesia, de Spaanse Sjors van de Rebellenclub met een voorliefde voor zwart-komisch genrewerk (Accion mutante, El dia de la bestia), toch gelukt: dankzij een beter uitgewerkt script hap je bij het zien van zijn vijfdeling La comunidad niet na drie kwartier naar zuurstof. In deze sarcastische komedie ontdekt de bijklussende makelaarster Julia (Carmen Maura) bij toeval het opgepotte lotto-fortuin van een zojuist heengegane bejaarde zonderling en drinkt al vrolijk een glaasje op haar fortuin. Jammer voor Juul: bij haar poging om het vindersloon in vuilniszakken ongemerkt het monumentale Madrileense pand uit te smokkelen, vindt zij de medebewoners van wijlen de oude baas tegenover zich. Deze blijken jaren op de gelegenheid te hebben gewacht om de centen onderling te verdelen. Handig bluft de regisseur uit Bilbao zijn publiek met een bravourige enscenering langs de onvolkomenheden in de verhaallogica (Julia is wel erg suf in het verlaten van het akelige pand) en zet een dreigend potje psychologische oorlogvoering neer tussen de bijster onsympathieke personages. De camera doet, op de maat van een iets te kakafonische score, ademstokkende
Vertigo-dingen tijdens een enerverende achtervolging over de daken van Madrid, en zoals vaker in Spaanse films zijn de openingstitels een grafische tractatie op zich. Maar dé attractie van het Circus Armlastigheid & Afgunst is Maura, die zich uitleeft als hebzuchtig kreng in een vileine loopgravenoorlog. Resumerend: La comunidad is nog altijd niet die verhoopte De la Iglesia-topper (wellicht dat La trampa de Fu Manchú daar volgend jaar verandering in brengt), maar stelt luid en duidelijk: de Spaanse cinema is volop in beweging. Verheugenswaardig is ook het feit dat deze dubbel-dvd een grote hoeveelheid extra's bevat, waaronder de absurdistische korte film Mirindas asesinas (1991), over een bebrilde sociopaat met een machinepistool en frisdrankjesverslaving.
Oliver Kerkdijk
Te koop op dvd (Manga Films; letterbox, Engelse ondertiteling alleen film) Meer informatie: www.chainsaw.demon.nl


DVD tips

Hitchcock collector's box (Universal)
Dvd-verzamelaars kunnen hun spaarvarken stukslaan nu Universal twee keer zeven titels uit Hitchcocks oeuvre uitbrengt. De eerste doos ligt inmiddels in de winkel en bevat onder andere verplichte kost als Psycho en Rear window naast een vermakelijk buitenbeentjes als The trouble with Harry. Eind september volgt de tweede worp, waarna we er hier uitgebreid op terugkomen.

Rear window.

Butch Cassidy and the Sundance Kid (Fox)
Terwijl de western halverwege de jaren zestig in Italië een woester aanzien kreeg, vernieuwden regisseur George Roy Hill en scenarist William Goldman het genre op een heel eigen manier. De toon van deze amusante film, die op dvd in zijn oorspronkelijke CinemaScope-beeld prachtig oogt, is ironisch en luchtig zonder daarbij aan authenticiteit in te boeten. Zo vertonen de door Paul Newman en Robert Redford vertolkte outlaws niet de gebruikelijke heldenmoed - het grootste deel van de film ontvluchten ze een 'posse' - maar dat maakt hen juist menselijk. Hill had geen idee of zijn vrijzinnige aanpak zou werken, zo blijkt uit een rommelige maar leerzame documentaire die tijdens de productie werd gemaakt voor de Yale Universiteit. Verder zijn er boeiende terugblikkende interviews met Newman, Redford, Katherine Ross, Goldman en Burt Bacharach die de bewust anachronistische muziek verzorgde.

Nurse Betty (Universal)
Neil LaButes zwarte komedie was een van de prettige verrassingen van afgelopen jaar. Jammer dat van deze dvd niet hetzelfde gezegd kan worden. Waar de Amerikaanse uitgave werd uitgerust met twee commentaarkanalen en verwijderde scènes, krijgt de Nederlandse consument een handvol promotionele babbelpraatjes, waarvan de lengte de drie minuten niet overstijgt. Behalve dan het vraaggesprek met Morgan Freeman, dat door een hakkelende interviewer werd afgenomen tijdens Freemans bezoek aan het Film by the Sea-festival in 2000. Ook bijzonder onprettig is dat het oorspronkelijke beeldformaat van 1:2.35 is vervangen door een 16:9-formaat.

Gandhi (Columbia Tristar)
Een absolute sensatie, dat is Ben Kingsleys optreden als heetgebakerde, psychopatische gangster in Sexy beast (in oktober te zien in de bioscoop). De rol die hem wereldfaam bracht is hiervan het tegenovergestelde. Van de acht Oscars die deze biopic over de Indiase vredesactivist ten deel vielen was die voor Kingsleys titelrol het meest verdiend. Terecht komt deze voortreffelijke acteur in het bonusmenu uitgebreid aan het woord in een interview van ongeveer twintig minuten.

Zombi 2 (Italian Shock)
In de jubileumuitgave van de vorige Filmkrant blikte Bart van der Put in zijn artikel 'Stammenstrijd in cinefiele utopie' terug op het jaar waarin dit 'misselijkmakend bloedbad' volle zalen trok. Voor wie er destijds van genoten of voor wie benieuwd is geworden, wordt de film in september op dvd uitgebracht. Net als bij Nightmare city en Luca il contrabbandiere, eerdere uitgaven van het Nederlandse cultlabel Italian Shock, is de beeldkwaliteit van Zombi 2 (ook Zombies) uitstekend, waarmee de eerdere editie van het Amerikaanse Anchor Bay, die vol zit met digitale storingen, overbodig wordt. De soundtrack is apart te beluisteren en er is een bijzonder uitgebreide filmografie van Lucio Fulci.

Elvis: that's the way it is - special edition (Warner Home Video)
Deze documentaire annex concertfilm werd opgenomen in 1970 en toont hoe Elvis Presley repeteert voor de Las Vegas-show, waarvan in de tweede helft van de film een compilatie te zien is. In de oorspronkelijke versie werd het concert-gedeelte doorsneden met korte interviews met fans en andere rariteiten die de Elvis-gekte aardig weergaven. Dat is leuk voor iedereen behalve de fans die aan die gekte lijden. Omwille van hen heeft rechthebbende Ted Turner, zonder medewerking van de oorspronkelijke regisseur, een special edition laten maken waarin alle aandacht naar 'The King' uitgaat. Beeld en geluid zijn fraai.

Verder:
The age of innocence
The cell
In the name of the father
Jacob's ladder
Pay it forward
Platoon
Proof of life
Raging bull
The remains of the day
The Stanley Kubrick Collection
True lies.

Roel Haanen

Sommige niet-besproken titels zijn eerder gerecenseerd in de Filmkrant. Zie voor meer informatie onze zoekpagina.

Naar boven