Video & DVD - oktober 2001, nr 226

Een selectie uit de videotheek van nieuwe, interessante en curieuze films die niet in de bioscoop zijn uitgebracht. En films opnieuw uitgebracht op DVD.


Garage Olimpo
Marco Bechis
De van oorsprong Chileense regisseur Marco Bechis (44) werd op 20-jarige leeftijd uit Argentinië verdreven, om politieke redenen. Hoewel hij in Italië een nieuwe thuishaven vond, blijft 'het Argentinië van toen' een prominente rol spelen in zijn werk. In zijn nieuwste film Hijos, die een paar weken geleden zijn wereldpremière beleefde in
Venetië, kwam Bechis via een fraaie omweg uitgebreid terug op de ontvoeringen en verdwijningen. Door twee twintigers opnieuw op pad te sturen, liet hij de gruwelijke geschiedenis doorwerken in het heden. Hijos bleek niet alleen qua thematiek een van de interessantste films in het nieuwe programma-onderdeel 'Cinema del Presente'. Ook het cinematografische vernuft waarmee hij de verantwoordelijken opnieuw ter verantwoording riep, gooide hoge ogen. Bechis bestempelen als de nieuwe, Latijns-Amerikaanse Ken Loach is in die zin eigenlijk nog een te klein compliment. Doofpotten zijn niet aan Bechis besteed, zo blijkt ook uit zijn vorige film Garage Olimpo die na een enkele vertoning op het Filmfestival Rotterdam, en op het Amnesty Filmfestival, in Nederland tenslotte alleen op video is te zien. De film wordt door Bechis met een enkele regel besloten: 'Tussen 1976 en 1982, tijdens de militaire dictatuur in Argentinië, zijn duizenden burgers levend in zee geworpen.' In Garage Olimpo geeft Bechis een van die duizenden burgers een gezicht: het gezicht van een meisje, een jonge onderwijzeres die van haar bed wordt gelicht en die in de martelkamers van een grote geheimzinnige garage in Buenos Aires ('Garage Olimpo' geheten) aan de vreselijkste folteringen wordt onderworpen. Bechis hoeft die martelingen niet expliciet in beeld te brengen, zijn suggesties zijn voldoende. Een lichaam dat veertig kilo weegt, krijgt volgens de tabellen 15.000 volt toegediend. Het is alsof de martelaar de meterstand afleest, of het boodschappenlijstje hardop voorleest. Dat die martelaar ook nog een bekende van het meisje blijkt te zijn, maakt het extra pijnlijk. Met het wonderschone verhaal van de martelaar en het meisje geeft Bechis zijn politieke aanklacht bijna mythische dimensies.
Belinda van de Graaf
Te huur op video (Dutch FilmWorks)


The debt collector
Anthony Neilson
Na achttien jaar gevangenis is Nicky Dryden (de Schotse komiek Billy Connolly), een voormalig schuldeiser voor de Schotse onderwereld, als beeldhouwer doorgedrongen tot de hogere kunstkringen. Van moordenaar tot kunstenaar: een bizarre levensloop die velen tot de verbeelding spreekt, niet alleen de lezers van zijn bestselling autobiografie maar ook zijn vrouw, een gevierd schrijfster. Ondertussen moet politie-inspecteur Keltie (Ken Scott) met lede ogen aanzien hoe de man die hij destijds arresteerde voor moord en mishandeling een volksheld en lieveling van de media is geworden. Hij begint een persoonlijke kruistocht tegen de gerehabiliteerde crimineel. Met dit uitgangspunt lijkt de film zich te bedienen van het al te bekende conflict tussen de politieman als vertegenwoordiger van het burgerlijke rechtvaardigheidsgevoel versus de boef die er te makkelijk vanaf is gekomen. Een van de eerste scènes is een confrontatie tussen Keltie en Dryden tijdens de opening van diens expositie. De politieman steekt één van Drydens borstbeelden met een stilletto in het oog en vraagt het onthutste publiek of het niet minstens zo schokkend is dat de kunstenaar ooit hetzelfde deed bij mensen die hun schulden niet op tijd betaalde. Deze retoriek zet de kijker op het verkeerde been, want The debt collector is geen film die inspeelt op onderbuikgevoelens, maar een bijzonder grimmige psychologische thriller. Keltie's morele verontwaardiging blijkt dan ook te dienen ter rationalisatie van persoonlijke frustraties. Het is bijzonder knap hoe debuterend schrijver/regisseur Neilson de werkelijke drijfveren van zijn personages behoedzaam prijsgeeft en plotwendingen laat voortvloeien uit hun psychologie. Zo is er een derde figuur, een jonge straatrover die in Dryden zijn grote voorbeeld heeft gevonden, die op bizarre wijze als katalysator fungeert voor de akelige finale. Wie koketteert met zijn gewelddadig verleden, heeft het niet achter zich gelaten, lijkt The debt collector te zeggen. Dat Neilson daarbij filmgeweld ontdoet van opsmuk en ironie en geen enkele klap zonder gevolgen laat zijn, maakt zijn debuutfilm niet alleen krachtiger maar ook consequent.
Roel Haanen
Te huur op video (Laurus Entertainment)


Double whammy
Tom DiCillo
Met films als Johnny Suede, Living in oblivion en
The real blonde neemt Tom DiCillo een prominente plaats in op het plankje 'independent comedy' in de beter gesorteerde videotheek. Met Double whammy voegt hij een uitstekende titel aan toe aan dat rijtje. In al zijn films legt DiCillo een warme belangstelling aan de dag voor personages die tevergeefs ploeteren om hun aandeeltje in de Amerikaanse droom op te eisen, en ook nu voert hij enkele aantrekkelijke losers op. Centraal staat de door Denis Leary vertolkte politieman Ray Pluto, die op een zeer cruciaal moment rugpijn krijgt, waardoor hij een uitgelezen kans mist om een maniakale seriemoordenaar uit de weg te ruimen. De toch al door het leven geplaagde smeris krijgt het extra moeilijk als de kranten zijn foto op de voorpagina zetten met de begeleidende tekst 'Loser Cop'. Zo mogelijk nog grotere stumpers zijn de twee in potsierlijke rode pakken gehesen would-be filmmakers die bij hem in het portiek wonen: nog voordat zij één scenario hebben afgeschreven oefenen ze al het loopje waarmee ze op het festival van Cannes hun Gouden Palm in ontvangst moeten nemen. En dan zijn er nog vermakelijke bijfiguren zoals Pluto's schlemielige en latent homoseksuele collega Steve Buscemi en zijn met een opstandige tienerdochter tobbende conciërge, een lekker opgefokte rol van die andere independent-favoriet Luis Guzman. De kracht van DiCillo's films ligt in zijn typering van dit soort New-Yorkse ploeteraars: wel altijd raak, maar nooit meedogenloos. Als hij uiteindelijk de bizarre misdaadgeschiedenis die Double whammy tevens is tot een happy end breit met een aantal nog idiotere plotwendingen is dat alleen maar toe te juichen. We hebben namelijk niet alleen hard om Pluto en de zijnen kunnen lachen, we zijn ook om hen gaan geven. Het is dan ook terecht dat Denis aan het eind niet alleen wordt beloond met het meisje - een door Elizabeth Hurley lekker nuffig gespeelde chiropractor - maar tevens met een politiemedaille voor bewezen diensten. Zo zien we het graag.
Fritz de Jong
Te huur op video (Focus Film Facts)


Ginger snaps
John Fawcett
Er zijn al sinds de jaren dertig van de vorige eeuw tientallen weerwolffilms gemaakt. Slechts een handvol, waaronder The howling (Joe Dante, 1981) en The company of wolves (Neil Jordan, 1984), werden ook buiten genrekringen aanvaard als intelligente of fascinerende varianten op het eeuwenoude thema van de dualiteit tussen mens en beest. Zover zal de Canadese productie Ginger snaps (2000) het niet schoppen, al is het een aardige poging om puberale groeipijnen binnen het stramien van een horrorfilm te plaatsen. De onafscheidelijke zussen Ginger en Brigitte zijn twee gothic-tieners die opgroeien in een oubollig stadje. Ze zetten zich af tegen de heersende normen door er verwaarloosd bij te lopen, op jongens neer te kijken en elkaar te fotograferen als slachtoffers van geënsceneerde moorden en ongelukken. Als op een avond Ginger door een vreemd beest gebeten wordt en ze in een moorddadige vamp verandert, wordt de nauwe band tussen de zussen verscheurd en neemt een groot drama zijn aanvang. Fawcett weet de film een stevig tempo te geven en tegelijk de zusjes als sympathieke mensen van vlees en veel bloed neer te zetten. Daarbij moet worden opgemerkt dat co-scenariste Karen Walton mede verantwoordelijk is voor de sterke dialogen vol pubermeisjes-idioom en de volwassen manier waarop onderwerpen als menstruatie en gezinsproblemen worden behandeld. Bovendien heeft de film in de actrices Katharine Isabelle (de knappe Ginger) en vooral Emily Perkins, die de aandoenlijke Brigitte sterk gestalte geeft, twee troeven van formaat. Dat karakter- en plotontwikkeling Fawcetts fort is en hij niet goed uit de voeten kan met actiescènes wordt duidelijk in de finale, een voorspelbaar en slap gefilmd kat-en-muis-spel. Gelukkig slaat de regisseur daarna terug met een emotioneel slotakkoord dat Ginger snaps definitief doet uitstijgen boven de eendimensionale tienerhorrorfilms van nu.
Mike Lebbing
Te huur op video (Dutch FilmWorks)


Absolute Giganten (dvd)
Sebastian Schipper
In Hamburg breekt een nieuwe dag aan, de dag waarop Floyd (Frank Giering) zijn twee gezworen kameraden Ricco (Florian Lukas) en Walter (Antoine Monot, Jr.) vertelt dat dit hun laatste gemeenschappelijke uren zullen zijn. Floyds tweejarige taakstraf in het ziekenhuis zit erop en morgen zal hij op een vrachtschip de haven uitvaren, richting horizon. Want waar zijn toekomst ook ligt, hij ligt niet hier. In Absolute Giganten (Duitsland, 1999) zwerft het drietal midtwintigers nog een laatste keer in Walters opgevoerde Opel door de Hamburgse avond en nacht, met wodka, junk food en pistache-ijs, en vergezeld door de jonge Telsa (Julia Hummer), het meisje uit de buurt dat haar ongelukkige jeugd verstrooit op straat en in obscure uitgaansgelegenheden. De avonturen na zonsondergang zijn klein, maar spannend en grappig, de ontmoetingen onderweg even onverwacht als vreemd. Een absolute thriller is het tafelvoetbalduel met alles-of-niets-inzet dat de drie in een clubkelder spelen tegen Snake, een louche figuur met zwartlederen handschoenen. Niets kan deze diepe jongensvriendschap breken - niets behalve het nabije, definitieve vaarwel. Doortrokken van het verlangen om de jaren van jeugdige illusies vast te houden, passeert Sebastian Schippers film in de eindscène de laatste havenlichten in de ochtend als een droom. Losgelaten is dan al lang een 'ontwikkeling' in het bijna plotloze verhaal; Absolute Giganten verbeeldt de gemoedstoestand van hen die afscheid nemen, van de jongen die verder moet en van zijn vrienden die achterblijven. Samen met Dominik Grafs Treffer (1981) en Sven Severins tv-film Der Prinz (1987) is dit eenvoudigweg de beste film over vriendschap die in Duitsland in de voorbije twintig jaar werd gemaakt. De Duitse dvd bevat naast een oogstrelend mooie filmprint en een inventief menu vele extra's, waaronder laconiek audiocommentaar van regisseur Schipper en (
Tom Tykwers vaste) cameraman Frank Griebe. Het zal moeilijk worden voor Schipper om met het volgende project Liebeslied de intensiteit van Absolute Giganten te evenaren.
Oliver Kerkdijk
Te koop als import-dvd (BMG Video; Duits gesproken/niet ondertiteld, letterbox)

Absolute Giganten: Een van de beste films over vriendschap die in Duitsland in de voorbije twintig jaar werd gemaakt.


Huurvideo kort

Les rivières pourpres (Columbia Tristar)
De tweede bestseller van de Franse ex-reporter Jean-Christophe Grangé, verfilmd door Mathieu Kassovitz (La haine, Assassin(s)): commissaris Niémans (Jean Réno) en rechercheur Kerkérian (Vincent Cassel) onderzoeken een lugubere moordserie in de besneeuwde Hautes Alpes. De kijker rijzen de haren te berge tijdens de eerste twintig minuten van deze horrorthriller, daarna verdwijnen dramaturgie en logica spoorloos in de purperen rivieren en rest er daverende leegte met geschifte ontknoping. De 'soundtrack' wint de Heipaal & Drilboor-Prijs 2001, het bij vlagen virtuoze camerawerk is van Thierry Arbogast (Jeanne d'Arc). (OKe)

Way of the gun (Universal)
Christopher McQuarrie, die een Oscar won voor zijn ingenieuze scenario van The usual suspects, debuteert met Way of the gun als regisseur. McQuarrie's grote inspiratiebron voor deze gewelddadige, sadistische film vol onsympathieke personages (o.a. Benicio del Toro) laat zich makkelijk raden, maar waar Sam Peckinpah zijn geweldfilms van een sombere conclusie voorzag, blijft McQuarrie steken in geveinsd nihilisme en misplaatste pogingen tot diabolische humor. (RH)

Verder:
Abre los ojos
Brother
Cops vs. thugs
De kleine vampier
Mariken
Simon Magus
6ixtynin9
Wounds


DVD kort

Raging bull (Fox)
Een kleine teleurstelling, deze 'special edition'-dvd. De beloofde "boeiende en onthullende blik op de productie" die de tweede disc zou bieden blijft uit. De documentaire in kwestie, The Bronx bull, duurt nog geen half uur en rechtvaardigt dus geenszins een aparte, tweede schijf. Bovendien schitteren de belangrijkste betrokkenen, Scorsese en Robert De Niro, door afwezigheid en blijft de productie grotendeels buiten beschouwing. Informatie die wel te vinden is in de slordig vertaalde tekst in het bijgevoegde boekje. Thelma Schoonmaker, de vaste editor van Scorsese, geeft gelukkig helder commentaar bij enkele sleutelscènes. Wie van The Bronx bull uiteindelijk meer maakt dan de doorsnee terugblik is de razende stier zelf. Een oude versleten Jake La Motta, volgens zijn nieuwe verloofde thans erg 'mellow' in vergelijking met vroeger, krijgt gelegenheid zijn repertoire aan flauwe schoonmoedergrappen, waarmee hij ooit een tweede carrière als nachtclub-entertainer begon, af te raffelen. (RH)

Starship Troopers (Buena Vista)
Distributeur Buena Vista Home Entertainment brengt een handvol schappelijk geprijsde edities van deels eerder verschenen films uit. Het beloofde bonusmateriaal bij John Woo's sterke Face/off stelt ernstig teleur, maar de dvd van Paul Verhoevens controversiële Starship troopers blijkt een ware goudmijn, vooral door de manier waarop de regisseur zijn critici van repliek dient. Zijn geweldige commentaar wordt vooraf gegaan door een unieke disclaimer, waarin Disney-dochter Buena Vista zich van alle uitspraken distantieert. "Wie niet van mijn film houdt is slecht, nee, een fascist!" grapt Verhoeven, die stelt dat zijn satire de buitenlandse politiek van de Amerikanen en die in het Midden-Oosten in het bijzonder op de hak neemt. Verhoevens uitspraken over de Amerikaanse hang naar geweld en oorlog zijn weer akelig raak en actueel, en de film verdient zeker een herkansing. (BvdP)

Verder:
Akira
Cast away (2 disc-set)
From here to eternity
Funny girl
Le goût des autres
The lady from Shanghai
The last picture show
Luna papa
Out of Africa
Space cowboys
Star wars, episode I: the phantom menace
Terminator 2: judgment day - special edition (2 disc-set)
Unbreakable

Sommige niet-besproken titels zijn eerder gerecenseerd in de Filmkrant. Zie voor meer informatie onze zoekpagina.

Naar boven