Video & DVD - februari 2002, nr 230

Een selectie uit de videotheek van nieuwe, interessante en curieuze films die niet in de bioscoop zijn uitgebracht. En films (opnieuw) uitgebracht op DVD.


Twin Falls Idaho
Michael Polish
Michael en Mark Polish groeiden op als eeneiige tweeling, om op 27-jarige leeftijd een gezamenlijke fantasie ook gezamenlijk te verfilmen. Het intrigerende resultaat is Twin Falls Idaho (1999) waarin Michael en Mark Polish schuifelend en fluisterend door het leven gaan als de Siamese tweeling Francis en Blake Falls. De hoofden zijn gescheiden, maar samen delen ze een gigantische romp, drie benen en twee armen. Bij de geboorte van 'het gedrocht' raakte moeder in ieder geval in een shocktoestand, en adoptie-ouders werden nooit gevonden. Hoe Blake en Francis zich al die jaren in de grote boze buitenwereld konden handhaven wordt pas aan het slot van de film als kleine verrassing geopenbaard. Twin Falls Idaho begint op het moment dat het duidelijk bergafwaarts gaat met Francis, de zwakkere linkerhelft van de Falls Brothers (gespeeld door regisseur Michael Polish). Het is dan ook alsof ze zich in dat miezerige Idaho Hotel hebben teruggetrokken om hun gezamenlijke stervensuur onder ogen te zien, en om nog één mooie avond te beleven met een hoer op bestelling. Daarmee maakt de betoverende Michele Hicks (inmiddels opgepikt door David Lynch en in een bijrol te zien in
Mulholland Drive) haar entree als Penny, de hooggehakte brunette die een alleszins vertederende ménage-à-trois in gang zet. Er wordt geknipoogd naar de pikante vraag of de broers nu een of twee geslachtsdelen hebben, maar bovenal wordt de bijzondere band tussen de broers invoelbaar gemaakt door het indrukwekkend ingehouden spel van de Polish Brothers. Twin Falls Idaho is even hypnotiserend als een Twin Peaks-mysterie. Het is alsof je in een ijldroom belandt die zich in de meest schitterende, uitgebleekte kleuren openbaart.
Belinda van de Graaf
Te huur op video (Indies)


Cecil B. Demented
John Waters
Het is duidelijk dat John Waters Divine mist. En dat hij nu alweer een paar films lang de behoefte voelt om films te maken die zijn vroegere films moeten verdedigen. Even leek de filmmaker met de prachtige bijnamen als The Pope of Puke en The King of Trash door Hollywood te worden omhelsd, doordat hij met Cry Baby de doorbraakrol van Johnny Depp op zijn naam schreef. Maar toen volgde de milde mediakritiek van
Serial Mom en sindsdien is het alleen maar milder en meer mediakritiek geworden. Verder is het moeilijk om lang boos op John Waters te blijven. Alleen al om een titel als Cecil B. Demented kun je lang plezier hebben, al is de film die uit die woordgrap voortvloeit verder tamelijk voorspelbaar. De titelfiguur is een onafhankelijke guerillafilmmaker uit - hoe kan het ook anders - Baltimore, John Waters' geboortestad en zijn Mekka en Pantheon in één. Met zijn wild bunch van cinefiele desperado's (die de namen van onder anderen Fassbinder, William Castle, Kenneth Anger en Sam Peckinpah op hun lichaam hebben getatoeëerd) kidnapt hij 'in the name of underground cinema' de Hollywoodster Honey Whitlock (Melanie Griffith) om een film met haar te maken. Letterlijker is het begrip terroristenfilm niet te nemen. En als pleidooi voor outlawcinema is Cecil B. Demented zonder meer sympathiek. Bijrollen van Waters-regulars als (inmiddels talkshowpresentatrice) Ricki Lake, Minke Stol, Patricia Hearst en Jack Noseworthy kleuren het geheel op. De transformatie van Griffith van glamourgirl tot Waters-icoon in ordinaire leggings en met geblondeerde haren en steeds meer make-up, totdat ze er tenslotte zelf als een travestiet uitziet, is een mooie verwijzing naar de schoonheid van Waters' verfrommelde idolen. Er wordt gegrapt over seks en politiek incorrect gedaan over zwarten, maar dat is niet zo opzienbarend meer.
Dana Linssen
Te huur op video en dvd (A-Video)

John Waters.


The claim
Michael Winterbottom
In het stadje Kingdom Come, hoog in de bergen van Sierra Nevada, is het 's winters even koud als in het hart van Daniel Dillon (Peter Mullan), die heer en meester is over deze verzamelplaats van goudzoekers en hoeren. Tijdens de gold rush halverwege de 19e eeuw kwam Dillon in bezit van een goudmijn. Nu, twintig jaar later, wordt hij van binnen opgevreten door de gedachte aan wat hij heeft gedaan om zijn rijkdom te verwerven. The claim begint met de komst van enkele vreemdelingen naar Kingdom Come, waaronder Dalglish (Wes Bentley, de zonderlinge buurjongen uit
American beauty), die komt uitzoeken of de spoorlijn die wordt aangelegd langs het stadje moet lopen of juist niet. Zo ja, dan gaat Kingdom Come voorspoedig de moderne tijd tegemoet; zo niet, dan blijft men achter. Net wanneer de toekomst van zijn stadje aan een zijden draadje hangt, wordt Dillon geconfronteerd met zijn schimmige verleden. Het klinkt als een western (thematisch doet het denken aan Leone's C'era una volta il West), het ziet eruit als een western, dan moet het wel een western zijn. Toch dekt dat predikaat de lading niet. Het prachtig gefilmde The claim is een moraalvertelling van het zuiverste water die niet om outlaws of gunslingers draait maar om mensen van vlees en bloed. Maar net als bij Winterbottoms vorige film, de collage van eenzame levens Wonderland, laat het wel en wee van de verschillende personages mij nogal koud. Misschien is het de combinatie van de ingehouden emoties en Winterbottoms naturalistische benadering, waar het geëxalteerde en theatrale van de eerder genoemde spaghettiwestern mij meer op de gevoelens werkt. Slechts één figuur onttrok zich aan mijn onverschilligheid: de door schuldbesef verteerde Dillon. Onmogelijk om niet met hem mee te voelen zoals hij daar moederziel alleen staat te huilen in het ontzagwekkende sneeuwlandschap rondom Kingdom Come, voor Dillon een vagevuur van ijs en vorst.
Roel Haanen
Te huur op video en dvd (Fox)


Forever fever
Glen Goei
Het duurde dik twintig jaar voordat de Amerikaanse discoklassieker Saturday night fever een Singaporese variant kreeg, maar toen was het ook meteen goed raak: het swingende Forever fever (1999) deed het publiek massaal toestromen. Goei's debuut is een goedkoop gedraaide versie van het origineel uit 1977 en ontbeert de donkere en scherpe randjes die regisseur John Badham destijds aan zijn dansspektakel wist te slijpen. Maar wat hier aan originaliteit en technisch vernuft ontbreekt - de nationale 'filmindustrie' produceert gemiddeld één film per jaar - wordt ruimschoots goedgemaakt met een enorme dosis enthousiasme. Singapore, 1977: tiener Ah Hock (Adrian Pang) werkt zich het apezuur om ooit de blitse motor van zijn dromen te kunnen kopen. Thuis en op het werk is het afzien totdat hij in de bios Saturday night fever ziet en het zwaar te pakken krijgt. Hock neemt zich voor een danswedstrijd te winnen om met de geldprijs zijn dromen te kunnen verwezenlijken. De disco-revival mag dan in Europa voor de hippe incrowd passé zijn, voor hen die de jaren zeventig bewust hebben meegemaakt of echt genieten van de vrolijke muziek komt een retro-film als deze nooit te laat. De knipoogjes naar Bruce Lee, de heupwiegende gladjakker die van het witte doek stapt om Hock van deskundig advies te voorzien, en natuurlijk het dreunende goud van oud zorgden bij ondergetekende in ieder geval voor een vette grijns. Cynici zullen beweren dat dit wellicht een superhit in Cambodja was, maar dat we alhier hoogstens kunnen spreken van een naïef werkje of een B-curiosum. Maar zij zijn dan ook lang geleden ongevoelig geworden voor het volledig oprechte plezier dat van kleine films als Forever fever afstraalt.
Mike Lebbing
Te huur op video (Paradiso Entertainment)


Antitrust
Peter Howitt
Gary Winston lijkt zo erg op Bill Gates - hij introduceert zich zelfs met de woorden: "Hi, I'm not Bill" - dat je je afvraagt waarom de Microsoft-baas niet geprotesteerd heeft tegen de tweede film van acteur Peter Howitt (
Sliding doors). De door Tim Robbins neergezette computergigant kraakt voortdurend chips, en dat is een aardige vondst, maar een opzichtige running gag. Daarnaast houdt hij met de meest ingenieuze spionageapparatuur elke nerd in de Verenigde Staten in de gaten, want "elke idioot in een garage kan iets uitvinden waardoor we failliet raken". Bleke nieuwe ster Ryan Phillippe speelt zo'n wizzkid, die samen met zijn vrienden op een doorbraak broedt, en belangrijker, dit vrij via 'open source' wil distribueren. Een van zijn vrienden draagt zelfs een rood hoedje dat verdacht veel lijkt op het Red Hat-logo, het bedrijf dat, inderdaad via open source, Windows-concurrent Linux verspreidt. (En zo zitten er voor de digibetweters nog wel een paar verwijzingen in.) Maar voor hij het weet is hij ingelijfd door vaderfiguur Robbins en vanaf daar gaat het eigenlijk vanzelf. Antitrust is een van die cyberthrillers die de angst voor internet, wereldwijde computersystemen, maar ook de gezond conservatieve weerzin tegen communicatie en innovatie als uitgangspunt neemt voor een paranoiaplot die weinig verrassingen kent. Of het moeten de ongeloofwaardigheden zijn waarvan je even met je ogen knippert. Je moet er maar opkomen om je hoofdpersoon een allergie voor sesamzaadjes mee te geven, waardoor hij tijdens een romantisch Chinees etentje kan vrezen dat zijn vriendin hem tracht te vergiftigen. Of eet Robbins de chips en Phillippe de bits?
Dana Linssen
Te huur op video en dvd (Dutch FilmWorks)

Antitrust: chips-paranoia.


Huurvideo kort

Baby boy (Columbia TriStar)
Na de onderhoudende update van Shaft keert filmmaker John Singleton terug naar de straten van Los Angeles waar hij tien jaar geleden zijn eersteling, Boyz N the hood, situeerde. Waarschuwde hij in die film nog voor de gevaren van jeugdbendes, in Baby boy hekelt Singleton de jonge, zwarte Amerikanen die weigeren om verantwoordelijkheid te nemen voor hun leven. Hij schetst het portret van de twintiger Jody (Tyrese Gibson) die teert op zijn moeder, bij wie hij nog steeds inwoont, en zijn twee vriendinnen bij wie hij allebei een kind heeft verwekt. Aan zijn luizenleventje komt een einde wanneer mam haar nieuwe vriend (Ving Rhames) bij haar laat intrekken. Met Baby boy windt Singleton er geen doekjes om: de lapzwansen uit zijn oude buurt houden hun achterstandssituatie zelf in stand met een onverantwoordelijke levensstijl. Dat is een moedige boodschap die er door Singleton bijna wordt ingeramd. Daardoor is de toon van deze maatschappijkritiek vaak eerder belerend dan venijnig of tragikomisch. Je kunt je trouwens afvragen of de jonge mannen aan wie de boodschap gericht is, deze film wel willen zien. (RH)

Varien's war (Bridge Entertainment)
Degelijke maar weinig meeslepende televisiefilm over Amerikaanse journalist Varian Fry (William Hurt) die tijdens de Tweede Wereldoorlog meer dan tweeduizend joodse kunstenaars hielp het bezette Frankrijk te ontvluchten. (RH)

Verder:
Malena
Replicant
Someone like you
The testimony of Taliesin Jones
Viktor Vogel: commercial man


DVD kort

Encounters of the spooky kind (Hong Kong Legends)
Zeven jaar voordat A chinese ghost story (1987) wereldwijd bewondering oogstte met een gedurfde combinatie van fantastiek, humor en vechtkunst, scoorde acteur/regisseur Sammo Hung een vette Aziatische hit met de voorloper Encounters of the spooky kind. Opvallend genoeg maakt de film allerminst een gedateerde indruk en Hungs aan zelfparodie grenzende hoofdrol doet weldadig aan. Kung fu, horror en slapstick lopen naadloos in elkaar over, het tempo ligt onwaarschijnlijk hoog, de grappen zijn goed en de actie is nog beter. Deze met veel extra's uitgeruste dvd is een topper in het al indrukwekkende aanbod van HKL. (ML)

Shrek (Universal)
De dvd van Shrek biedt naast de leukste animatiefilm van vorig jaar en een volgestouwd bonusmenu ook een primeur: de Revoice Studio (op dvd-rom) waarin de gebruiker de mogelijkheid heeft om in twaalf verschillende scènes zelf de tekst van één van de personages in te spreken. (RH)

Robocop - special edition (Fox)
Net als bij de 'special edition' van Starship troopers is het audiocommentaar van regisseur Paul Verhoeven de grote troef van het bonusmenu. Hier legt Verhoeven onder andere uit waarom zijn held Robocop gezien kan worden als een moderne Jezus Christus. Deze dvd biedt bovendien Verhoevens versie van de film met aanzienlijk meer bloedvergieten, maar zoals de man zelf terecht opmerkt verhoogt dat juist het cartooneske gehalte van de film. (RH)

Verder:
An American werewolf in London
Blue velvet
Breathless
Cleopatra
Die hard - special edition (2-discs)
Die hard 2 - special edition (2-discs)
The freshman
The horse whisperer
Guess who's coming to dinner
Last tango in Paris
Love story
Robocop - special edition

Sommige niet-besproken titels zijn eerder gerecenseerd in de Filmkrant. Zie voor meer informatie onze zoekpagina.

Naar boven