Verwacht - mei 2002, nr 233


The 51st state kent een ontstaansgeschiedenis die misschien nog meer tot de verbeelding spreekt dan de film zelf. Aspirerend scenarioschrijver Stel Pavlou schreef The 51st state wanneer hij vrij had van zijn baantjes als taxichauffeur en winkelbediende. Toen het eenmaal af was, stuurde hij het script rond, onder andere naar Tim Roth en Samuel L. Jackson. Die laatste zag er wel iets in. Jackson produceerde en speelde de hoofdrol van chemicus Elmo McElroy die naar Liverpool komt om een markt te zoeken voor zijn nieuwste designerdrug. Regisseur Ronny Yu (The bride with white hair, Bride of Chucky) heeft naar verluidt goed gekeken naar Guy Ritchie en Quentin Tarantino. Of dat voor de film spreekt, hangt ervan in hoeverre u nog trek heeft in zo'n hippe, postmoderne gangsterfilm. (Te zien vanaf 25 april)


Ali G indahouse verplaatst het alter ego van komiek Sasha Baron Cohen van televisie naar het grote doek. Blanke imitatie-gangsta Ali G spant zich in voor het behoud van een lokale jeugdsoos en belandt aldus in de landelijke politiek, waar hij voor het karretje wordt gespannen van een doortrapte politicus (Charles Dance) die de Prime Minister (Michael Gambon) ten val wil brengen. Debuterend regisseur Mark Mylod heeft van Ali G's eerste filmavontuur een mengeling van romantische komedie en politieke satire gemaakt, doorspekt met maatschappijkritiek. O ja, en zo nu en dan een grap over bestialiteit, toiletgewoontes, dikke vrouwen, anale seks of piemels. (Te zien vanaf 2 mei)

Ali G indahouse en outofdablue.


Star Wars - episode II: Attack of the clones gaat met betrekkelijk minder publicitaire poeha in première dan zijn voorganger The phantom menace, die in 1999 maar liefst zestien jaar na de eerste filmtrilogie verscheen. Voor wie het nog niet weet: deze tweede filmtrilogie toont de geschiedenis voorafgaand aan de eerste. Attack of the clones speelt tien jaar na The phantom menace en heeft wederom een intergalactisch politiek steekspel als uitgangspunt. Prinses Amidala (Natalie Portman) van de planeet Naboo wordt naar het leven gestaan door Graaf Dooku (Christopher Lee) die poogt de Republiek omver te werpen. Jedi-meester Obi-Wan Kenobi (Ewan MacGregor) en zijn protégé Anakin Skywalker (Hayden Christensen) krijgen de opdracht Amidala te beschermen. Maar Anakin en Amidala worden verliefd, zeer tegen de wil van de Jedi Raad, geleid door Mace Windu (Samuel L. Jackson). Kanselier Palpatine (Ian McDiarmid), die als Darth Sidious hetzelfde wil als Graaf Dooku, roept ondertussen de hulp in van Jango Fett en zijn leger van 'klonen'. Voor ingewijden klinkt bovenstaande synopsis zo klaar als een kloontje, maar wie niet geïntereseerd is in het Star Wars-universum, zo gecreëerd door schrijver/regisseur George Lucas, haakt na zoveel mumbo-jumbo meteen af. Fans vragen zich ondertussen wel af of Attack of the clones een vooruitgang is op de vorige film, die nogal tegenviel. Eén van de grootste ergernissen werd veroorzaakt door het wezen Jar-Jar Binks, een soort looney tune cgi-figuur die vanwege zijn ongrammaticale Engels volgens sommigen verdachte overeenkomsten vertoonde met het racistische beeld van de 'achterlijke negerslaaf'. Naar verluidt is het aandeel van Jar-Jar Binks in deze film minimaal. (Te zien vanaf 16 mei)


Domestic disturbance is een thriller van Harold Becker, die met films als The onion field en Sea of love bewees gevoel voor het genre te hebben maar anderzijds met Malice en Mercury rising liet zien niet altijd voor het meest geloofwaardige scenario te kiezen. In het geval van de laatste twee titels leverde dat toch nog degelijk gemaakte thrillers op waaraan met een beetje goede wil veel kijkplezier ontleend kon worden. Dat wordt alweer moeilijker bij Domestic disturbance, een rommelige en buitengewoon ongeloofwaardige thriller waarin John Travolta als gescheiden vader moet accepteren dat zijn ex-vrouw hertrouwt met miljonair Vince Vaughn. Ook Travolta's elfjarig zoontje heeft het er moeilijk mee. Zozeer zelfs dat hij van huis wegloopt en kattekwaad uithaalt. Wanneer het joch beweert zijn stiefvader op een moord te hebben betrapt wil niemand hem dan ook geloven. Behalve Travolta natuurlijk. (Te zien vanaf 16 mei)

Domestic disturbance: Travolta als goede vader.


China strike force is een actiefilm van Stanley Tong, die Jackie Chan met Rumble in the Bronx en First strike zijn eerste twee grote internationale successen bezorgde en nu Hongkong-tieneridool Aaron Kwok buiten Azië aan de man wil brengen. Voor redenen die hoogstwaarschijnlijk met export te maken hebben, werden de Amerikaanse martial artist Mark Dacascos (Crying Freeman, Le pacte des loups), rapper Coolio en de Japanse tv-babe Norika Fujiwara aan de cast toegevoegd. (Te zien vanaf 30 mei)


Hardball van Brian Robbins (die eerder de sportfilms Varsity blues en Ready to rumble regisseerde) is gebaseerd op een ware geschiedenis, een modern stadssprookje waar mensen uit de Amerikaanse achterstandswijken massaal hoop uit kunnen putten, kortom het soort verhaal waar Oprah Winfrey dol op is. Om zijn schulden af te betalen neemt een dwangmatig gokker (Keanu Reeves) een baantje als coach van een jeugdig honkbalteam uit het getto van Chicago. Wat er vervolgens met deze verloren ziel en het team gebeurt laat zich raden in dit soort formulefilms. (Te zien vanaf 23 mei)

Hardball: Opgepompte teamspirit.


Crush van nieuwkomer John McKay is een 'chick flick' over drie vriendinnen van rond de veertig die eens per week bij elkaar komen om onder het genot van een sigaretje en een wijntje hun liefdes- en sekslevens te bespreken, of het gebrek daaraan. Eén van hen, rectrice Andie MacDowell, heeft zich zojuist in een stormachtige affaire gestort met een ex-leerling die vijftien jaar jonger is. Ze ontmoette hem tijdens een begrafenis en viel zo voor de jongeman dat ze zich terstond liet nemen achter een grafsteen. Schande! Althans, dat vinden haar twee jaloerse vriendinnen die het allebei zo druk hebben met hun werk als respectievelijk arts en politiecommissaris dat ze zelf amper aan seks toekomen. Een en ander leidt tot ruzies, tragedie, verzoening en veel gejank. Eén Amerikaanse criticus noemde Crush 'mogelijk de slechtste film over vrouwen die ooit door een man werd gemaakt sinds Valley of the dolls'. (Te zien vanaf 30 mei)

Roel Haanen


Beyond is een Deense avonturenfilm over twee tieners die tijdens een duiktocht op een gezonken nazi-onderzeeër stuiten. In plaats van het gehoopte goud ontdekken ze leven in het ruim: in de onderzeeboot werden lugubere experimenten met kinderen uitgevoerd. Producent Michael Obel produceerde eerder de horrorfilm Nattevagten en begeeft zich dan ook op vertrouwd claustrofobisch terrein. Regisseur Åke Sandgren baseerde zich op het gegeven dat er minstens 91 onderzeeboten op de zanderige bodem rond de Deense kust liggen. (Te zien vanaf 25 april)

Beyond: het Koersk-complex.


88 minuten nieuw talent is de titel van een filmprogramma van het Nederlands Film Festival dat vier korte films omvat die tijdens de laatste editie van het festival enthousiast werden ontvangen. Het zijn Isabelle, Jana, De bovenman en Chalk. Isabelle van Tim Oliehoek is gebaseerd op de roman van Tessa de Loo en handelt over een lelijke schilderes die een knappe actrice ontvoert om haar lichamelijke verval in een serie schilderijen vast te leggen. Jana van Joke Liberge gaat over het loslaten van een geliefde. Tijdens een bezoek aan haar oma in het ziekenhuis ontmoet het titelpersonage een man wiens vrouw in coma ligt. De bovenman van Deirdre Boer is een verfilming van een verhaal van Cherry Duyns en handelt over een circusdirecteur die zijn vrouw dreigt te verliezen aan de Fakir. Met Gijs Scholten van Aschat en Monique van de Ven. Chalk van Diederik van Rooijen vertelt het verhaal van een gevangene die zijn muurtekeningen tot leven ziet komen nadat zijn krijtjes door de bewaker zijn afgenomen. Met Thekla Reuten en Daniël Boissevain. Deze vier eindexamenfilms van de in 2001 aan de Nederlandse Film en Televisie Academie afgestudeerde regisseurs worden in één blok van 88 minuten vertoond. Het programma rouleert vanaf 5 mei langs tien filmtheaters: Het Ketelhuis Amsterdam (5 mei), Lantaren/Venster Rotterdam (12 mei), Chassé Cinema Breda (19 mei), Lux Nijmegen (26 mei), Filmtheater Lumen Delft (2 juni), Concordia Cinema Enschede (9 juni), Filmhuis de Keizer Deventer (16 juni), Plaza Futura Eindhoven (23 juni), Filmhuis Arnhem (30 juni), Filmtheater 't Hoogt Utrecht (7 juli).

Naar boven