Video & DVD - november 2002, nr 238

Een selectie uit de videotheek van nieuwe, interessante en curieuze films die niet in de bioscoop zijn uitgebracht. En films (opnieuw) uitgebracht op DVD.


The discovery of heaven (dvd)
Jeroen Krabbé
De eerste woorden die Jeroen Krabbé na het noemen van zijn naam spreekt op de commentaartrack van de dvd van The discovery of heaven, zijn veelzeggend: "Waar ik me altijd zwaar aan geërgerd heb..." Vervolgens legt de regisseur uit dat het jammer is dat de met special effects gevulde openingsscène niet te lang mocht duren, omdat het volgens producent Ate de Jong anders te duur werd. De Jong bevestigt dat hij zijn regisseur in financieel opzicht "de duimschroeven heeft aangedraaid". Het respectvolle gekissebis loopt als een rode draad door het commentaar, dat daardoor altijd iets levendigs houdt. Op de tweede, met extra's gevulde dvd geeft De Jong bij de 'interviews' toe dat hij de film graag zelf had geregisseerd en dat hij nu betreurt dat hij ooit nee heeft gezegd toen hem de regie werd aangeboden. Omgekeerd zijn er diverse momenten waarop Krabbé zijn producent onder de neus wrijft dat hij met iets meer tijd of geld een betere scène had kunnen draaien. Hoewel The discovery of heaven voor Nederlandse begrippen een dure film was, wordt op deze manier duidelijk dat de makers nog veel meer geld en vooral tijd nodig hadden gehad voor de film die ze in hun hoofd hadden. Al is Krabbé eerlijk genoeg om toe te geven dat hij een keer gewoon te lui was om een scène over te doen. Het zowel voor kenners van Mulisch' boek als niet ingewijden verhelderende commentaar strekt zich ook uit tot de 'verwijderde scènes', waarvan er tien op de dvd staan. De meeste sneuvelden niet omdat ze niet goed waren, maar omdat ze het verhaal ophielden. Ook een item waarin wordt uitgelegd hoe bepaalde visuele effecten tot stand kwamen en de met enkele storyboards eindigende fotogalerij zijn de moeite waard. Daarmee vergeleken zijn de Featurette, de 'making of' en de interviews met makers en cast inhoudelijk aan de dunne kant. Ook daar liep men blijkbaar tegen de grenzen aan van wat mogelijk was.
Oene Kummer
Te koop op dvd (RCV)

Discovery of heaven: de duimschroeven aangedraaid.


La chambre des officiers
François Dupeyron
Nauwelijks is de Grote Oorlog begonnen of luitenant Adrien Fournier (Eric Caravaca) wordt tijdens een verkenningsexpeditie te paard door granaatscherven getroffen. De daaropvolgende 1640 dagen zal hij grotendeels doorbrengen op de officierszaal van het militair hospitaal Val de Grâce, waar het weggerukte rechterdeel van zijn gezicht moeizaam wordt gereconstrueerd en hij vecht tegen de pijn, de kwellende zingevingsvraag en de zelfmoordgedachten. In La chambre des officiers (2001, vrij naar een roman van Marc Dugain) wijdt François Dupeyron zich aan de periode waarover Bertrand Tavernier (La vie et rien d'autre, Capitaine Conan) en Francesco Rosi (Uomini contro) eerder indrukwekkende films maakten. De Franse regisseur van intieme drama's als Drôle d'endroit pour une rencontre (1988), Un coeur qui bat (1991) en
C'est quoi la vie? (1999) condenseert hier de abstracte gruwel van de wereldbrand '14-'18 tot een individuele overlevingsstrijd. Adriens Grote Oorlog speelt zich af in hemzelf, in de loopgraven van de geest. In twee eveneens in het aangezicht verminkte officieren treft hij lotgenoten die zich na die eerste blik in de horrorspiegel ook vertwijfeld afvragen: "Waarom zijn wij niet dood?" De camaraderie van het drietal is het hart van de door Tetsuo Nagata fantastisch in CinemaScope gefotografeerde film, waarin Dupeyrons regie tot het hoopvolle einde toe weldadig classicistisch blijft. In oker en sepia kruipen de dagen, de nachten, de jaren voorbij, terwijl in hospitaalbedden de naamlozen sterven en Adrien liefdevol wordt verpleegd door zuster Anaïs (Sabine Azéma). Naast cameraman Nagata ontving André Dussollier een César voor zijn portret van de flegmatieke chirurg die Adrien repareert met bot van gestorven baby's. Het bonusschijfje bij deze dubbel-dvd (film in Dolby- of DTS-audio) biedt een uitgebreide 'making of' plus vier exclusieve interviews.
Oliver Kerkdijk
Te koop op import-dvd (TF1; Engels ondertiteld, bioscoopformaat 2,35:1)


Nid de guêpes/The nest
Florent Emilio Siri
Her en der doemen gunstige tekenen op dat de Europese mainstreamfilm uit het dal krabbelt en de kop in de strijd gooit tegen de overvloed aan Hollywood-vermaak. In Frankrijk, Spanje en Duitsland worden eveneens vaardige genrefilms gemaakt die op grote belangstelling kunnen rekenen. Nu is de Franse actiefilm Nid de guêpes ('wespennest') dan niet een doorslaand succes geworden zoals bijvoorbeeld Dobermann of de beide Taxi-films, de manier waarop deze officieuze remake van John Carpenters Assualt on precinct 13 kwistig met de regels van het spel speelt maakt zeker indruk. Natuurlijk is de plot simpel en valt artisitieke pretentie ver te zoeken. Hier komen een groep professionele inbrekers, een paramilitaire eenheid en een leger van uitzonderlijk brute Albanese huurmoordenaars elkaar tegen in een enorme loods op een verlaten Straatsburgs industrieterrein. Dat betekent inderdaad stevige stront aan de knikker: de kogels vliegen in het rond, de actie spettert dat het een aard heeft, de ingeslotenen vechten als beesten voor hun leven, kortom, Nid de guêpes is een adrenalinestoot van formaat. Regisseur en co-scenarist Florent Emilio Siri bezit overduidelijk vakmanschap en kennis van de klassiekers. De spanning wordt verrassend rustig en zorgvuldig opgebouwd, het totale gebrek aan hippe technische foefjes doet weldadig aan en lijkt een eerbetoon aan de klassiekers van het genre. Fans van Carpenters kraker of liefhebbers van superieure 'heist movies' als Charley Varrick en Le clan des Siciliens komen hier dan ook ruimschoots aan hun gerief. Zelfs de essentiële 'schimmige figuur aan de buitenkant', een puike rol van Pascal Greggory (Zonzon), ontbreekt niet. Dat de tintelende spanning uiteindelijk volledig baan maakt voor een enorme veldslag mag geen bezwaar heten, aangezien er genoeg nieuwe invalshoeken worden gevonden om het bekende kat-en-muis-spel constant opwindend te houden. Emilio Siri, keep 'em coming!
Mike Lebbing
Te huur op video en dvd (A-Video)


Undisputed
Walter Hill
Twintig jaar geleden gold Walter Hill nog als de troonopvolger van Sam Peckinpah vanwege zijn ruige geweldfilms Hard times (1975), The driver (1978), het inmiddels tot klassieker gebombardeerde The warriors (1979) en zijn bioscoophit 48 hrs (1982). Hill maakt dan ook bij voorkeur films over brute mannen die nare mannendingen doen in een keiharde mannenwereld. Films over straatvechters, cowboys, schofterige boeven en nog veel schofterigere politiemannen, waarin klappen en kogels als uitroeptekens volgen na stoere mannenpraat. Kortom: ouderwetse macho-cinema waar het bloed, adrenaline en testosteron vanaf druipen. Tijden veranderen, maar filmmakers als Walter Hill niet. Gelukkig maar, want bij wie anders kun je tegenwoordig nog terecht voor een verfrissend ironieloze exploitatiefilm als Undisputed? Na het sf-debacle Supernova (waarbij hij zijn naam van de titelrol haalde) is Hill met deze gevangenis- annex boksfilm weer helemaal terug op vertrouwd terrein. De naar Mike Tyson gemodelleerde bokser Iceman Chambers (Ving Rhames) wordt beschuldigd van verkrachting en belandt in de gevangenis, waar zo nu en dan bokswedstrijden worden georganiseerd. De ongeslagen kampioen is Monroe Hutchins (Wesley Snipes) en dat zint Iceman maar niks. Wat hem betreft is er maar één gevangene die zich Champ mag laten noemen. En dat is hij. Zie hier het uitgangspunt van Undisputed, een film over twee mannen die een wedstrijdje houden wie het verst kan pissen (totdat een echte bokspartij moet uitmaken wie het hardst kan slaan.) Ondanks enkele hedendaagse stilistische ingrepen en wat rapmuziek op de soundtrack is Undisputed toch vooral weldadig ouderwets: rauw, onopgesmukt, af en toe grappig maar zonder zelfspot en met onsympathieke personages, gespeeld door acteurs bij wie er amper een lachje af kan. Undisputed is nog niet half zo goed als Walter Hills vroegere films, maar ik beleefde al ontzettend veel plezier aan het volledige gebrek aan gêne waarmee hij tegen de mode in een onversneden macho-film als deze aflevert.
Roel Haanen
Te huur op video en dvd (Bridge)

Undisputed: onversneden macho-film.


En verder:

Minoes (Warner)
De dvd van Minoes bevat net iets te weinig extra's om net zo bijzonder te zijn als de film. Het zwaartepunt ligt op de degelijke 'making of' (25 minuten) met uitspraken van onder andere Carice van Houten, Theo Maassen en Vincent Bal. Verder bevat het schijfje vijf niet al te opzienbarende 'extra scènes', een serie geestige bloopers, een clipje van Abels titelsong 'Nooit meer bang' en de trailers van de andere door Bos Bros. geproduceerde Annie M.G. Schmidt verfilmingen. Het had iets meer mogen zijn. Al doet het verder niks af aan Minoes' status als ideale familiefilm. (OKu) (Te koop op dvd)

Summertime (Criterion)
De legendarische Britse regisseur David Lean schreef filmgeschiedenis met CinemaScope-epics als Lawrence of Arabia, maar kon evengoed uit de voeten met de bitterzoete liefdesgeschiedenis op de millimeter, getuige de klassieke Noel Coward-adaptatie Brief encounter (1945). Exact tien jaar later maakte hij met Summertime (naar The time of the cuckoo van Arthur Laurents) een andere kleine film die onterecht in de vergetelheid is geraakt. Toegegeven, het verhaaltje over de Amerikaanse secretaresse-oude vrijster Jane Hudson (Katharine Hepburn) die tijdens haar droomvakantie in Venetië een platonische romance beleeft met antiquair-charmeur Renato de Rossi (Rossano Brazzi), is niet bepaald Tolstoj. Maar dankzij Jack Hildyards onwerkelijk mooie camerawerk (lang leve Technicolor!), de vlotte dialogen (van Lean zelf en literator H.E. Bates) en Hepburns brok-in-de-keel-vertolking tussen uitgelatenheid en eenzaamheid werd deze veredelde keukenmeidenroman tot een ongegeneerd romantisch pareltje gepolijst. En zelden was Venetië zo'n mooie bewegende ansichtkaart als in Summertime. (OKe) (Te koop op dvd, regio 1, import)

Catch-22 (Paramount)
Op het audiocommentaar van Mike Nichols' nogal onderschatte verfilming van Joseph Hellers satirische anti-oorlogsroman wordt de regisseur ondervraagd door zijn jongere vakbroeder Steven Soderbergh, die zich goed in de achtergronden van boek en film heeft verdiept. Dat levert een aardig tweegesprek op waarbij Soderbergh oprecht geïnteresseerd is in zijn gesprekspartner en zijn werkwijze bij de film in kwestie. Dat Soderberghs bewondering een scherpe ondervraging af en toe in de weg staat, doet aan de waarde van de informatie weinig af. (RH) (Te koop op dvd)

One flew over the cuckoo's nest (Warner)
Milos Formans met vijf Oscars bekroonde film heeft op deze speciale uitgave van twee schijven een luxe behandeling gekregen. Op de eerste schijf staat de film met audiocommentaar van Forman en producenten Saul Zaentz en Michael Douglas, op de tweede een degelijke documentaire van drie kwartier plus een verzameling verwijderde scènes. (RH) (Te koop op dvd)

Naar boven