Verwacht - december 2002, nr 239

Brucio nel vento/Burning in the wind
Brucio nel vento, de nieuwste film van Silvio Soldini, begint wanneer het leven van Tobias Hovrath (Ivan Franek) eindigt. De Oost-Europese immigrant stort neer in de Zwitserse sneeuw. Op zijn buik, zoals het hoort. Tobias zelf, in een voice-over natuurlijk, vertelt dat hij die dag niet echt gestorven is. Een geniepige schijnbeweging? Dood, niet dood? Soldini, die met zijn vorige film Pane e tulipani veel succes oogstte, verfilmde een boek van Agota Kristof. Het lijkt of hij het succes van die warme komedie van zich af wil schudden. Hij keert terug naar zijn oude repertoire: ijzige portretten van ontaarde, eenzame mensen. Hoewel Tobias fysiek in orde is, is hij van binnen al jaren dood. Hij groeide op in Oost-Europa. Zijn moeder was de dorpshoer, zijn vader bleek de onderwijzer. Jarenlang luisterde hij in de aangrenzende kamer naar de vrijages van zijn ouders. Toen hij het leven als bastaard zat was, pakte hij een mes en stak het stel. Hij rende zo hard weg, dat hij zichzelf achterliet. Zijn schuilplaats vond hij in de Zwitserse Alpen. Soldini zit Tobias zo dicht op de huid, dat zijn wallen een eigen leven beginnen te leiden. Hij is als een psychiater die analyses maakt met de camera, maar Brucio nel vento mist de magie die nodig is om aan zijn kant te gaan staan. Brucio nel vento kon een aanklacht zijn tegen het immigrantenleven in Zwitserland. "Hoe hou je het uit?" vraagt zijn zus aan Tobias. Maar dat is eigenlijk geen legitieme vraag om te stellen aan een dode. Zwitserland is maar een symbool. Het is niet zozeer een koud land, maar het staat voor de verkilling van Tobias' gevoelsleven. Soldini richt zijn camera op Oost-Duitse immigranten, maar iets anders dan couleur locale levert dat niet op. Pas wanneer Tobias van omgeving verandert, kunnen we het mededogen, dat naast een analyse nodig is, even opbrengen. Een wederopstanding, waar zon, liefde en Egyptische geschiedenis even het voorgaande acceptabel maken. (Te zien)

Simona Moroni

Dog soldiers van debuterend regisseur Neil Marshall laat zich misschien het beste omschrijven als Night of the living dead met weerwolven. Een groep soldaten, op training in de Schotse hooglanden (werkelijke locatie: de Luxemburgse bossen), wordt aangevallen door een troep hongerige weerwolven. Ze vluchten naar een naburige boerderij waar men probeert de harige vijand buiten te houden. Werd bekroond op de Festivals van de Fantastische Film in Brussel en Luxemburg. (Te zien vanaf 21 november)

Pluizig beest in Dog soldiers.

Mr. Deeds is een remake van Frank Capra's Mr. Deeds goes to town uit 1936, over de eenvoudige Longfellow Deeds die op een dag een fortuin erft en daarmee een makkelijke prooi wordt voor opportunisten. Het is vrijgevigheid tegenover inhaligheid, eerlijkheid tegenover huichelarij. Met deze familievriendelijke, brave film hoopte Adam Sandler het brede publiek weer terug te winnen dat hij van zich had vervreemd met de baldadige komedie Little Nicky uit 2000. De regisseur, Steven Brill, is overigens dezelfde. Sandler, die in 2003 te zien is in Paul Thomas Andersons Punch-drunk love, kreeg weer een aardige supporting cast bij elkaar, bestaande uit Winona Ryder, Jared Harris, John Turturro en Steve Buscemi. (Te zien vanaf 28 november)

Sweet home Alabama is een romantische komedie van Andy Tennant (Ever after, Anna and the king) met Reese Witherspoon als eenvoudig meisje uit een modderig dorp dat het in New York tot gevierd modeontwerpster schopt. Wanneer ze ten huwelijk wordt gevraagd door een mooie jongen van goede komaf, moet ze terug naar haar geboorteplaats om in allerijl een scheiding te regelen met de kinkel met wie ze officieel nog getrouwd is. Ra ra, hoe loopt dat af? Amerikaanse critici waren het er in elk geval over eens dat Reese Witherspoon (Election) nog steeds een goede reden is om een film als deze te kijken. (Te zien vanaf 5 december)

Alabama vs. New York.

Changing lanes laat zien hoe een schijnbaar onbenullig auto-ongelukje uitmondt in een kleine oorlog tussen Samuel L. Jackson en Ben Affleck. De eerste is een gescheiden vader die door het ongeluk te laat komt bij de rechtbank en zo de omgangsregeling voor zijn kinderen gevaar ziet lopen. De tweede is een jonge advocaat die een belangrijk dossier kwijtraakte bij het ongeluk. Zijn baan staat nu op het spel. Wie zou dat dossier toch hebben meegenomen? De film van Roger Michell (Notting Hill) is volgens de Amerikaanse pers Hollywoods meest intelligente thriller in jaren. (Te zien vanaf 5 december)

Snelwegleed in Changing lanes.

Ghost ship is een productie van Dark Castle, de maatschappij van onder andere Robert Zemeckis en Joel Silver die tot doel had een serie remakes van oude William Castle-horrorfilms te maken. Na twee stuks, The house on haunted hill (1999) en Thirt13en ghosts (2001), gooien ze het blijkbaar over een andere boeg, want Ghost ship is een origineel scenario. Nu ja, origineel in de zin dat er geen oude film van Castle aan ten grondslag lag. Het verhaal over kapitein Gabriel Byrne die met zijn bergingsvaartuig op open zee een verlaten passagiersschip ontdekt dat jaren geleden spoorloos verdween, doet anders vertrouwd genoeg aan. Aan het roer van Ghost ship stond regisseur Steve Beck, die vorig jaar voor Dark Castle het tamelijk beroerde Thirt13en ghosts afleverde. (Te zien vanaf 5 december)

Treasure planet/Piratenplaneet is een modernisering van Robert Louis Stevensons 'Treasure island'. Zoals de titel doet vermoeden zijn de handelingen verplaatst naar een toekomst in de ruimte. Deze animatiefilm van Disney werd geregisseerd door Ron Clements en John Musker, die eerder verantwoordelijk waren voor de Disney-successen Aladdin en Hercules. (Te zien vanaf 8 december)

The tuxedo is het nieuwste vehikel voor Jackie Chan, die tegenwoordig afwisselend films in Hongkong en Hollywood maakt. Dit is een Amerikaanse productie, dus is Jackie niet de enige die 'top billing' krijgt. Sinds zijn grote doorbraak Rush hour wordt hij in Hollywood steevast gekoppeld aan een partner. Hier is dat Jennifer Love Hewitt, die denkt dat Jackie een geheim agent is. In werkelijkheid is hij slechts de trouwe chauffeur van een geheim agent en zijn z'n superkrachten toe te schrijven aan een high tech smoking. Debuterend regisseur Kevin Donovan vertrouwde naast Jackie's acrobatische kunsten ook op computer-effecten. (Te zien vanaf 12 december)

Jackie Chan en zijn wondertuxedo.

Prop & Berta is een Deense animatiefilm van Per Fly en Janis Cimmermanis over Prop en zijn beste maatje, de koe Berta. Samen bouwen ze een huisje aan de rand van het bos, maar ze krijgen het aan de stok met een gemene heks die Prop en Berta met alle geweld uit het huisje wil krijgen. Ze manipuleert de burgemeester, die het huisje vervolgens van Prop probeert te kopen, en gebruikt haar zwarte magie. Maar Prop en Berta houden stand. Nederlandse stemmen van o.a. Frits Lambrechts, Wilke Durand, Marjol Flore en Frans van Dusschoten. (Te zien vanaf 12 december)

Prop en Berta raken bijna dakloos.

The Santa Clause 2 is het langverwachte vervolg op de fantastische kerstfilm uit 1994 waarin gescheiden vader Scott Calvin (Tim Allen) op kerstavond per ongeluk de dood van de Kerstman veroorzaakt, waardoor de 'santa clausule' in werking treedt: hij is per direct de nieuwe Kerstman. In dit vervolg van Michael Lembeck is Scott al acht jaar de meest populaire Kerstman aller tijden. Maar er zijn problemen. In zijn contract staat namelijk dat hij verplicht is te trouwen. Terwijl zijn elfjes zich in het zweet werken om alle cadeautjes voor Kerst af te krijgen, reist Scott naar huis, om een echtgenoot te zoeken en zijn zoon, die dit jaar voor het eerst op de 'stout'-lijst terecht is gekomen, op het rechte pad te krijgen. (Te zien vanaf 19 december)

Roel Haanen

Naar boven