The Big Sleep - januari 2003, nr 240
Voor aanvullingen, kritiek en suggesties: stuur uw email naar Hans Beerekamp beerekamp@nrc.nl.
Barrie, George (90), Miami, 16 november. Amerikaans producent, liedjesschrijver en cosmeticamagnaat. De ontwerper van het reukwatermerk Brut werd in 1964 eigenaar-directeur van de parfumindustrie Fabergé en produceerde in de jaren zeventig een aantal films onder het Brut-label, waaronder het obscure meesterwerkje Fingers (James Toback, 1978) en de voor vijf Oscars genomineerde hitkomedie A touch of class (Melvin Frank, 1973) met Glenda Jackson en George Segal. Een van die nominaties was voor Barrie persoonlijk, als schrijver van het liedje 'All that love went to waste'. Een tweede Oscarnominatie kreeg hij, wederom met Sammy Cahn als tekstschrijver, voor de song 'Now that we're in love' uit Whiffs (Ted Post, 1975). Overleden aan een longontsteking.
Black, Stanley (89), Londen?, 26 november, Engels componist, dirigent en arrangeur. Schreef onder meer muziek voor It always rains on Sunday (Robert Hamer, 1947), Laughter in paradise (Mario Zampi, 1951), The naked truth (Zampi, 1957), Broth of a boy (George Pollock, 1958), Hell is a city (Val Guest, 1959), The circle (Gerald Thomas, 1959), Mania/The fiendish ghouls (John Gilling, 1959), The battle of the sexes (met Peter Sellers; Charles Crichton, 1960), Hand in hand (Philip Leacock, 1960), The long and the short and the tall (Leslie Norman, 1960), de Cliff Richard-films The young ones (Sidney Furie, 1961), Summer holiday (Peter Yates, 1962) en Wonderful life (Furie, 1964), The day the earth caugh fire (Guest, 1962), Maniac (Michael Carreras, 1962), Rattle of a simple man (Muriel Box, 1964), The city under the sea (Jacques Tourneur, 1965), The girl-getters (Michael Winner, 1966) en Valentino (Ken Russell, 1977). Doodsoorzaak onbekend.
Bracken, Eddie (82, volgens sommige bronnen 87), Montclair, NJ, 14 november. Amerikaans filmacteur, officieel Edward Vincent Bracken. Fysiek zeer beweeglijke komiek werd vooral onsterfelijk door zijn hoofdrollen in twee films van Preston Sturges: Hail the conquering hero (1944) en The miracle at Morgan's Creek (1944). Kreeg na een opleiding tot kinderacteur en een vaudeville-carrière een contract bij Paramount en debuteerde in de musical Too many girls (George Abbott, 1940). Daarna tegenover Bob Hope in Caught in the draft (David Butler, 1941), de Henry Aldrich-film Life with Henry (Theodore Reed, 1941), Reaching for the sun (William A. Wellman, 1941), The fleet's in (Victor Schertzinger, 1942), Star spangled rhythm (George Marshall, 1942), Happy go lucky (Curtis Bernhardt, 1943) en Young and willing/Out of the frying pan (Edward H.Griffith, 1944). Hoofdrolspeler in films als Rainbow island (Ralph Murphy, 1944), Bring on the girls (Sidney Lanfield, 1945), Hold that blonde (Marshall, 1945), Out of this world (Hal Walker, 1945), Fun on a weekend (Andrew L. Stone, 1947) en Ladies' man (William D. Russell, 1947) zakte al weer snel een paar plaatsen in de 'billing'. Voorts in Duffy's tavern (Walker, 1945), tegenover Ronald Reagan in The girl from Jones Beach (Peter Godfrey, 1949), tegenover Gene Kelly en Judy Garland in Summer stock (Charles Walters, 1950), in Two tickets to Broadway (James V. Kern, 1951), About face (Roy Del Ruth, 1952), We're not married (Edmund Goulding, 1952), A slight case of larceny (Don Weis, 1953), Una domenica d'estate (Giulio Petroni, 1961), National Lampoon's vacation (Harold Ramis, 1983), Oscar (John Landis, 1991), Home alone 2: Lost in New York (Chris Columbus, 1992), Rookie of the year (Daniel Stern, 1993) en Baby's day out (Patrick Read Johnson, 1994). Overleden aan complicaties bij een nekwerveloperatie.
Clark, Russell (53), Hollywood, 12 november. Amerikaans choreograaf. Werkte onder meer aan de dans in films als Two moon junction (Zalman King, 1988), I'm gonna git you sucka (Keenen Ivory Wayans, 1988), Earth girls are easy (Julien Temple, 1989), The crossing guard (Sean Penn, 1995), How Stella got her groove back (Kevin Rodney Sullivan, 1998) en The new guy (Ed Decter, 2002). Speelde een gastrol in Fright Night part II (Tommy Lee Wallace, 1989). Overleden aan kanker.
Coburn, James (74), Los Angeles, 18 november. Amerikaans acteur. Ruige, typische westernacteur kreeg een late bekroning door de Oscar voor zijn bijrol als mishandelende vader in Affliction (Paul Schrader, 1997). Sindsdien was hij nog te zien in Payback (Brian Helgeland, 1999) en Snow dogs (Brian Levant, 2002). We hebben Coburn nog te goed in de postuum hier uit te brengen films The man from Elysian fields (George Hickenlooper, 2001) en American gun (Alan Jacobs, 2001). Na zijn debuut in Face of a fugitive (Paul Wendkos, 1959), onder veel meer te zien in Ride lonesome (Budd Boetticher, 1959), The magnificent seven (John Sturges, 1960), Hell is for heroes (Don Siegel, 1962), Charade (Stanley Donen, 1963), The great escape (Sturges, 1963), The Americanization of Emily (Arthur Hiller, 1964), A high wind in Jamaica (Alexander Mackendrick, 1965), The loved one (Tony Richardson, 1965), Major Dundee (Sam Peckinpah, 1965), Dead heat on a merry-go-round (Bernard Girard, 1966), de titelrol in de spionageparodie Our man Flint (Daniel Mann, 1966) en het vervolg In like Flint (Gordon Douglas, 1967), WhaT did you do in the war, daddy? (Blake Edwards, 1966), The president's analyst (Gordon J. Flicker, 1967), Waterhole #3 (William A. Graham, 1967), de cultfilm Candy (Christian Marquand, 1968), Duffy (Robert Parrish, 1968), Hard contract (S. Lee Pogostin, 1969), The last of the mobile hot-shots (Sidney Lumet, 1970), The Carey treatment (Edwards, 1972), Giu la testa/Duck you sucker! (Sergio Leone, 1972), The honkers (Steve Ihnat, 1972), Harry in your pocket (Bruce Geller, 1973), The last of Sheila (Herbert Ross, 1973), Pat Garrett and Billy the Kid (Peckinpah, 1973), The internecine project (Ken Hughes, 1974), E la ragione per morire/A reason to live, a reason to die (Tonino Valerii, 1974), Bite the bullet (Richard Brooks, 1975), Hard times/The streetfighter (Walter Hill, 1975), The last hard men (Andrew V. McLaglen, 1976), Midway/The battle of Midway (Jack Smight,1976), Sky riders (Douglas Hickox, 1976), Cross of iron (Peckinpah, 1977), The silent flute/Circle of iron (Richard Moore, 1979), Firepower (Michael Winner, 1979), Goldengirl (Joseph Sargent, 1979), The Muppet movie (James Frawley, 1979), The Baltimore bullet (Robert Ellis Miller, 1980), Loving couples (Smight, 1980), Mr. Patman (John Guillermin, 1980), High risk (Stewart Raffill, 1981), Looker (Michael Crichton, 1981), Martin's day (Alan Gibson, 1984), Death of a soldier (Philippe Mora, 1986), Tag till himlen/El tren al cielo (Torgny Anderberg, 1989), Young guns II (Geoff Murphy, 1990), Hudson hawk (Michael Lehmann, 1991), The player (Robert Altman, 1992), Sister act 2: Back in the habit (Bill Duke, 1993), Maverick (Richard Donner, 1994), Eraser (Chuck Russell, 1996), The nutty professor (Tom Shadyac, 1996). En het alleen in Europa in de bioscoop uitgebrachte The second Civil War (Joe Dante, 1997). Overleden aan een hartaanval.
Gélin, Daniel (81), Parijs, 29 november. Frans acteur. Ster van tientallen Franse films en enkele internationale producties. Was onder meer de Arabische spion in The man who knew too much (Alfred Hitchcock, 1956). Kreeg het stempel van broeierig, existentialistisch acteur vooral door zijn rol in de verfilming van Sartre's Les mains sales (Fernand Rivers, 1951). Debuut in 1939 in Les surprises du radio. Daarna geruime tijd figurant en bijrolacteur, in films als Premier rendez-vous (Henri Decoin, 1941) en Martin Roumagnac (Guy Lacombe, 1946). Doorbraak door hoofdrol in Rendez-vous de juillet (Jacques Becker, 1949). Daarna onder veel meer te zien in La ronde (Max Ophüls, 1950), Miquette et sa mère (Henri-Georges Clouzot, 1950), Édouard et Caroline (Becker, 1951), Le plaisir (Ophüls, 1952), La minute de vérité (Jean Delannoy, 1952), Rue de l'Estrapade (Becker, 1953), L'esclave (Yves Ciampi, 1953), L'affaire Maurizius (Julien Duvivier, 1953), Si Versailles m'était conté (Sacha Guitry, 1954), de titelrol in Napoéon (Guitry, 1954), tegenover Gina Lollobrigida in La Romana (Luigi Zampa, 1954), La neige était sale (Luis Saslavsky, 1954), Les amants du Tage (Henri Verneuil, 1955), tegenover Brigitte Bardot in En effeuillant la marguerite/Please Mr. Balzac (Marc Allégret, 1956), Adorables créatures (Christian-Jaque, 1956), Mort en fraude (Marcel Camus, 1957), Le testament d'Orphée (Jean Cocteau, 1960), Austerlitz (Abel Gance, 1960), La morte-saison des amours (Pierre Kast, 1961), The longest day (1962), Vacances portugaises (Kast, 1962), Compartiment tueurs (Costa-Gavras, 1965), Paris brûle-t-il ?/Is Paris burning ? (René Clément, 1966), Détruire dit-elle (Marguerite Duras, 1969), Le souffle au coeur (Louis Malle, 1971), La vocation suspendue (Raoul Ruiz, 1977), Nous irons tous au paradis (Yves Robert, 1977), L'honorable société (Arielle Weinberger, 1980), La nuit de Varennes/Un nuovo mondo (Ettore Scola, 1982), Les enfants (Duras, 1985), La vie est un long fleuve tranquille (Etienne Chatiliez, 1987), Dandin (Roger Planchon, 1988), Itinéraire d'un enfant gâté (Claude Lelouch, 1988), Mister Frost (Philip Setborn, 1990), De force avec d'autres (Simon Reggiani, 1993) en Hommes, femmes, mode d'emploi (Lelouch, 1996). Laatste rol in een korte film van zijn 22-jarige kleinzoon Hugo Gélin, samen met Ruben Alves: À l'abri des regards indiscrets (2002). Regisseerde een speelfilm, Les dents longues (1952) en publiceerde meerdere poëziebundels. Vader van acteur-producent Xavier Gélin (uit huwelijk met actrice Danièle Delorme) en biologisch vader van actrice Maria Schneider. Overleden aan een nieraandoening.
Jergens, Adele (84, volgens andere bronnen 76), Camarillo, Ca., 22 november. Amerikaans actrice, overwegend in B-films. Populaire pin-up tijdens de Tweede Wereldoorlog. Bijnaam: 'the girl with the million dollar legs'. Contractsterretje van Columbia, debuteerde zonder credit in Jane Eyre (Robert Stevenson, 1944) en speelde eerste hoofdrol in het feuilleton Black arrow (Lew Landers, 1944), Voorts onder meer in Together again (Charles Vidor, 1944), She wouldn't say yes (Alexander Hall, 1945), A thousand and one nights (Alfred E. Green, 1945), The corpse came C.O.D. (Henry Levin, 1947), The dark past (Rudolph Maté, 1948), The Fuller brush man (S. Sylvan Simon, 1948), I love trouble (Simon, 1948), The prince of thieves (Howard Bretherton, 1948), als moeder van Marilyn Monroe in Ladies of the chorus (Phil Karlson, 1948), The mutineers (Jean Yarbrough, 1949), Side street (Anthony Mann, 1949), Slightly French (Douglas Sirk, 1949), Treasure of Monte Cristo (Larry Berke, 1949), Armored car robbery (Richard Fleischer, 1950), Blues busters (William Beaudine, 1950), Edge of doom (Mark Robson, 1950), Traveling saleswoman (Charles F. Riesner, 1950), Abbott and Costello meet the invisible man (Charles Lamont, 1951), Show boat (George Sidney, 1951), Sugarfoot (Edwin L. Marin, 1951), Aaron Slick from Punkin Crick (Claude Binyon, 1952), Somebody loves me (Irving S. Brecher, 1952), Overland Pacific (Fred F. Sears, 1954), The cobweb (Vincent Minnelli, 1955), Strange lady in town (Mervyn LeRoy, 1955), The day the world ended (Roger Corman, 1956), Fighting trouble (George Blair, 1956), Girls in prison (Edward L. Cahn, 1956) en Runaway daughters (Cahn, 1956). Weduwe van acteur Glenn Langan. Natuurlijke dood.
Katzin, Lee H. (67), Beverly Hills, 30 oktober. Amerikaans televisieregisseur. Enkele bioscoopfilms, waaronder de om de cameravoering intens geprezen autoracefilm met Steve McQueen Le Mans (1971), waar Katzin John Sturges verving. Voorts de western met Glenn Ford Heaven with a gun (1969), de door Robert Aldrich geproduceerde thriller Whatever happened to aunt Alice? (1969), de spionagesatire The phynx (1970), The Salzburg connection (met Anna Karina en Klaus Maria Brandauer; 1972), de tennisfilm The Break (1995) en Restraining order (1999). Overleden aan kanker.
Lange, Henry (64), Parijs, 5 september. Frans producent. Coproduceerde de met een Oscar bekroonde anti-Vietnamoorlogdocumentaire Hearts and minds (Peter Davis, 1974) en de Nederlandse coproducties Le rouge aux lèvres/Daughters of darkness (Harry Kümel, 1971) en Dagboek van een oude dwaas (Lili Rademakers, 1987). Voorts onder meer La mort trouble (Claude d'Anna, 1970), Trompe-l'oeuil (D'Anna, 1975), L'ordre et la sécurité du monde (D'Anna, 1978), Salome (D'Anna, 1987), Comment faire l'amour avec un nègre sans se fatiguer (Jacques W. Benoît, 1989) en Cerro Torre : Schrei aus Stein/Scream of stone (Werner Herzog, 1991). Doodsoorzaak onbekend.
Löwitsch, Klaus (66), München, 3 december. Duits acteur, van aanvankelijk jeune premier allengs in harder en gevaarlijker rollen. Internationaal vooral bekend door enkele films van Rainer Werner Fassbinder, zoals Pioniere in Ingolstadt (1971), Der Händler der vier Jahreszeiten (1972), Wildwechsel (1972), Welt am Draht (1974), Despair (1978), Die Ehe der Maria Braun (1979), alsmede het door Fassbinder geschreven Schatten der Engel (Daniel Schmid, 1976). Ontwikkelde vervolgens ook een carrière in buitenlandse films: The Odessa file (Ronald Neame, 1974), Rosebud (Otto Preminger, 1975), Cross of iron (Sam Peckinpah, 1977), Breakthrough/Steiner - Das eiserne Kreuz 2. Teil (Andrew V. McLaglen, 1978), Night crossing (Delbert Mann, 1981), Firefox (Clint Eastwood, 1982), Gotcha! (Jeff Kanew, 1985) en Extreme ops (Christian Duguay, 2002). Debuut in de operettefilm Wo die Lerche singt (Hans Wolff, 1956). Voorts onder veel meer in Träume von der Südsee (Harald Philipp, 1957), Der Pauker (Axel von Ambesser, 1958), Schlagerparade 1961 (Franz Marischka, 1961), Mädchen, Mädchen (Roger Fritz, 1967), Mädchen'nur mit Gewalt (Fritz, 1970), Die blutigen Geier von Alaska (Harald Reinl, 1973), Kaminsky - Ein Bulle dreht durch (Michael Lähn, 1986), Feindliche Übernahme - althan.com (Carl Schenkel, 2001) en de Til Schweiger-komedie Was tun wenn's brennt? (Gregor Schnitzler, 2002). Ook veel televisie, bij voorbeeld 'Tatort', 'Der Alte' en 'Peter Strohm'. Overleden aan alvleesklierkanker.
Lucas, John Meredyth (83), Los Angeles, 19 oktober. Amerikaans scenarioschrijver, vooral voor televisie. Zoon van scenariste Bess Meredyth, adoptiefzoon van regisseur Michael Curtiz. Schreef en regisseerde afleveringen van onder meer 'Star Trek' en 'The fugitive'. Schreef de films Dark city (William Dieterle, 1950), Peking Express (Dieterle, 1951), Red mountain (Dieterle, 1951), Captain Pirate (Ralph Murphy, 1952), Tumbleweed (Nathan Juran, 1953) en het buiten de VS in de bioscoop uitgebrachte City beneath the sea (Irwin Allen, 1970). Zijn korte verhaal 'The girl who was two' werd door John Mantley tot scenario bewerkt voor de film My blood runs cold (William Conrad, 1965). Regisseerde de documentaire The making of 20,000 leagues under the sea, over de gelijknamige Disneyfilm naar Jules Verne (Richard Fleischer, 1954), een van de eerste in het 'making of'-genre. Overleden aan leukemie.
Nijgh, Lennaert (57), Haarlem, 28 november. Nederlands tekstdichter, columnist en filmmaker, voluit Lennaert Herman Nijgh. Schreef liedjes voor Rob de Nijs, zijn toenmalige vrouw Astrid Nijgh (eigenlijk: De Backer), maar vooral met en voor Boudewijn de Groot, Twee jaar na De Groot bezocht ook Nijgh de Nederlandse Filmacademie, als klasgenoot van onder meer Pieter Verhoeff, Ine Schenkkan en Jan Bosdriesz. Hij studeerde in 1966 af met de in de pers bejubelde eindexamenfilm Vox humana (hoofdrol: Rudolf Lucieer), maar volgens Ernie Tee's geschiedenisboekje 'Passie en professie' haalde Nijgh nooit zijn bul af. Eerder had Nijgh, soms met De Groot als cameraman, veel films op 8mm gemaakt, waaronder een lange speelfilm, Bacchai. Met het geld dat hij aan de auteursrechten op zijn liedjes verdiend had, regisseerde en schreef Nijgh nog een lange speelfilm, Een vreemde vogel (1967). Het verhaal over een scholier die een toneelstuk schrijft over het dubieuze oorlogsverleden van zijn vader, werd geproduceerd door Barbara Meter en had als acteurs onder meer Ramses Shaffy, Martine Bijl, Jan Blokker en de pas veel later met een Gouden Kalf onderscheiden Jaap van Donselaer (De tranen van Castro, 1997). Na de première in de Filmweek Arnhem werd Nijghs film 'dilettantisme' verweten (bij voorbeeld door Wim Verstappen in SKOOP) en werd de film nooit in de bioscoop uitgebracht. Het NAA beschikt over een kopie. Doodsoorzaak onbekend.
Preiss, Wolfgang (92), Brühl, 27 november. Duits acteur. Speelde een dubbelrol in Die tausend Augen des dr. Mabuse (Fritz Lang, 1960) en later de titelrol in Im Stahlnetz des dr. Mabuse (Harald Reinl, 1961) en vier vervolgen. Had daarna ook een internationale carrière, in films als The counterfeit traitor (George Seaton, 1962), The longest day (1962), The cardinal (Otto Preminger, 1963),The train (John Frankenheimer, 1964), I cento cavalieri (Vittorio Cottafavi, 1964), Von Ryan's express (Mark Robson, 1965), Paris brûle-t-il?/Is Paris burning? (René Clément, 1966), als veldmaarschalk Kesselring in Anzio/Lo sbarco di Anzio (Edward Dmytryk, 1968), de titelrol in Raid on Rommel (Henry Hathaway, 1971), Un uomo da rispettare (Michele Lupo, 1972), als maarschalk Von Rundstedt in A bridge too far (Richard Attenborough, 1977), The boys from Brazil (Franklin J. Schaffner, 1978), Sidney Sheldon's Bloodline (Terence Young, 1979), The formula (John G. Avildsen, 1980), Fantasma d'amore (Dino Risi, 1981) en The second victory (Gerald Thomas, 1986). Debuut tegenover Zarah Leander in Die grosse Liebe (Rolf Hansen, 1942). Voorts onder veel meer in Canaris (Alfred Weidenmann, 1954), als graaf Stauffenberg in Der 20. Juli (Falk Harnack, 1955), in Anastasia þ Die letzte Zarentochter (Harnack, 1956), Wie einst Lili Marleen (Paul Verhoeven, 1956), Haie und kleine Fische (Frank Wisbar, 1957), Rosen für den Staatsanwalt (Wolfgang Staudte, 1959), tegenover Elke Sommer in Das Mädchen und der Staatsanwalt (Jürgen Goslar, 1962), in Die Anstalt (Hans-Rúdiger Minow, 1978) en Vergesst Mozart (Miloslav Luther, 1981). Laatste rol, als Alexander von Humboldt, in de Venezolaanse film Aire libre (Luis Armando Roche, 1997). Doodsoorzaak onbekend.
Reiss, Margreet (88), Amsterdam, 21 november. Nederlands filmvertaalster. Een van de eersten in Nederland die de ondertiteling van bioscoopfilms signeerde, als M. Crommelin-Reiss. Hoewel in de jaren dertig Charles Huguenot van der Linden en Hugo Lous ook al hun naam onder filmvertalingen hadden gezet (voor Paramount), was dit na de oorlog in Nederland niet meer gebruikelijk. Margreet Reiss besloot dit weer te doen, met ingang van een film van haar bijna-naamgenoot Karel Reisz (zie hieronder). Vanaf de jaren zestig en zeventig toonaangevend vertaalster, evenals iets later M. Bulten-Wolff, uit minimaal vijf talen. Moeder van schrijver Tim en acteur-regisseur Jeroen Krabbé. Doodsoorzaak onbekend.
Reisz, Karel (76), Londen, 26 november. In Tsjechoslowakije geboren Engels filmregisseur. Kwam in 1938 als 12-jarige vluchteling naar Engeland. Studeerde in Cambridge en publiceerde filmkritieken in de tijdschriften 'Sequence' en 'Sight and Sound', alsmede een toonaangevend handboek, samen met Gavin Millar: 'The technique of film editing' (1953). Stond met onder meer Lindsay Anderson aan de wieg van de zogeheten Free Cinema-beweging, die in de jaren vijftig realistische, beweeglijke documentaires maakte, zoals Momma don't allow over een jazzclub (samen met Tony Richardson, 1956) en We are the Lambeth boys (1959). Debuteerde als filmregisseur met het invloedrijke gootsteendrama Saturday night and Sunday morning (1960), naar de gelijknamige roman van Allan Sillitoe, dat een ster maakte van Albert Finney. Produceerde vervolgens This sporting life (met Richard Harris; 1963), maar liet de regie over aan Anderson. Produceerde (met hoofdrolspeler Finney) en regisseerde vervolgens Night must fall (1964). Veel aanzien genoten daarna zijn twee films met Vanessa Redgrave, Morgan: A suitable case for treatment (1966) en de biografie van danseres Isadora Duncan, Isadora (1968). Regisseerde sindsdien met wisselend succes, maar consistent in zijn kwaliteit Hollywoodfilms als het Dostojevskiaanse The gambler (geschreven door James Toback; 1974), de Vietnamfilm Dog soldiers/Who'll stop the rain? (1978), de zorgvuldige verfilming van John Fowles' bestseller The French lieutenant's woman (met een ingenieus scenario van Harold Pinter en goed voor vijf Oscarnominaties; 1981), de biografie van countryzangeres Patsy Cline Sweet dreams (Oscarnominatie voor Jessica Lange; 1985) en de overwegend als mislukking beschouwde verfilming van een stuk van Arthur Miller, Everybody wins (1990). Werkte sindsdien nog sporadisch voor televisie. Te zien in de documentaire Cinéma vérité: defining the moment (Peter Wintonick, 1999). Overleden aan een bloedziekte.
The Big Sleep in het Filmmuseum
Iedere donderdag om 19.30 uur aandacht voor filmvakmensen die ons ontvielen. In januari:
El condor (John Guillermin, VS, 1970): 20 jan, 16.00 + 21 jan. Geproduceerd door André de Toth.
Ergens in Nederland (Ludwig Berger, Nederland, 1940): 22 + 23 jan. Met schrijver Jan de Hartog als acteur.
This is Ireland (Louis Marcus, Ierland, 1960): 28 + 29 jan.
Robin and Marian (Richard Lester, GB, 1976): 28 + 29 jan, 21.45u. Twee films met Richard Harris.
In februari:
Raf Vallone - Retour à Marseille (René Allio, Fr, 1980): 1, 2 + 4 feb.
Anna (Alberto Lattuada, It, 1951): 13, 14 + 15 feb.
Il Cristo proibito (Curzio Malaparte, It, 1950): 18, 19 + 20 feb.
Morte risale a ieri sera (Duccio Tessari, It/BRD, 1970): 21 + 22 feb.
Vu du pont (Sidney Lumet, Fr/It, 1961): 26, 27 + 28 feb.
James Coburn - Candy (Christian Marquand, It, 1968): 3, 9 + 10 feb.
The Baltimore Bullet (Robert Ellis Miller, VS, 1980): 5, 11 + 12 feb.
Voor meer informatie: www.filmmuseum.nl of 020-5891400
Raf Valone in Il Cristo proibito.
