Verwacht - februari 2003, nr 241

Cidade de Deus (City of God) is een Braziliaans misdaadepos van Kátia Lund en Fernando Meirelles over het getto uit de titel, waarin de film twintig jaar bende-oorlogen in Rio de Janeiro onder de loep neemt. Hoofdpersonage Buscape (Alexandre Rodriguez) tracht zich aan zijn armoede te ontworstelen als professionele fotograaf, en ziet in de jaren zeventig door zijn lens hoe zijn vroegere jeugdvrienden elkaar afmaken in de straten van Gods stad. (Te zien vanaf 6 februari)

Cidade de Deus: hoe God verdween uit Rio.

Amen. is de eerste film van Constantin Costa-Gavras (Z, Missing) sinds zijn mislukte satire Mad city uit 1997. Met Amen. begeeft hij zich als vanouds weer op glad ijs. De film spiegelt de pogingen van een priester (Mathieu Kassovitz) om Paus Pius XII zich publiekelijk tegen de nazi's te laten uitspreken, met die van SS-officier Kurt Gerstein (Ulrich Takur) die ontdekt waar het door hem gefabriceerde Zyklon B voor gebruikt gaat worden en zijn duivelswerk ongedaan probeert te maken. Genoeg stof voor controverse dus. (Te zien vanaf 6 februari)

Amen.

Sur mes lèvres is een misdaadthriller van schrijver/regisseur Jacques Audiard, die het vak leerde van zijn vader, de in 1985 overleden veteraan-scenarioschrijver Michel Audiard (Garde à vue, Mortelle randonnée). In Sur mes lèvres kampt de dove kantoormedewerkster Carla (Emmanuelle Devos) met een Assepoestercomplex. Van haar collega's, baas en kennissen krijgt ze niets dan een hondse behandeling. Wanneer ze ex-bajesklant Paul (Vincent Cassel) als assistent krijgt toegewezen, ontstaat er een band tussen de twee outcasts die uiteindelijk resulteert in een spannende roofoverval waarbij Carla's lipleesvaardigheden handig van pas komen. (Te zien vanaf eind januari)

Chaos is een sociaal drama van Coline Serreau die sinds eind jaren zeventig een solide reputatie heeft opgebouwd met komedies, van de tv-satire Qu'est-ce qu'on attend pour être heureux! (1982) en het in Amerika opnieuw gemaakte Trois hommes et un couffin (1985) tot het nooit in Nederland uitgebrachte La belle verte (1996). Met Chaos gooit ze het dus over een andere boeg. De film draait om een echtpaar uit de middenklasse, Paul (Vincent Lindon) en Hélène (Catherine Frot), dat getuige is van de mishandeling van een prostituee (Rachida Brakni) maar uit angst niet ingrijpt. Uit spijt bezoekt Hélène het geweldslachtoffer de volgende dag in het ziekenhuis en ze belooft haar te helpen. Met gebeurtenissen van afgelopen jaar in het achterhoofd zou je denken dat het thema van de film zou luiden: 'Straatgeweld en hoe ermee om te gaan.' In werkelijkheid is Chaos een film over vrouwen die zich losworstelen van dominante mannen. (Te zien vanaf eind januari)

Chaos.

Swimfan is een tienerthriller over een scholier en zwemkampioen die een kortstondige relatie heeft met het nieuwe meisje van de school, dat zich ontpopt als een stalker. Klinkt alsof regisseur John Polson een tienerremake heeft gemaakt van Fatal attraction, dat het idee weer jatte van Clint Eastwoods Play Misty for me. (Te zien vanaf begin februari)

Frida is een magisch-realistische biopic over de joods-Mexicaanse kunstenares Frida Kahlo (Salma Hayek) die in haar tijd net zo bekend was om haar kunst als om haar vele seksuele relaties, met onder andere Trotski (hier gespeeld door Geoffrey Rush). Regisseur Julie Taymor (van de fantasierijke, bloederige Shakespeare-verfilming Titus) heeft haar film naar verluidt prachtig vormgegeven. De rolverdeling is ook bij voorbaat interessant. Naast Hayek in de titelrol zijn onder andere te zien Ashley Judd, Edward Norton, Antonio Banderas en Alfred Molina als Frida's echtgenoot Diego Rivera. (Te zien vanaf 30 januari)

Catch me if you can is de nieuwe film van Steven Spielberg met Leonardo DiCaprio in de hoofdrol als de jonge zwendelaar Frank Abagnale Jr. die zich op 18-jarige leeftijd met succes uitgaf als onder andere dokter en piloot en die later middels een reeks valse identiteiten een fortuin bij elkaar fraudeerde. Tom Hanks speelt de FBI-agent die hem op de hielen zit en Christopher Walken speelt Abagnale's vader. Deels gebaseerd op het boek van Abagnale, die tegenwoordig veiligheidsadviezen schijnt te geven aan het soort bedrijven dat hij vroeger oplichtte. (Te zien vanaf 6 februari)

Lagaan is de bijna vier uur durende Bollywood-film van Ashutosh Guwariker die vorig jaar werd genomineerd voor een Oscar in de categorie beste niet-Engelstalige film. Bollywood betekent muziek, dans en romantiek, en in dit geval ook cricket. De film werd eerder al op video en dvd uitgebracht en dus ook besproken in de desbetreffende rubriek (zie Filmkrant nummer 235). (Te zien vanaf 13 februari)

Science fiction is een Vlaams-Nederlands-Duitse coproductie over de tienjarig Andreas die reden heeft om aan te nemen dat zijn ouders buitenaardse wezens zijn. Wendy van Dijk debuteert als Andreas' moeder terwijl haar voormalig verloofde Xander Buisonje (zoek dat maar op in de bladen) de titelsong voor zijn rekening nam. Volgens het Vlaamse tijdschrift Humo, is de familiethriller van Danny Deprez (De bal) 'grote klasse' en lijkt het scenario 'wel meegeschreven door M. Night Shyamalan'. (Te zien vanaf 13 februari)

Science fiction.

Chicago is de verfilming van de gelijknamige Broadway-musical van Fred Ebb en Bob Fosse. De regie van deze filmversie, die in de VS met veel lof door critici werd ontvangen, is in handen van Rob Marschall die ook de choreografie voor zijn rekening nam. Hoofdrollen zijn er voor Catherine Zeta-Jones, Richard Gere, Renee Zellweger, John C. Reilly, Queen Latifah, Lucy Liu. Volgens de Amerikaanse pers een geheide Oscarkandidaat. (Te zien vanaf 13 februari)

Two weeks notice koppelt Sandra Bullock aan Hugh Grant in een romantische komedie over een advocate en haar stinkend rijke, arrogante baas die het op eerste gezicht niet met elkaar kunnen vinden. Zij krijgt op een gegeven ogenblik genoeg van hem en dient haar ontslag in. Maar kunnen de twee kemphanen wel zonder elkaar? Klinkt als een formulewerkje. Regie was in handen van debutant Marc Lawrence, die eerder scenario's schreef voor de Bullock-komedies Miss Congeniality en Forces of nature. (Te zien vanaf 13 februari)

Like Mike is een kinderfilm van John Schultz over een weesjochie (tienerrapper Lil' Bow Wow) dat maar één hobby heeft: basketbal. Wanneer hij op een dag een paar sportschoenen vindt met de initialen M.J. erop (zou het Michael Jordan zijn?) en hij ze aantrekt, beschikt hij plotsklaps over basketbalmagie. (Te zien vanaf 20 februari)

Jungle book 2 is het vervolg op de beroemde Disney animatiefilm uit 1967. Regisseur Steve Trenbirth verdiende zijn sporen als animation director voor eerdere Disney-producties, zoals Lion king II en Lady and the tramp II. De oorspronkelijke versie heeft stemmen van onder andere Haley Joel Osment, John Goodman en Phil Collins. Als die laatste maar niet zingt, maar zoveel mazzel hebben we vast niet. (Te zien vanaf 20 februari)

Analyze that is het vervolg op het alleraardigste Analyze this (1999), de komedie waarin maffiabaas Robert De Niro het leven van zijn kersverse psychiater (Billy Crystal) op z'n kop zette. Regisseur Harold Ramis is ook weer van de partij, maar dat is nog geen garantie dat het net zo leuk wordt als de eerste keer. (Te zien vanaf 27 februari)

Analyze that.

Open hearts is een Deense Dogma-film van Susanne Bier over een echtpaar dat ten onder gaat aan de nasleep van een ongeluk, dat hem verlamd maakt en haar in de armen drijft van de man wiens vrouw het ongeluk veroorzaakte. Uit het leven gegrepen, zullen we maar zeggen. (Te zien vanaf 20 februari)

They wordt uitgebracht onder de vlag van 'Wes Craven presents', al geven de credits nergens prijs waar de betrokkenheid van de Scream-regisseur nou eigenlijk uit bestaat. De grondgedachte van de film - dat de nachtmerries van kinderen worden veroorzaakt door de aanwezigheid van onzichtbare entiteiten - zou echter zo uit de koker van Craven kunnen komen, die eerder met het gegeven van nachtmerries stoeide in de Nightmare on Elmstreet-films. Regisseur is Robert Harmon, die in de jaren tachtig een hit scoorde met de shocker The hitcher. (Te zien vanaf 20 februari)

Roel Haanen

Spirited away is wel vergeleken met Alice in Wonderland en The wizard of Oz, en deze nieuwe film van de regisseur van Princess Mononoke bekijkt de wereld inderdaad vanuit dezelfde verwonderde blik. De veelgeprezen Hayao Miyazaki had in zijn eigen land een enorme hit met deze rijk geschakeerde, voor een groot deel met de hand getekende animatiefilm, waarin een meisje via een tunnel in het bos op een oud themapark stuit. Via een gids ontmoet ze de meest wonderlijke geesten die haar via metamorfoses de ware aard van de mensen om haar heen onthullen. Spirited away won de Gouden Beer op het Filmfestival Berlijn en werd verkozen als beste film op Cinekid. (Te zien vanaf 20 februari) (Mariska Graveland)

Chihiro in Wonderland.

Naar boven