Video & DVD - maart 2003, nr 242

Een selectie uit de videotheek van nieuwe, interessante en curieuze films die niet in de bioscoop zijn uitgebracht. En films (opnieuw) uitgebracht op DVD.


Suspicious river
Lynne Stopkewich
Het zou al te cynisch zijn te om denken dat
Kissed (1996), de eerste film van de in Canada geboren voormalige art director Lynne Stopkewich (1964), alleen werd gedistribueerd omdat het een zogenaamd controversieel onderwerp als necrofilie behandelde. Meer dan een paar duizend bezoekers trok hij in ieder geval niet. Maar schijnbaar was de reputatie van de eigenwijs feministische regisseuse groot genoeg om ook van haar tweede film Suspicious river (2000) lange tijd distributie te overwegen. Met alweer een hoofdrol voor de bleekmooie Molly Parker gaat Stopkewich op herhaling. Ditmaal is haar hoofdpersoon net zo passief als de lijken die ze in Kissed besteeg. Geplaagd door een traumatisch verleden is ze niet in staat om gelukkige relaties met mannen aan te gaan. De manieren waarop ze zich laat gebruiken zijn waarschijnlijk maar voor de helft zelfkastijding. Haar karakter suggereert ook dat ze echt niet anders kan. Stopkewich heeft een grote voorliefde voor een ijskoud magisch-realisme, waarin kleuren uitgebleekt zijn, levens bloedeloos, en symbolisch ingezette beelden als die van de rivier en de zwanen en Parkers herinneringen, vooral niet als té betekenisvol moeten worden ervaren (waardoor ze juist loodzwaar worden). De nihilistische manier waarop Stopkewich zich in haar twee films op vragen over vrouwelijke seksualiteit stort, doet, mede door Parkers kwetsbare spel, aandoenlijk aan. Dat mededogen maakt dat je ook net voor de duur van de film in haar personages geïnteresseerd kunt blijven.
Dana Linssen
Te huur op video (Paradiso Home Entertainment)


Quai des Orfèvres
Henri-Georges Clouzot
"Hij is een bourgeois-zoon, hij ziet overal het kwaad", typeert iemand in Quai des Orfèvres (1947) de goedmoedige variétépianist Maurice (Bernard Blier). 'Le p'tit bonhomme' Maurice komt kerstavond 1946 uit jaloezie op stomme ideeën wanneer zijn vrouw Marguerite, alias de wulpse en rijzende music-hallster Jenny Lamour (Suzy Delair), tegen zijn zin met een grijpgrage filmproducent afspreekt. Een dode ouwe viezerik, twee hyperventilerende echtelieden, een fotografe met onderdrukte verlangens en een cynische rechercheur die liever in z'n nest was blijven liggen: voilà het dramatis personae van Henri-Georges Clouzots superieure policier, waarmee hij na zijn rehabilitatie keihard terugsloeg. De overijverige Franse zuiveringscommissie had Clouzot immers tot 1947 een werkverbod opgelegd wegens vermeende pro-nazi-activiteiten. Reden: Le corbeau (1943), een in opdracht van de door Goebbels gecontroleerde Continental-studio gedraaid provinciestadsportret met snijdend commentaar op de kleinburgerlijke meeloperscultuur, was in de oorlog door 'résistance'-publicaties verkeerd geïnterpreteerd. Quai des Orfèvres (de titel verwijst naar de locatie van het Parijse Hoofdbureau van Politie) werd een kassakraker en leverde de getergde filmmaker in 1947 tijdens de Biennale van Venetië tevens de regieprijs op. De mise-en-scène van het zwartgallige verhaal (naar Stanislas-André Steemans 'Légitime défense'), de sfeerrijke milieuschildering en natuurlijk Louis Jouvets messcherpe vertolking van de ex-koloniesoldaat-en-nu-politie-inspecteur Antoine doen de film de tand des tijds waardig doorstaan. Clouzot toont de soms dubieuze onderzoeksmethoden, de volksantipathie tegen de politie en de bittere naoorlogse desillusie vaak in één beeld zonder veel uit te leggen; één of twee blikken zeggen alles. De uitmuntende Franse-import-dvd in stijvol zilvergrijze digipack-uitvoering bevat naast een vrijwel onbeschadigde transfer van de film (inclusief helder geluidsspoor) een foto- en affichegalerij, biografieën en een collage van interviews uit 1972, waarin onder meer Blier en Clouzot (allebei tevreden pijprokend) herinneringen ophalen.
Oliver Kerkdijk
Te koop import-dvd, Engels ondertiteld (Studio Canal)


The tao of Steve
Jenniphr Goodman
The tao of Steve kent een voor een romantische komedie nogal ongebruikelijk uitgangspunt. De hoofdpersoon is namelijk de dikke dertiger Dex, die in weerwil van zijn omvang bekend staat als een heuse Don Juan en vrolijk van de ene leuke dame naar de andere vlindert. Zijn geheim: een driestappenplan waarmee hij iedere vrouw weerloos maakt voor zijn charme, genaamd 'The tao of Steve'. Waarbij de naam Steve staat voor alles wat goed en mannelijk is, zoals bijvoorbeeld acteur Steve McQueen ('die nooit indruk probeerde te maken maar toch altijd het meisje kreeg'). Regisseuse Jenniphr Goodman schreef het scenario van haar debuutfilm samen met haar zus Greer en hun gezamenlijke vriend Duncan North, op wiens persoonlijke leven de amoureuze verwikkelingen in de film gebaseerd zijn. Het personage van deze Duncan/Dex wordt gespeeld door de Canadese acteur Donal Logue, die voor zijn rol tijdens Sundance 2000 werd beloond met de prijs voor de beste acteur. Helaas gebruikt Logue een kussentje om zijn dikke buik te suggereren, maar verder geeft hij met verve gestalte aan de relaxte kleuterschoolleraar, die even makkelijk uit de werken van Heidegger, Kierkegaard en Lao Tzu citeert als dat hij bier hijst met zijn kaartspelende vrienden. De film begint overrompelend leuk, maar nadat Dex tegen al zijn principes in verliefd is geworden op setontwerper Syd (Greer Goodman) en bereid lijkt zijn bindingsangst te overwinnen, verandert The tao of Steve langzaam maar zeker in een meer traditionele romantische komedie. Toch maken de innemende acteerprestaties, de spitse dialogen, het aantrekkelijke kleurgebruik en de ongebruikelijke locaties van Santa Fe (New Mexico) de film tot een acceptabel alternatief in een vooral met formulewerkjes gevuld genre.
Oene Kummer
Te huur en te koop op dvd (A-Video)

In april weer een volledige rubriek.

Naar boven