Verwacht - oktober 2003, nr 248

Het levende bos
Het levende bos brengt de enten en sprekende bomen uit Tolkiens
'In de ban van de ring' nog verder tot leven in de eerste Europese 3D-animatiefilm. Regisseurs Ángel de la Cruz en Manolo Gómez baseerden hun debuut op het in Spanje klassieke kinderboek 'El bosque animado' uit 1943 van Wenceslao Fernández Flórez, dat in een voor kinderen toegankelijk verhaal z'n zorg uitspreekt over de teloorgang van de fraga's van Cecebre, de Atlantische bossen in Galicië. Wilgen, berken, dennen, kastantjes en eiken groeien hier naast elkaar. In het levende bos hoor je ze ruzieën, zingen, mopperen en elkaar pesten, als oude mannetjes op het plein: een eik met een knobbelneus, een slanke den en een ernstige berk. De planten en dieren in het bos begroeten elkaar met: "Dat de mens je met rust laat." Dat geeft al aan waar de verwikkelingen in het hoofdverhaal over de twee mollen Fourie en Linda op uit zullen komen: een triomf voor de natuur, die al die gekke en kortzichtige mensen die het bos betreden met veel humor een lesje leert. De kleurrijke animaties zijn lieflijk en realistisch. De mensen en dieren blijven net fantasievol genoeg om aan te geven dat dit een andere wereld is, terwijl de achtergrondanimaties van de landschappen uitnodigen om je in neer te vleien. El bosque animado kan de concurrentie met een vergelijkbare Hollywoodproductie als Shreck best aan. (Te zien op Cinekid en vanaf 9 oktober)
Dana Linssen

Het levende bos.


Freddy vs. Jason zet twee griezels uit verschillende horrorseries tegenover elkaar: Freddy Krueger uit A nightmare on Elmstreet en Jason Voorhees uit de Friday the 13th-vervolgen. Beide filmseries waren met respectievelijk zeven en tien afleveringen wel op, maar dankzij deze antieke kunstgreep (in de jaren veertig nam het monster van Frankenstein het al op tegen de Wolfman) kunnen we weer even vooruit. Regisseur Ronny Yu, die in Hongkong furore maakte met The bride with white hair en het vervolg, blies eerder een andere doodgebloede horrorserie nieuw leven in met het postmoderne Bride of Chucky. (Te zien vanaf 2 oktober)

Freddy Krueger en Jason Voorhees.


Ratjetoe en de Thornberry's: Bij de beesten af brengt twee verschillende animatieseries bij elkaar: Ratjetoe en de The wild Thornberry's. Ratjetoe heet oorspronkelijk Rugrats en draait om de schreeuwerige familie Pickles, die in Nederland dan weer de Zoetzuurtjes heten. Deze derde Ratjetoe-film (oorspronkelijke titel: Rugrats go wild) van John Eng en Norton Virgien brengt de Zoetzuurtjes naar een exotisch eiland waar ze de familie Berenklauw tegen het lijf lopen. De familie Berenklauw, die dus eigenlijk Thornberry heet, zijn doorgewinterde natuurfilmers die de Zoetzuurtjes helpen overleven op het eiland. (Te zien vanaf 9 oktober)


Freaky Friday is een remake van de Disney-klassieker uit 1976 waarin een moeder en haar tienerdochter (destijds gespeeld door Jodie Foster) van lichaam wisselen, opdat zij meer begrip krijgen voor elkaars situatie. De zogenaamde 'body switch'-komedie is vijfentwintig jaar later natuurlijk geen novum meer - het genre werd in de jaren tachtig uitgemolken met 18 again, Like father like son, Vice versa en variaties als All of me en Big - maar het veel te weinig gebruikte komische talent van Jamie Lee Curtis maakt deze film van Mark S. Waters toch de moeite waard. (Te zien vanaf 2 oktober)

Lichaamstaal in Freaky Friday.


Bad boys 2 had een prijskaartje van 130 miljoen dollar. Maar het vervolg op één van de succesvolste actiekomedies van de jaren negentig mag dan ook wat kosten. Van dat bedrag werd 40 miljoen getoucheerd door hoofdrolspelers Martin Lawrence en Will Smith, wier carrières door de eerste film in een stroomversnelling kwamen. Hetzelfde geldt voor de loopbaan van regisseur Michael Bay, die met zijn flitsende camerawerk en hectische montage zijn achtergrond als regisseur van reclames en videoclips nooit probeerde te verhullen. Volgens de Amerikaanse kritieken is Bad boys 2 te luidruchtig, te gewelddadig en vooral te lang. Tweeënhalf uur is inderdaad aan de lange kant, ook al werd het scenario opgepoetst door Ron Shelton (Bull Durham, White men can't jump). (Te zien vanaf 9 oktober)


Legally blonde 2: Red, white and blonde brengt het blonde modepopje Elle, na voltooiing van haar rechtenstudie uit de eerste film, naar het Amerikaanse Congres, waar zij zich inspant voor dierenwelzijn. Sally Field speelt haar politieke mentor. Regisseur Charles Herman-Wurmfeld (Kissing Jessica Stein) heeft inmiddels ook een Legally blonde-pilot gemaakt, overigens zonder hoofdrolspeelster Reese Witherspoon die inmiddels veel te duur is geworden voor televisie. (Te zien vanaf 9 oktober)


My boss's daughter werd gemaakt door David Zucker die in betere tijden deel uitmaakte van The Kentucky Fried Theatre, het gezelschap dat garant stond voor absurdistisch humor in The Kentucky Fried movie, Airplane! en The naked gun. Maar dat was lang, lang geleden. Momenteel is David Zucker bezig met het tweede en derde vervolg op Scary movie, nota bene een slappe imitatie van het type filmparodie dat door Zucker c.s. met Airplane! werd bedacht. In My boss's daughter, Zuckers meest recente komedie, let een jongeman op het huis van zijn baas, terwijl hij probeert diens dochter in bed te krijgen. Hoofdrolspeler is Ashton Kutcher die op MTV de sterren voor de gek houdt met zijn verborgen camera. (Te zien vanaf 16 oktober)

De humor komt uit de lucht vallen in My boss's daughter.


Dirty pretty things werd eerder uitgebreid besproken in Filmkrant nr. 245, maar na uitstel van de release is de film nu pas in de bioscopen te zien. De film van Stephen Frears speelt zich af in een Londense onderwereld van illegale immigranten en draait om een Turks kamermeisje (Audrey Tautou uit Le fabuleux destin d'Amélie Poulain), een Nigeriaanse hotelreceptionist en een hotelmanager annex handelaar in menselijke organen. Destijds schreef Jos van de Burg: 'Dat de makers de louche handel in menselijke organen koppelen aan illegale immigratie is belachelijk. Het zorgt voor een thrillerelement maar vertroebelt het zicht op de wereld van illegalen. Best mogelijk dat ooit een illegale immigrant een van zijn nieren heeft verkocht, maar maakt ons dat iets wijzer over het leven van illegalen? Dirty pretty things ademt sensatiezucht.' (Te zien vanaf 9 oktober)


Polleke werd door regisseur Ineke Houtman omschreven als een film "over een onmogelijke liefde, over de multiculturele samenleving, over religie, over ontwrichte gezinnen". Waarna ze eraan toevoegde: "Dat lijkt heel heavy, maar het kan als je het op een lichtvoetige manier brengt." De verfilming van Guus Kuijers kinderboek is bij Houtman in goede handen; vijf jaar geleden maakte ze van Kuijers boek 'Madelief: krassen in het tafelblad' ook al een prachtige film. Polleke draait om het elfjarige meisje uit de titel (Liv Stig) dat uit een gebroken gezin komt. Haar heel jonge moeder (Halina Reijn) heeft moeite met de opvoeding en haar vader, een junkie en aspirant-dichter (Daan Schuurmans), leert meer van Polleke dan omgekeerd. Wanneer Polleke verliefd wordt op de Marokkaanse Mimoen (Mamoun Elyounoussi), wordt haar verboden met hem om te gaan. (Te zien op Cinekid en vanaf 11 oktober)


My life without me lijkt als motto 'carpe diem' te hebben: een jonge alleenstaande moeder (Sarah Polley) krijgt te horen dat ze kanker heeft. Met nog een paar maanden te leven besluit ze haar ziekte geheim te houden voor haar familie en het beste ervan te maken. Regisseur van deze Spaans-Canadese coproductie is Isabel Coiset (Cosas que nunca te dije) die ook het scenario schreef. (Te zien vanaf 2 oktober)

My life without me.


Till human voices wake us ontleent zijn titel aan het gedicht 'The love song of Alfred J. Prufrock' van T.S. Eliot. Schrijver-regisseur Michael Petroni heeft zich naar eigen zeggen door het gedicht laten inspireren. Zijn romantische mysterie gaat over een psycholoog (Guy Pearce) die bij een bezoek aan zijn geboortestreek geconfronteerd wordt met de vleesgeworden herinneringen aan zijn overleden jeugdliefde. (Te zien vanaf 19 september)


Drakenheuvel (Dragon hill: La colina del dragón) van debutant Ángel Isquierdo won de Spaanse filmprijs Goya Award voor beste animatiefilm van 2002. Drakenheuvel is een mythisch parallelle wereld waar mensen en draken samenleven. De middeleeuwse knul Kevin sluit er vriendschap met een jonge draak die hem helpt een boze tovenaar te verslaan. (Te zien vanaf 9 oktober)

Draak aan de afwas.


Loenatik de moevie moet het tekort aan goede kinderfilms in de herfstvakantie opvullen. Hoewel de film van Bobby Eerhart inmiddels al op video en dvd is verschenen, is er volgens distributeur Three Lines nog steeds voldoende belangstelling bij bioscoopexploitanten. De film gaat opnieuw uit in 40 kopieën. (Te zien vanaf 9 oktober)


The master and his pupil beleefde zijn première op het Nederlands Film Festival in Utrecht en deed mee in competitie. Tijdens het International Television Festival Golden Prague won de film van Sonia Herman Dolz, over een masterclass van de Russische dirigent Gergiev, eerder een prijs in de categorie beste documentaire. (Te zien vanaf 2 oktober)


Identity lijkt een whodunit waarvan er dertien in een dozijn gaan. Tien verschillende mensen (onder andere John Cusack, Ray Liotta, Jake Busy, Rebecca DeMornay) schuilen voor een storm in een motel in de Amerikaanse woestijn. Een van hen is een moordenaar die het op de rest heeft voorzien. Regisseur James Mangold (Heavy, Copland) en schrijver Michael Cooney maken iedereen verdacht en stapelen toevalligheden en onverklaarbare gebeurtenissen op elkaar. Maar net wanneer de hele constructie gekunsteld en vergezocht lijkt, zet een verrassende wending de hele zaak op zijn kop. Een film met een geheim dat zich vooraf niet makkelijk laat raden. (Te zien vanaf 25 september)

Roel Haanen

Naar boven