Video & DVD - november 2003, nr 249
Een selectie uit de videotheek van nieuwe, interessante en curieuze films die niet in de bioscoop zijn uitgebracht. En films opnieuw uitgebracht op DVD.
He loves me, he loves me not
Laetitia Colombian
Een film die opent met bossen rode rozen met als stralende middelpunt het blije gezicht van Audrey Tautou, de elfjesachtige hoofdrolspeelster van de megahit Amélie: dat belooft romantiek! À la folie... pas du tout, uitgebracht onder de titel He loves me. He loves me not, is een thriller, die zich geniepig verschuilt achter onze romantische verwachtingen. Tautou speelt de schattige kunstenares Angelique die een affaire heeft met de stoere en getrouwde cardioloog Loïc (Samuel le Bihan, Le pacte des loups). Ze blijft geloven dat Loïc zijn hoogzwangere vrouw voor haar zal verlaten, ook al lijkt hij een stuk minder gepassioneerd. Als hij, halverwege de film, niet komt opdagen voor een romantisch tripje naar Florence neemt de film een radicale wending. Het schattige meisje, dat Audrey Tautou zo overtuigend neerzet, blijkt een duistere kant te hebben. Meer kan niet worden gezegd zonder al teveel te verraden. Dat komt niet alleen omdat de plottwist zo verrassend is, maar vooral omdat er na die verrassing zo weinig volgt. Debuterend regisseuse Laetitia Colombian mist de flair om een spannende thriller te brouwen van het bij vlagen knap geconstrueerde scenario, dat ook nogal wat ongeloofwaardigheden kent. Het is de doodssteek voor elke thriller als je je te vaak afvraagt waarom niemand de politie belt. En de truc om een verwrongen geest te verstoppen achter de kinderlijke blik en guitige mond van Angelique's personage werkt niet, omdat het Tautou niet lukt duistere emoties te suggereren. Zelfs als ze met een stanleymes een bruidsjurk aan flarden snijdt is ze schattig.
Rik Herder
Nu te huur op video en dvd (Dutch Film Works)
No good deed: altijd goede clichés.
Punch-drunk love (Columbia)
Gonin 2 (Mo asia/De filmfreak)
In China they eat dogs (A-Film)
Auto focus (Columbia)
Society (A-Film)
Lovely & amazing
Nicole Holofcener
Nicole Holofcener maakte in 1996 haar debuut als speelfilmregisseur met het lichtvoetige comedy-drama Walking and talking, waarbij ze werd geprezen als een 'vrouwelijke Woody Allen'. In de tijd die ze nodig had om de opvolger van de grond te krijgen, kwam ze aan de kost als regisseur van onder andere de tv-serie Sex & the city. Ook in het door een sterke cast gedragen Lovely & amazing gaat het om vier vrouwen die overhoop liggen met zichzelf, hun uiterlijk en de mannen in hun leven, met als voornaamste verschil dat de moeder en drie dochters in deze film de zon heel wat minder fel in het water zien schijnen dan de personages uit eerder genoemde tv-serie. Treffend is bijvoorbeeld de scène waarin de door Emily Mortimer gespeelde middelste zus na afloop van een vrijpartij haar naakte lichaam laat keuren door haar nieuwe minnaar. Als hij haar lubberende bovenarmen mist, is ze pas tevreden nadat ze hem er zelf op heeft gewezen en hij haar in haar overtuiging heeft bevestigd. Ondertussen laat moeder (Brenda Blethyn) tien pond vet wegzuigen, is het huwelijk van de oudste dochter (Catherine Keener) zo slecht dat ze zich in de armen van een zeventienjarige jongen (Jake Gyllenhaal) werpt en blijkt de jongste dochter een geadopteerd meisje, dat zich zorgen maakt om haar zwarte huidskleur. In handen van een minder begaafde regisseur zouden dergelijke typeringen en de verwikkelingen die eruit voortvloeien makkelijk 'soapy' kunnen worden, maar Holofceners karakteriseringen zijn zo precies en de liefde voor haar personages is zo evident dat de film zijn levensechte indruk tot vlak voor het iets te zoete einde weet vast te houden.
Oene Kummer
Nu te huur op video en dvd (Paradiso Home/Movie Affairs)
No good deed
Bob Rafelson
Bob Rafelson heeft het geluk dat hij lang kan teren op Five easy pieces (1970) en The postman always rings twice (1981). Hij hééft ook iets met de neo-film noir, met die filmisch fascinerende mix van spanning en verwarring, cynisme en romantiek. Maar hij leeft in de verkeerde tijd. Niet dat het genre is uitgeput, maar hij grijpt tegenwoordig (uit nostalgie of gemakzucht?) te vaak terug op net niet de goede verhalen van de schrijvers die de hardboiled private eye stem en hoed gaven. In 1998 was er Poodle Springs, naar het laatste onvoltooide boek van Raymond Chandler, nu is er No good deed, naar een obscuur, kort verhaal van Dashiell Hammett (The house on Turk Street uit 1924, lange tijd de werktitel van de film). Samuel L. Jackson als cellospelende politieagent met suiker die een droomweekend met Yo-Yo Ma aan zijn neus voorbij laat gaan om de weggelopen dochter van een vriendin van de straat te plukken en dan gegijzeld wordt door gangsterliefje Milla Jovovich die een carrière als concertpianiste heeft laten lopen, het is allemaal nét iets te bedacht. De humor van die situatie ligt er al bij voorbaat te dik bovenop, dus wat moet je dan als acteur nog? Een lekker stereotypetje neerzetten? Het lijkt wel alsof daar bij de casting van deze routinematige B-film al rekening mee is gehouden: de buitenaardse Jovovich, met blond femme fatale-kapsel, Stellan Skarsgard als misdadiger uit de buitenlandse accentensectie en Jackson-altijd-goed zelfs op de automatische piloot.
Dana Linssen
Nu te koop op dvd (Dutch Film Works)
En verder:
Het bonusmenu op de tweede schijf van Punch-drunk love is net zo enigmatisch en verwarrend als Paul Thomas Andersons romantische komedie, alleen niet zo briljant. Een verzameling verwijderde scènes, liedjes, montagesequenties en psychedelische 'scopitones' (oorspronkelijk in de jaren zestig voor de juxebox gemaakte muziekkleurenfilmpjes, als voorlopers van de moderne videoclip), en alles zonder enige toelichting. (Roel Haanen)
(Te koop op dvd)
Bloed, kogels, weemoed en fatalisme zijn de belangrijkste ingrediënten van dit superieure vervolg op Takashi Ishii's droevige yakuza-thriller, die in feite hetzelfde verhaal vertelt, zij het dat het hier geen vijf mannen zijn maar vijf vrouwen die hun eigenwaarde herwinnen door de Japanse georganiseerde misdaad te bestelen. (Roel Haanen)
(Te koop op dvd)
Lasse Spang Olsen zou de Deense Guy Ritchie genoemd kunnen worden, maar daarmee doe je hem tekort. Zijn misdaadkomedie In China they eat dogs (I Kina spisser de hunde) en de prequel Old men in new cars (reeds eerder in Nederland op video en dvd uitgebracht) zijn even zwartgallig, hip en cynisch als Snatch of Lock, stock and two smoking barrels van zijn Engelse vakbroeder. Het verschil zit 'm in Olsens vermogen het alledaagse te combineren met surrealistische of absurdistische vondsten. In Old men in new cars (waarvan een Nederlandse remake in ontwikkeling is) is het bijvoorbeeld de ontsnapping uit de gevangenis waarbij gebruik wordt gemaakt van een gigantisch elastiek om de gevangenen over de muur te katapulteren. Ook hier getuigen de capriolen van de norse gangster annex traiteur Harald (de bonkige Kim Bodnia) van een zelfde aanstekelijke waanzin, terwijl de quasi-religieuze finale
(Roel Haanen)
De carrière van Paul Schrader gaat nog steeds niet over rozen. Onlangs werd hij nog ontslagen als regisseur van het derde Exorcist-vervolg omdat de film niet eng genoeg zou zijn. Zijn voorlaatste film, Auto focus, is net op dvd verschenen en op het commentaar maakt Schrader geen geheim van zijn verwantschap met het hoofdpersonage van de film, de seksverslaafde tv-acteur Bob Crane: "Het is een interessant fenomeen: iemand werkt zijn hele leven keihard om een carrière op te bouwen en gooit het op een dag allemaal weg vanwege een particuliere obsessie. Zo'n personage, daar houd ik van, elke dag, de hele dag." Andere extra's op deze fijne schijf zijn commentaar van acteurs Greg Kinnear en Willem Dafoe, commentaar van de scenarioschrijvers, verwijderde scènes en een docu over de moord op Bob Crane. (Roel Haanen)
(Te koop op dvd)
Zoals iedere puber heeft Billy het gevoel dat hij anders is. Het zijn echter zijn steenrijke ouders en verwende Beverly Hills klasgenoten die vreemd zijn. En vies. Ze blijken allemaal te behoren tot een decadente en perverse sekte met een eeuwenoude traditie van misselijkmakende uitbuiting. De briljante highschool-horror Society (1989) begint subtiel vervreemdend maar eindigt heerlijk over the top in een onvergetelijke, feestelijk-vieze finale die een geheel nieuwe invulling geeft aan het begrip uitzuigers. Van de Amerikaanse regisseur Brian Yuzna verscheen recentelijk ook Beyond re-animator op dvd, de tot nu toe de beste film van zijn Spaanse horrorlabel Fantastic Factory. Bevat geen extra's. (Rik Herder)
(Te koop op dvd)
