Video & DVD - januari 2004, nr 251

Een selectie uit de videotheek van nieuwe, interessante en curieuze films die niet in de bioscoop zijn uitgebracht. En films opnieuw uitgebracht op DVD.


El crimen del Padre Amaro
Carlos Carrera
Concurrentie is er nauwelijks en zo heeft distributeur Columbia een mooie kans laten varen om met de Mexicaanse speelfilm El crimen del padre Amaro de ultieme kerstfilm van 2003 in de bioscoop te brengen. Als prikkelend alternatief voor de Amerikaanse kerst-scherts
Elf, zou dit anti-klerikale avontuur in ieder geval meer dan welkom zijn geweest. In het geding is de verfilming van een 19de-eeuwse Portugese roman waarin de clerus met gevoel voor satire onder de loep wordt genomen. Overgeheveld naar het Mexicaanse heden, dient de verfilming zich aan in het rijtje recente hitfilms uit Mexico. Na Amores perros (2000) en Y tu mamá también (2001) zijn met El crimen del padre Amaro (2002) opnieuw alle bezoekersrecords in eigen land gebroken. Een Oscarnominatie voor beste buitenlandse film, een MTV Award voor de 24-jarige hartenbreker Gael García Bernal (met eerdere optredens in Amores perros en Y tu mamá también de rode draad in de Mexicaanse succesreeks) en oververhitte reacties van de katholieke kerk, maken de storm compleet, en niet zonder enige reden. Gael García Bernal is overtuigend als de jonge, zojuist gewijde priester Amaro die in een Mexicaans dorpje de mis opvoert en de biecht afneemt, maar ook langzaam in de ban raakt van een beeldschone, zo nog vromere onderwijzeres van de zondagsschool. In weerwil van beider toewijding aan god, komt het tot een gepassioneerde relatie waarin regels uit het Hooglied plotseling ook als liefdesverklaringen kunnen dienen (een ontblote borst is 'een lelie onder de distels') en het blauwe satijn van Maria eigenlijk beter staat op het naakte lichaam van Amelia. Op de achtergrond stapelen schandalen rond de kerk zich op. En drugskoeriers en guerillastrijders zijn volop in actie als de romantische tragedie, compleet met bloederige abortus, zijn helse slotakkoord laat klinken en de priester wel moet beseffen dat zijn roeping tegengesteld is aan de menselijke natuur.
Belinda van de Graaf
Vanaf nu te huur op video en dvd (Columbia)

Creatief bijbellezen in El crimen del Padre Amaro.


Aro Tolbukhin. En la mente del asesino
Agustín Villaronga
De Spaanse cineast Agustín Villaronga maakt bloedserieuze, compromisloze films waarin hij wroet in de menselijke geest en daarbij zowel gruwel als schoonheid tevoorschijn haalt. Zijn meest controversiële en beste film is Tras el cristal (1986), een schokkende vertelling over de relatie tussen een voormalige nazi-officier en een van zijn oude slachtoffers, een ernstig getraumatiseerde jongeman die de pedofiele wandaden van zijn kwelgeest herhaalt. De film is aanstootgevend maar vertelt tegelijk een ontroerend verhaal en Villaronga's compassie met zijn personages is evident. Deze mix van humanisme en horror probeert Villaronga opnieuw te brengen in Aro Tolbukhin. En la mente del asesino (2002), waarin het bizarre verhaal wordt verteld van de Hongaarse zeeman Aro Tolbukhin, die op een missiepost in Guatamala ging werken en daar zeven mensen levend verbrandde. Na zijn arrestatie bekent hij nog eens zeventien zwangere vrouwen in brand te hebben gestoken. Hij wordt ter dood veroordeeld en geëxecuteerd. De film is grotendeels een combinatie van 8mm-archiefbeelden, een onvoltooide documentaire over Tolbukhin en een reconstructie van de gebeurtenissen die in Guatamala plaatsvonden. Het laatste half uur is een fictieve verhandeling over de jeugd van de Hongaar. Het is vooral dit gedeelte waarmee Villaronga grote indruk maakt: de verbeelding van Tolbukhins jeugd is in schitterend zwart-wit geschoten en heeft een lyrische, weemoedige sfeer. Helaas staat die benadering haaks op de eerder gebruikte stijlmiddelen, en is het eerste uur niet bijster meeslepend, zodat de film nogal onevenwichtig is. Een intrigerende film, dat is zeker, maar Aro Tolbukhin komt niet aan als de voorhamer die Tras el cristal heet. De dvd bevat tevens een 'making of', een trailer en een boekje met uitvoerige liner notes.
Mike Lebbing
Vanaf heden te huur en te koop op video en dvd (De Filmfreak)

Aro Tolbukhin.


Hope springs
Mark Herman
Met
Brassed off (1996) en Little voice (1998) leverde de Britse regisseur/scenarist Mark Herman twee hartverwarmende films af, die werden gekenmerkt door een winnende combinatie van sociaal realisme en gulle humor. Na de niet in Nederland uitgebrachte voetbalkomedie Purely belter (2000) lijkt hij met zijn eerste Amerikaanse productie echter gevallen voor de lokroep van Hollywood. Levensechte personages hebben plaatsgemaakt voor 'romcom' stereotypes, terwijl oprecht keukenzink drama werd ingeruild voor slappe grapjes over de culturele verschillen tussen Engelsen en Amerikanen. Het meest opvallende aan Hope springs is dat het scenario is gebaseerd op de roman 'New Cardiff' van Charles Webb, in filmkringen vooral bekend als de auteur van The graduate. Niet alleen blijft het niveau van Mike Nichols' klassieke film ruim buiten Hermans bereik, de voorheen zo trefzekere regisseur heeft zelfs moeite om het niveau van een gemiddelde romantische komedie te halen. De altijd wat stijf ogende Colin Firth speelt een gedeprimeerde Britse portretschilder, die als de bekende 'vis-uit-het-water' troost zoekt in het Amerikaanse plaatsje Hope, nadat hij een uitnodiging kreeg waarin zijn vriendin Vera (Minnie Driver) doodleuk haar huwelijk met een andere man aankondigde. Genoemde troost wordt geboden door Heather Graham, die als vrijpostige verpleegster eenzelfde ondeugende seksualiteit mag uitstralen als in Boogie nights en The guru, zij het met steeds minder aansprekend resultaat. Dat ook de 'bitchy' Vera binnen de kortste keren in het pittoreske dorpje in Vermont - de film werd overigens in Vancouver opgenomen - opduikt, is het probleem niet. Wel dat de daaropvolgende screwball verwikkelingen slechts af en toe leuk worden.
Oene Kummer
Vanaf nu te huur op video en dvd (RCV)


Cypher
Vincenzo Natali
Met Cypher (2002) blijft Canadees Vincenzo Natali (1969) dicht in de buurt en de stijl van zijn even eenvoudige als beklemmende speelfilmdebuut Cube uit 1997. Ook Cypher is een paranoiathriller van de eerste orde, waarvan de structuur wel wat doet denken aan
The game van David Fincher. Maar Vincenzo weet zich vooral te beperken: strakke beelden, weinig personages en niet te veel uitleg. Met minimale middelen zaait hij zo maximale verwarring. Over de identiteit van de saaie accountant Morgan Sullivan (Jeremy Northam) bijvoorbeeld, die op een dag besluit zijn gezapige bestaan in te ruilen voor de wereld van de bedrijfsspionage. Net als The net en Johnny Mnemonic verwoordt ook Cypher nogal wat wantrouwen tegen het digitale tijdperk. In een wereld waarin iedereen alles van iedereen te weten kan komen, kun je niemand meer vertrouwen en niemand meer echt leren kennen, ook jezelf niet, lijkt de onderliggende boodschap. Ieder mens wordt 24 uur per dag gehypnotiseerd en gehersenspoeld door een overdaad aan beelden en informatie die kortsluiting in je hoofd veroorzaakt. Voor wie met verhoogde hartslag ook graag nog even wat existentiële vragen oplost. En daarna zijn eigen antwoorden niet vertrouwt.
Dana Linssen
Vanaf 27 januari te huur op video en dvd (Paradiso)


City by the sea
Michael Caton-Jones
In de jaren veertig en vijftig was Long Beach, met zijn vele casino's en lange boardwalks, New Yorks eigen bruisende badplaats. Inmiddels is het een stad in ontbinding, een verzamelplaats voor junks en zwervers. En wat doen de Amerikanen daaraan, knappen ze het op? Nee, ze gebruiken Long Beach' verval als decor voor een speelfilm. Het is eigenlijk het aardigste aspect van City by the sea, een tamelijk routineus drama over ervaren politie-inspecteur Vincent LaMarca (Robert De Niro) die tijdens een moordonderzoek een onaangename ontdekking doet. De meest voor de hand liggende verdachte blijkt zijn eigen zoon, de verslaafde Joey (James Franco). De media pikken de zaak op omdat Vincents vader in de jaren zestig geëxecuteerd werd wegens kindermoord, en de politieman zelf zijn eigen vrouw ooit mishandelde. Is dit soms een gewelddadig geslacht? City by the sea mag dan gebaseerd zijn op ware feiten, de film voelt bedacht aan. Het noodlotsthema maakt een nogal geforceerde indruk, en levert nauwelijks een dramatische meerwaarde op. City by the sea boeit gewoon niet echt. De film zit vol met aardige spelers als Frances McDormand en William Forsythe, maar het script biedt hun geen al te grote uitdagingen. En Robert De Niro hebben we de laatste jaren zo vaak als uitgebluste politieman gezien dat hij hier in de rol van alweer een vermoeide veteraan niet de indruk maakt waarop regisseur Michael Caton-Jones vermoedelijk had gehoopt. Zo blijft City by the sea een film waarvan je alleen maar meeneemt hoe zonde het is dat die Amerikanen hun cultureel erfgoed zo laten verkrotten.
Mark van den Tempel
Vanaf 16 december te huur op video en dvd (Dutch FilmWorks)


En verder:

Casablanca (Warner)
De klassieker der klassiekers is nu te koop als een fraaie dubbel-dvd. Op de eerste schijf staat een kraakheldere nieuwe transfer van de hoofdfilm (ingeleid door Lauren Bacall) en twee commentaarkanalen, waaronder een met citicus Roger Ebert die in hoog tempo een berg aan wetenswaardigheden oplepelt. Schijf nummer twee bevat een enorme hoeveelheid bonusmateriaal. Het meest in het oog springen een uiterst informatieve documentaire, een uitvoerige terugblik van Bacall op Humphrey Bogart, de pilot-aflevering van de tv-bewerking van Casablanca en de Looney Tunes-parodie Carrotblanca. Voor de ware feaks zijn er ook nog recent ontdekte extra scènes en verwijderde gedeelten te bewonderen. (Mike Lebbing)
(Te koop op dvd)

Playtime (De Filmfreak)
Er valt zoveel te zien in Jacques Tati's magnum opus Playtime - in alle hoeken van het 70mm-beeld gebeurt wel wat - dat deze eerste in de serie Tati-dvd's een welkome verrukking is. Jérôme Deschamps, neef van Tati en initiatiefnemer van de restauratie van Playtime, analyseert de vernuftige composities van glazen deuren, lange gangen en schakelkasten vol raadselachtige knopjes waar Mr. Hulot vol verwondering naar kijkt. Deskundig commentaar levert ook Stéphane Goudet, de Tati-expert die Playtime zo'n 100 keer heeft gezien. Melancholie, personages die nergens vat op hebben, waarom er geen rood zit in Playtime, het spel met hoog en laag, ver en dichtbij, binnen en buiten: het komt allemaal ter sprake op deze dubbel-dvd met als extra's onder andere een biografie en een documentaire over de opnames. (Mariska Graveland)
(Te koop op dvd)

Barbershop (Fox)
De in de VS succesvolle feelgood-komedie Barbershop speelt zich af in en rond - u raadt het al - een kapperszaak en ontleent zijn amusementswaarde vooral aan de stekelige dialogen tussen de voornamelijk zwarte werknemers en klanten. Tijdens een van deze dialogen krijgen zwarte helden als Rosa Parks en Martin Luther King een flinke veeg uit de pan van een oudere, zwarte kapper. Dat viel niet goed bij hun politieke erfgenamen Jesse Jackson en dominee Al Sharpton, die - zonder de film gezien te hebben - eisten dat de gewraakte scène zou worden verwijderd. Om de waanzin compleet te maken stapte een vereniging van kappers naar de rechter omdat zij meenden dat Jackson en Sharpton hun beroepsgroep in een kwaad daglicht zetten. Uiteindelijk werd de film bij de nominaties van de (zwarte) filmprijs Image Award gerehabiliteerd. Eigenlijk is het sop de kool niet waard: Barbershop is een heel sympathieke en genietbare komedie, maar de film biedt niet één controversiële gedachte. De film propageert gemeenschapszin en verdraagzaamheid en is daarin net zo voorspelbaar als de hysterische reactie van politiek-correcte zwarte leiders. (Roel Haanen)
(Te huur en te koop op video en dvd)

Matrimonio all'Italiana/Rocco e i suoi fratelli (Homescreen)
Distributeur Homescreen breidt haar collectie Italiaanse klassiekers uit met Matrimonio all'Italiana, de komedie van Vittorio de Sica met het gouden duo Sophia Loren en Marcello Mastroianni, en Visconti's drama Rocco e i suoi fratelli met een jonge Alain Delon. Van die laatste bestaan meerdere ingekorte versies, maar Homescreen belooft de volledige versie van 180 minuten, die in 1991 werd gerestuareerd. (Roel Haanen)
(Te koop op dvd)

West Side story/Fiddler on the roof (MGM/Fox)
Twee musicals op 'special edition'-dvd's. West Side story komt er nogal bekaaid vanaf met een docu van een klein uur, waar Fiddler on the roof naast audiocommentaar van Norman Jewison ook een tweede schijf vol leuk bonusmateriaal heeft, waaronder een terugblikkende docu, een historische achtergrond, een featurette over schrijver Sholom Aleichem en een extra liedje. (Roel Haanen)
(Te koop op dvd)

Naar boven