Video & DVD - maart 2004, nr 253

Een selectie uit de videotheek van nieuwe, interessante en curieuze films die niet in de bioscoop zijn uitgebracht. En films opnieuw uitgebracht op DVD.


Che?
Roman Polanski
Dit psychedelische werkje is een van de grootste flops uit de carrière van Roman Polanski en belandde na een hermontage zelfs in het pornocircuit op een double bill met Eager beavers. Daarna viel deze dure Carlo Ponti-productie sporadisch te zien en zover ik weet is deze Italiaanse dvd (die ook het Engelstalige geluidsspoor bevat) de eerste digitale heruitgave. De tijd is Che?/What? (1972) niet gunstig gezind geweest - er valt met de beste wil van de wereld nog steeds geen chocola van te maken. Het is een erotisch gekruid en bewust warrig verhaal over de frêle Sidne Rome, die aan een paar aanranders ontsnapt en in de labyrinth-achtige villa van Marcello Mastroianni belandt, waar de ene na de andere krankzinnige gebeurtenis plaatsvindt. Soms lijkt Che? op een stijlvolle versie van De Sade's 'Justine', dan weer lijkt het alsof er een door LSD beïnvloed blijspel wordt opgevoerd op een zonovergoten Mediterraanse set. Het meest intrigerende aan de film is de rol van Polanski zelf en de bespiegelingen over zijn privé-leven. De verwijzingen naar Polanski's villa in Los Angeles, waar hippies in en uit liepen, waar decadente feestjes werden gehouden en waar zijn hoogzwangere vrouw Sharon Tate uiteindelijk werd vermoord, zijn evident. Polanski zelf speelt als het schunnige personage Mosquito met het beeld dat de media van hem schiepen. (Rome: "One shouldn't judge people hastily, often obscure motivations and deep hidden traumas." Polanski, woedend: "Trauma, balls!") De film werd door Marcello Gatti en Giuseppe Ruzzolini in het Todd-AO Scopeformaat opgenomen en ziet er op de dvd onwaarschijnlijk goed uit. Als voornaamste extra is er een (niet ondertiteld) interview met Sidne Rome, die intussen goed Italiaans spreekt, maar voor wie de tijd evenmin barmhartig is geweest. Rome herinnert zich nochtans de draaiperiode als "een magische, existentiële gebeurtenis", iets wat van deze knetterleipe film toch moeilijk beweerd kan worden.
Mike Lebbing
Te koop op import-dvd (General Video)


Wonderland
James Cox
John Holmes was de beroemdste mannelijke pornoster van de jaren zeventig. Hij speelde in meer dan 1000 films, waaronder een serie detective-spoofs onder de naam Johnny Wadd. Holmes mocht graag opscheppen dat hij met duizenden vrouwen het bed had gedeeld, wat vermoedelijk te maken had met het feit dat zijn geslacht dertig centimeter mat. Wonderland gaat daar allemaal niet over. De film concentreert zich op de John Holmes van de jaren tachtig, een aan coke verslaafde loser die zo stom was om zware criminelen tegen elkaar uit te spelen. Het resultaat was een bloedbad op Wonderland Avenue, Los Angeles, waarbij vier gangsters afgeslacht werden. Holmes' betrokkenheid bij de moorden is nooit overtuigend aangetoond, hoewel er sterke aanwijzingen zijn dat de pornoster zelf de hand heeft gehad in tenminste één moord. Het Wonderland-incident zit ook verwerkt in
Boogie nights, de film die Paul Thomas Anderson over John Holmes maakte. Regisseur James Cox (geen pseudoniem) vond dat het gebeuren zijn eigen film verdiende. Je vraagt je af waarom. Ten eerste is de late John Holmes nauwelijks een interessant personage. Verslaafd, volslagen onbetrouwbaar en uiteindelijk ongrijpbaar, is hij een transparant personage. Ook de mensen om hem heen, zoals zijn hondstrouwe vriendin Dawn, of de nachtclubeigenaar Eddie Nash, zijn niet uit te bouwen tot karakters waar je om gaat geven. De moorden zelf waren exceptioneel gruwelijk, maar omdat ze uitsluitend geharde criminelen betroffen, eerlijk gezegd niet zo schokkend. Eigen schuld, dikke bult, denk je vooral, en wat maakt het uit wie als eerste de trekker overhaalde? Regisseur Cox haalt alles uit de kast om Wonderland interessant te maken. De film, met zijn verschoten kleuren, 'period' soundtrack, meervoudige perspectieven en rusteloze camerabewegingen ziet er fantastisch uit, en ook de acteurs zijn eigenlijk allemaal prima. Maar twee uur in het gezelschap van deze misselijke mensen is eerder afstompend dan verrassend. "The guy is bad news", zegt iemand over Holmes. Precies, en geen film waard.
Mark van den Tempel
Vanaf nu te huur op video en dvd (Dutch FilmWorks)

Wonderland: misselijke mensen.


Ozu anniversary collection
Yasujiro Ozu
Voor iemand die de filosofie van de 'mono no aware' aanhing, de opvatting dat je een gevoeligheid voor de dingen moest ontwikkelen die het overbodig zou maken om taal nodig te hebben om ze te begrijpen, wordt er in Late spring (Banshun, 1949) toch nog behoorlijk veel geconverseerd. Desondanks placht de Japanse regisseur Yasujiro Ozu (1903-1963) te zeggen dat het zijn lievelingsfilm was, én zijn meest persoonlijke. Zelf woonde de regisseur immers een groot deel van zijn volwassen leven bij zijn moeder. En voor iemand die zich als opstandige jongeling verloor in Hollywood-films, is zijn eigen werk toch altijd weer verrassend to the point. Late spring verschijnt nu in een Nederlandse uitgave in een reeks van vijf, in Amerika ooit gepresenteerd als de Ozu anniversary colection, ter gelegenheid van het 100e geboortejaar van de cineast in 2003. De film heeft al een karakteristieke Ozu-signatuur. De vaste camera-instelling, de lage hoek (op ooghoogte van een geknielde volwassene), de huiselijke levens van de burgerij. Er zit ook wel iets geestigs in het getob van de weduwnaar die zijn volwassen dochter aan de man wil krijgen. En in dat kleine glimpje frivoliteit dat Ozu zich toestond door een van de huwelijkskandidaten een Gary Cooper-lookalike te laten zijn. En dan wordt de film heel droevig, nog steeds in diezelfde statische beelden, als de vader om zijn dochter te helpen haar keuze te versnellen, doet alsof hij zelf ook gaat hertrouwen. Misschien wel mooier dan de onbetwiste klassieker Tokyo story, juist omdat het verhaal in alle andere handen een komedie was geworden en nu zo stil en verdrietig, maar nog steeds een beetje komisch is. In An autumn afternoon (1962), een van Ozu's zeldzame kleurenfilms en zijn laatste, zal hij het verhaal nog eens vertellen. In een box met Early summer (Bakushu, 1951), Tokyo story (Tokyo monogatari, 1953), Good morning (Ohayou, 1959) en The end of summer (Kohayagawa-ke no aki, 1961) of los verkrijgbaar.
Dana Linssen
Vanaf heden te huur en te koop op dvd (Bright Angel)


Ned Kelly
Gregor Jordan
Ned Kelly, zoon van een arme Ierse 'shitkicker' in Australië aan het eind van de negentiende eeuw, is een en al nobelheid. Hij wil echt op het rechte pad blijven, maar wordt keer op keer getart door het politiecorps, gerekruteerd uit Ierse bruten die zijn aangesteld om hun landgenoten er onder te houden. Beschuldigd van misdaden die hij niet heeft gepleegd, groeien Ned en zijn posse (onder wie Orlando Bloom) uit tot regelrechte outlaws die, als ze zich niet verschuilen in de het woud, banken overvallen. Als ze ook de hypotheekaktes van arme immigranten verbranden wordt het de Engelse overheid te veel en krijgt Ned de wrede commissaris Francis Hare (Geoffrey Rush) achter zich aan. Dan is hij al uitgegroeid tot een ware volksheld, deels Jesse James en deels Robin Hood, geliefd om zijn verzet tegen de gehate Victoriaanse regering. Na de algemeen als mislukt beschouwde vertolking van Mick Jagger als Ned Kelly in 1970 heeft Australië nu een respectabele verfilming van een van de grootste nationale iconen. De frisse Australische acteur Heath Ledger speelt Kelly met een ingetogen trots en vastberaden moed, die schuil gaan achter een breed uitwaaierende, vast historisch correcte baard. Ook de locaties ogen authentiek en de beelden van het ongerepte continent zijn mooi. Eigenlijk is er niets op deze film aan te merken. En dat klopt niet bij een film over een anarchistische outlaw. Kelly heeft niet één slechte eigenschap, het verhaal neemt niet één keer een onverwachte wending. Regisseur Gregor Jordan heeft elk rafelrandje uitgegumd en maakte een film die het best als 'degelijk' kan worden getypeerd. Had Jordan maar iets meegenomen van de ambiguïteit van zijn vorige film, de anarchistische oorlogskomedie Buffalo soldiers (volgende maand op deze pagina) of iets behouden van de zwarte humor uit zijn snelle gangsterklucht Two hands. Outlaws zijn niet gebaat bij te veel eerbied.
Rik Herder
Te huur op video en dvd (Universal)


Love Liza
Todd Louiso
Terwijl veel Amerikaanse regisseurs van hun onafhankelijk geproduceerde speelfilmdebuut een visitekaartje voor Hollywood maken, is Love Liza de spreekwoordelijke uitzondering op de regel. Regisseur Todd Louiso had daarbij het geluk dat scenarist Gordy Hoffman zijn bekendere broer Philip Seymour bereid vond om de hoofdrol te spelen van de nooit echt volwassen geworden IT-werker Wilson Joel, die na de zelfmoord van zijn vrouw zelf eveneens in een neerwaartse spiraal terechtkomt. De als acteur uit onder andere
High fidelity bekende Louiso heeft bovendien de moed om de kijker naar huis te sturen zonder de uit talloze mainstream films bekende boodschap dat als één deur zich sluit een andere automatisch weer opengaat. Wrange humor plus de invoelende liedjes van Jim O'Rourke op de soundtrack houden deze door de makers als een 'komische tragedie' omschreven film dragelijk, terwijl Wilson benzine begint te snuiven en zich door een vaag familielid laat overhalen om wedstrijden voor liefhebbers van modelspeelgoed te bezoeken. Ook vervreemdt hij zich van zijn al even wanhopige schoonmoeder Mary Ann (Kathy Bates), die alleen maar wil dat hij de afscheidsbrief van zijn echtgenote openmaakt, die als een rode draad door de film heen zwerft. Het is een bewijs van Hoffmans bijna geniaal te noemen acteertalent dat je niet ongedurig van hem wordt, maar dat je mee kunt gaan tot zijn personage aan het einde van de film de totale staat van hulpeloosheid heeft bereikt. Love Liza is een integer drama, dat de visuele beperkingen van zijn lowbudget productie met gemak ontstijgt en een hartverscheurende indruk achterlaat.
Oene Kummer
Te huur op video en dvd (Paradiso Home Entertainment)


En verder:

Evelyn (A-Film)
Dit in het Ierland van de jaren vijftig gesitueerde drama is gebaseerd op een waar gebeurd verhaal: een door zijn vrouw verlaten vader kreeg na een beroemde rechtzaak zijn drie kinderen weer terug. Pierce Brosnan speelt de alcoholistische vader in deze vlakgestreken tranentrekker, die door veteraan Bruce Beresford overdreven keurig werd geregisseerd, als ware het een EO-avondfilm. Men vraagt zich af of de Amerikaanse critici die de film enthousiast ontvingen net als Brosnan niet van de whiskeyfles konden afblijven. (Mike Lebbing)
(Te huur op video en dvd)

Swimming pool (Homescreen)
De dvd van François Ozons geraffineerde thriller komt met vier verwijderde scènes, toegelicht door de regisseur, en interviewfragmenten met hoofdrolspeelsters Charlotte Rampling en Ludivine Sagnier en Ozon zelf. Al met al een ietwat mager pakketje, al is de film zelf - die bij elke kijkbeurt iets nieuws biedt - natuurlijk voldoende reden Swimming pool in huis te halen. (Roel Haanen)
(Te koop op dvd)

Russian ark (De Filmfreak)
In vijftig minuten toont de 'making of' op deze dvd hoe Aleksander Sokoerov en zijn cameraman Tilman Büttner tot hun technische en artistieke hoogstandje kwamen. Het hele ontstaansproces van de film wordt uit de doeken gedaan, maar de beelden van Büttner die met een camera van 35 kilo geconcentreerd zwoegt om de hele film in één take op te nemen, maken de meeste indruk. Verder een documentaire over de Hermitage. (Roel Haanen)
(Te koop op dvd)

The treasure of the Sierra Madre (Warner)
Nadat hij zich ontevreden had uitgelaten over een van zijn eigen films, zou Elia Kazan tegen Martin Scorsese gezegd hebben: "Maar is het niet mooi dat wij in hetzelfde vak zitten dat The treasure of the Sierra Madre mogelijk heeft gemaakt?" Met dit citaat opent de uitstekende documentaire Discovering Treasure, met bijdragen van filmhistorici en regisseurs, waaronder Scorsese. Het audiocommentaar van Bogart-biograaf Eric Lax is zo mogelijk nóg doorwrochter: in tien minuten heeft hij meer namen, data, feiten, trivia en geruchten opgedist dan menig audiocommentaar in zijn geheel te bieden heeft. (Roel Haanen)
(Te koop op dvd)

Naar boven