Verwacht - maart 2005, nr 264


Dakota
Wim Verstappen
Voor ondergetekende was Dakota van Wim Verstappen en Pim de la Parra in 1974 de tweede kennismaking met een Nederlandse film - de eerste was Dik Trom en het circus in een tochtig Fries dorpshuis. Beide introducties bevielen zo slecht dat ik de poldercinema jarenlang links liet liggen. Als negenjarige criticus-in-de-dop bleek ik niet alleen te staan in mijn afkeer van Dakota, want bijna niemand lustte de commercieel geflopte Scorpio-productie. De compleet gerestaureerde film wordt opnieuw uitgebracht in het kader van een retrospectief ter ere van Kees Brusse, die op 27 februari zijn tachtigste verjaardag viert. Als vliegenier annex smokkelaar Dick de Boer probeert Brusse een illegaal vrachtje zonder tussenstops te vervoeren van Curaçao naar Nederland. Dat resulteert onder meer in een dialoogloze, twintig minuten durende vliegscène, die later door Verstappen zelf werd bestempeld als een van de mooiste dingen die hij op filmgebied had gedaan. Volgens een aanprijzende tekst van distributeur het Filmmuseum was de pers destijds "unaniem enthousiast over Brusses bijdrage en noemde men zijn rol 'briljant' en 'een prestatie van internationale allure'". Het kennelijke enthousiasme van de critici sloeg echter niet over, want de film sloot af met een verliespost van 750.000 gulden. Dat zat er ook al een beetje aan te komen, want de conflicten tussen verschillende medewerkers liepen hoog op. Cameraman Jan de Bont en zijn toenmalige geliefde Monique van de Ven kregen het aan de stok met Verstappen, die volgens hen te weinig aandacht besteedde aan de noden van de ster uit Turks fruit. Halverwege de opnamen verliet het echtpaar met slaande deuren de set, waarna Verstappen bleef zitten met een onvoltooide rol van Van de Ven, en Theo van de Sande de plaats van De Bont moest innemen. De affaire werd breed uitgemeten in de vaderlandse media, en dat was volgens Verstappen de oorzaak van het floppen van Dakota: "We kregen wel veel, maar geen goede publiciteit." Dankzij de re-release valt binnnenkort in de filmtheaters vast te stellen of Pim het bij het juiste eind had toen hij in een telegram aan Wim stelde: "Dakota your best film." Ook de loftuitingen van Paul Verhoeven stemmen trouwens nieuwsgierig naar een hernieuwde kennismaking. In Vrij Nederland schreef hij, uiteraard ironisch verwijzend naar de halve aanwezigheid van Van de Ven: "Eindelijk een Nederlandse film zonder seks!" Als broekeman had ik uiteraard nog nooit een Nederlandse film mét seks mogen aanschouwen. Desalniettemin, vol verwachting klopt mijn hart. Te zien vanaf 17 februari
Fritz de Jong


Constantine
Francis Lawrence

De DC-comic 'Hellblazer' speelt zich sedert het eerste verhaal uit 1985 af in Londen, maar voor de filmbewerking werd deze demonische geschiedenis verplaatst naar Los Angeles. Keanu Reeves speelt John Constantine, een kettingroker die het vermogen bezit om te forenzen tussen de hel en de aarde. Bij zijn strijd tegen illegaal in onze wereld rondwandelende demonen komt de kettingrokende detective op het spoor van een sinister potje blufpoker tussen God en de door Peter Stormare vertolkte Satan. Oorspronkelijk zou de occulte thriller geregisseerd worden door kitschkoning Tarsem Singh (
The cell), maar die bedankte op het laatste moment voor de eer. Zijn plaats is ingenomen door speelfilmdebutant Francis Lawrence, die evenals Singh gepokt en gemazeld is als clipjesregisseur, voor Gwen Stefani, Nelly Furtado, J-Lo, Destiny's Child en talloze andere grote muziekacts. Het ligt dan ook voor de hand dat Constantine er gelikt uit zal zien. Ook de spectaculaire bioscooptrailer wijst in de richting van veel visueel spierballenvertoon. De inwoners van Brunei zullen er niet van kunnen genieten: het streng islamitische land doet de film ongezien in de ban vanwege de mogelijk beledigende afbeelding van Satan en diverse (aarts)engelen. Te zien vanaf 24 februari


Les choristes
Christophe Barratier

Dit Franse koorknapendrama was vorige zomer al in de Nederlandse bioscopen te zien, maar nu de film genomineerd is voor Oscars voor de beste buitenlandse film en het beste filmlied komt hij nogmaals kleinschalig in roulatie. Een muziekdocent kijkt in een raamvertelling terug op zijn werk als tuchtschooldocent. Ondanks tegenwerking van een rechtlijnige schooldirecteur brengt de idealistische musicus de jonge crimineeltjes in aanraking met cultuur, door ze te laten zingen in een jongenskoor. De intense relatie tussen de docent en zijn pupillen is uitgewerkt in de traditie van Dead poets society. Het in nostalgisch licht badende drama was in Frankrijk goed voor meer dan zes miljoen toeschouwers. Te zien vanaf 24 februari


Hide and seek
John Polson
Na de traumatiserende zelfmoord van zijn geliefde echtgenote verhuizen Robert De Niro en zijn dochtertje Dakota Fanning naar een eng groot huis op een afgelegen locatie. Dat is natuurlijk vragen om suggestieve horrortaferelen, vooral als de altijd al wat griezelig uit haar grote ogen kijkende Fanning morbide spelletjes met haar poppen begint te spelen. Dokter Famke Janssen probeert het meisje te helpen, maar de Hollywoodse behoefte aan schrikeffecten voorkomt lange tijd de genezing, totdat de Australische regisseur John Polson aan het eind, in de geest van M. Night Shyamalan, een gigantisch fopkonijn uit zijn hoge hoed tovert. Te zien vanaf 3 maart


De koning en de vogel
Paul Grimault

Sprookjesbakker Hans Christian Andersen wordt dit jaar dubbel herdacht. Niet alleen viert de wereld - Denemarken voorop - zijn tweehonderdste verjaardag, het is tevens honderdvijfentwintig jaar geleden dat hij overleed. In 1980, ook al bijna een jubileum waard, bewerkte de Franse animatieveteraan Paul Grimault een sprookje van Andersen tot dit verhaal over een gehate koning die bespot wordt door de vogel uit de titel, die tevens dienst doet als de verteller. Na een kwart eeuw nu dan ook te zien in de Nederlandse bioscopen. Te zien vanaf 10 maart


Hitch
Andy Tennant
Nee, met Alfred Hitchcock heeft deze romantische komedie niets te maken. Na het serieuze uitstapje
Ali en de dynamische actiestrapatsen in I, robot keert Will Smith maar weer eens terug naar zijn oude stiel: het laten lachen van mensen. Als liefdesexpert Alex Hitchens stelt hij alles in het werk om een onooglijke accountant romantisch te koppelen aan fotomodel Amber Valletta. Ondertussen blijkt hij zelf de nodige liefdesadviezen te kunnen gebruiken bij zijn toenadering tot carrièrevrouw Eva Mendez. Regisseur Andy Tennant bewees eerder met Fools rush in en Sweet home Alabama dat hij prima uit de voeten kan met dit soort flinterlichte romcoms. Te zien vanaf 10 maart


Pleasant days
Kornél Mondruczó
Drie jaar na de Hongaarse première bereikt dit hangjongerenepos de Nederlandse bioscopen. Centraal staat een groepje jonge Hongaren, die verveeld om elkaar draaien gedurende een warme zomer. De titel Pleasant days mag dan ook ironisch worden opgevat. Sommige ooggetuigen rapporteerden dat ze moeite hadden om de zeurderige personages uit elkaar te houden, en een boze internetcriticus brieste zelfs dat je akten van deze film best mocht verwisselen, omdat het resultaat hoe dan ook een puinhoop was. Jury's op festivals in Locarno, Brussel en Sofia dachten er heel anders over, en gooiden er een stuk of wat prijzen tegen aan. Te zien vanaf 17 maart


The ring 2
Hideo Nakata
De eerste Hollywoodversie van het Japanse horrorfenomeen
Ringu werd nog toevertrouwd aan Amerikaan Gore Verbinski. Na het immense succes werd Hideo Nakata aangetrokken om zelf zijn creatie Ringu 2 te herverfilmen. Zes maanden na de akelige gebeurtenissen in The ring krijgt Naomi Watts opnieuw de nodige schrikeffecten te verduren door toedoen van een griezelige videoband. Te zien vanaf 17 maart


The passion of the Christ
Mel Gibson

Voor vele gelovigen is Pasen niet compleet als ze niet, in navolging van de Heiland, de nodige ontberingen ondergaan. Lange tijd gold het luisteren naar een uren voortslepende Matthäus Passion op wrakke stoeltjes in een kouwe kerk als de ultieme beproeving. Een minstens zo gruwelijke nieuwe traditie dient zich aan met de
re-release van het evangelie volgens Mel Gibson. De uitermate bloederige lijdensweg van Jezus komt andermaal in ieder schokkend detail tot leven in de bioscopen, in niet minder dan dertig filmkopieën. Opnieuw laat Jim Caviezel zich gewillig als een lam naar de slachtbank lijden, en opnieuw kijken reli-fundamentalisten als Gibson verlekkerd toe hoe de Christus (jaja, de enige echte) zijn leven opoffert om hun Verlossing mogelijk te maken. Te zien vanaf 24 maart


Triple agent
Eric Rohmer

Nouvelle vague-boegbeeld Eric Rohmer hoopt in april zijn vijfentachtigste verjaardag te vieren. En de oude Franse meester filmt gewoon maar door. In de thriller Triple agent volgt hij een Wit-Russische multispion die in de jaren dertig niet alleen Russen, Marxisten en fascisten bedonderde, maar zelfs zijn eigen vrouw. Meer hierover in de Filmkrant van april. Te zien vanaf 24 maart


Robots
Chris Wedge & Carlos Saldanha
In de Pathé-bioscopen verzorgt een clubje getekende robots al enkele weken de propaganda tegen het gebruiken van mobiele telefoons in de filmzaal. Geavanceerde 3D-uitvoeringen van dezelfde blikken wezens maken hun opwachting in de animatiefilm Robots. Het bedrijfje Blue Sky, eerder verantwoordelijk voor de aardige computeranimatie
Ice Age, durft de concurrentie aan op een markt die wordt beheerst door (nu nog) Disneydochter Pixar (The Incredibles) en DreamWorks (Shrek). Van de competitie hebben ze in ieder geval geleerd dat je klinkende namen nodig hebt in je stemmencast. En dus leent Ewan MacGregor zijn stem aan Rodney Copperbottom, een uitvinder die carrière wil gaan maken in Robot City. Onderweg ontmoet hij de nodige tegenslagen, maar ook karakters die praten met de stemmen van Halle Berry, Greg Kinnear, Mel Brooks en Jim Broadbent. Te zien vanaf 24 maart


Miss Congeniality 2
John Pasquin

In de komedie
Miss Congeniality veranderde FBI-agente Sandra Bullock van een lelijke eend (want: met bril) in een lekker stuk (want: zonder bril). Haar geslaagde poging om een aanslag op een miss-verkiezing te verijdelen maakte haar zo bekend, dat ze haar carrière als undercoveragent wel kan vergeten. Toch kruipt het misdaadbestrijdersbloed waar het niet gaan kan in Miss Congeniality 2, die in Amerika getooid is met de ondertitel Armed and fabulous. Als een vriendin ontvoerd wordt bewijst Sandra dat ze ook nu weer haar vrouwtje staat. Met of zonder bril. Te zien vanaf 24 maart

Fritz de Jong

Naar boven