Thuiskijken - april 2005, nr 265
Een selectie uit de videotheek van nieuwe, interessante en curieuze films die niet in de bioscoop zijn uitgebracht. En films opnieuw uitgebracht op dvd.
Bambi
David Hand
Bambi verscheen in het oorlogsjaar 1942. Het was de eerste keer dat er een dode viel in een Disney-film. Of het een met het ander te maken heeft, is ongewis. In de 'achtergrondreportages' die op de speciale dvd-uitgave te vinden zijn, wordt over een dergelijke link in ieder geval niet gerept. Wel zijn de opgetekende gesprekken tussen geestelijk vader Walt Disney en zijn animatoren te horen. Ze zijn tot leven gebracht door hedendaagse stemmen. Opvallend is dat er zo veel over muziek wordt gesproken, en over ritme. Muziek moet het gevoel van regendruppels opwekken, en van dwarrelende blaadjes. Muziek moet in het donkere woud een mysterieuze en spirituele sfeer oproepen. Voor het bokkengevecht ergens middenin de film, wordt het idee gelanceerd voor dramatische klanken, voor Wagner en Stravinsky. Door zijn werk aan Fantasia, zo vertelt Walt Disney, heeft hij de dramatische en suggestieve kracht van muziek ontdekt. Ook over het landschap waarin het hertenjong samen met zijn vriendjes Thumper (het konijn) en Flower (het stinkdier) rondhuppelt, wordt uitgebreid gediscussieerd. Grappig om te horen dat de epische landschappen van Gone with the wind als voorbeeld golden. En dat men voor de simpele decors te rade ging bij het werk van Japanse en Chinese schilders.
Op zeker moment komt ook de dood van Bambi's moeder aan bod. Men mikt hiermee op een groot en indrukwekkend drama. Opnieuw vertrouwt men op de suggestie. Ze sterft immers buiten beeld. De heren zijn het er ook over eens dat de film daarna wel snel moet overschakelen naar de lente en de vrolijke paartijd. Misschien vindt men dat nu, ruim zestig jaar later, een wat overhaaste actie. Bambi 2 is in de maak, en wordt in 2006 in de bioscoop verwacht. Het verhaal wordt na de dood van Bambi's moeder opgepakt. Bambi zal meer tijd doorbrengen met zijn vader.
De Disney-klassieker is door de digitale restauratie flink opgefrist. De twee extra scènes die gevonden zouden zijn, en die aan de dvd zouden zijn toegevoegd, zijn onzin. Het zijn twee storyboard-tekeningen, geen filmscènes.
Belinda van de Graaf
Te koop op dvd (Buena Vista Home Entertainment)
Forty guns
Samuel Fuller
Weinig cineasten zijn zo goed in het interpreteren van hun eigen werk als wijlen Samuel Fuller. In zijn autobiografie 'A third face' (2002) haalt hij zelfs Petrarca erbij om de seksuele politiek van zijn western Forty guns (1957) te analyseren. Volgens de klassieke dichter moet een vrouw zich masculiene eigenschappen aanmeten wil zij een man verleiden. Derhalve is Barbara Stanwyck, een 'helluva gal' in de ogen van Fuller, behoorlijk sterk. Wat betekent: zich eerst stoer gedragen als een vent en daarna smelten als een stukje ijs terwijl zij in een stoffige dorpsstraat haar grote liefde achterna rent.
Forty guns is een film over seks, macht en geweren. Stanwyck speelt Jessica Drummond, die met behulp van veertig revolverhelden een stadje regeert met ijzeren hand. Dan arriveert Griff Bonnell (Barry Sulllivan), 'gunslinger' van weleer, herboren sheriff en aantrekkelijk op de koop toe. Opeens staat haar wereld op zijn kop. Jessica komt terecht in een draaikolk van tegengestelde krachten: enerzijds de verleidelijke Griff, die haar machtspositie in gevaar brengt, anderzijds haar broer Brockie (John Drummond), een heethoofd dat Griff niet kan horen of zien. In het uitwerken van het conflict tussen geweld en liefde is de film doorspekt met fallische metaforiek: Jessica vraagt of zij Griffs revolver mag aanraken; een vrouwelijke geweermaker streelt liefdevol over het metaal van een geweer; een man gluurt naar een vrouw door de loop van een geweer. Dat is nou typisch Amerika, schrijf Fuller. Waarom denken mensen dat geweren sexy zijn? Fuller: "Hell if I know."
Met zijn film focust hij juist op de waanzin van de geweldsobsessie. Het is een feest om Forty guns op dvd te zien; zo weinig van Fullers vroege werk is verkrijgbaar op schijf. Deze uitgave van de Britse distributeur Optimum bevat bovendien onverwacht een schitterende transfer. Niet alleen is het zwart-wit beeld vrijwel smetteloos, ook is het in het originele CinemaScope-beeldformaat, dus geen 4:3 zoals op het hoesje staat, maar 2,35:1. Geluid is eveneens in orde, en wel in het originele mono.
Gawie Keyser
Te koop op import-dvd (Optimum, Engeland)
Japanese horror anthology vol. 1
Diverse regisseurs
Deze box biedt Nederlandse kijkers de mogelijkheid eens kennis te maken met het fenomeen van de Japanse direct-to-video markt. Al dik 20 jaar worden in Japan films gemaakt die geen bioscooproulement krijgen, maar gretig aftrek vinden in de videotheken. Daar zit vanzelfsprekend veel meuk vol seks en geweld tussen, maar ook gerespecteerde regisseurs halen hun voordeel uit de lage kosten en grote artistieke vrijheid die intrinsiek zijn aan dit medium. Sinds de digitale video het filmen aanzienlijk makkelijker heeft gemaakt, lijkt de Japanse videomarkt zelfs helemaal uit zijn voegen te barsten.
In Japanese horror anthology vol. 1 zijn negen korte films naar verhalen van Kadokawa opgenomen, met een complete lengte van een dikke vijf uur. De meeste zijn geschoten op digitale video en ziet er daardoor wat 'plat' uit, maar het valt meer te betreuren dat de kwaliteit van de meeste verhalen te wensen overlaat. Cruel kidnapping is zelfs een zwarte komedie die door de gehele cast zwaar schmierend wordt volbracht. Marginaal beter zijn Last day as a teenager (met een Final destination-achtig plot) en het bizarre The desire to kill anyone that passes. Echt interessant wordt het met Takayuki Sato's Regeneration, een perverse doch intrigerende vertelling over de amour fou van een professor en een 20 jaar jongere vrouw, die door een incest-trauma een vreemde eigenschap heeft ontwikkeld: elk lichaamsdeel dat ze verliest, groeit weer aan. Wanneer ze een hersentumor krijgt, besluit de professor tot een rigoreuze oplossing, met macaber resultaat.
Boven alle filmpjes steekt er één met kop en schouders uit, en dat is het poëtische The wooden clog with the red straps van Kenji Nakanishi. Hierin kijkt een verbitterde man terug op een jeugdliefde met bovennatuurlijke inslag. Het blijkt een liefde die hij nooit te boven is gekomen. Zijn muze wordt geweldig vertolkt door Chiaki Kuriyama, die in plaats van haar loeder uit Battle royale en Kill Bill, vol. 1 een gesloten, kreupel meisje speelt. Voorzien van een weemoedige sfeer die aan het werk van Pupi Avati (Una gita scolastica) herinnert, is dit ontroerende filmpje alleen al de aanschaf van deze box waard, en dat is een buitengewone prestatie.
Mike Lebbing
Te koop op dvd (Total Film)
