Thuiskijken - mei 2005, nr 266

Een selectie uit de videotheek van nieuwe, interessante en curieuze films die niet in de bioscoop zijn uitgebracht. En films opnieuw uitgebracht op dvd.


Samaritan girl
Kim Ki-Duk

Kinderprostitutie is nergens echt populair en regisseurs hebben het onderwerp dan ook zelden boven aan hun verlanglijstje staan. Veelfilmer Kim Ki-Duk, die eerder dit jaar nog twee films op het Filmfestival Rotterdam afleverde, legt op de dvd van Samaritan girl uit dat de film in Zuid-Korea veel kritiek heeft gekregen. Het is een pijnlijk onderwerp en men hoort liever niet dat het bestaat. Maar het is wel realiteit, legt de regisseur uit. De film haalde niet alleen de critici uit hun winterslaap, het drukte ook zwaar op de cast: een van de actrices moest regelmatig door de regisseur worden getroost omdat ze zo met haar personage te doen had. Ze had tot dan toe geen enkele acteerervaring. Kim had zelfs zoveel twijfels over het onderwerp dat hij overwoog de film maar helemaal niet te maken. Alleen een gesprek met de crew overtuigde hem ervan om door te gaan. Over de film: twee prachtige jonge meisjes waarvan er één een bijna sacrale uitstraling heeft, sparen voor een reis naar Europa doordat eentje zich als prostituee verhuurt. De ander regelt de afspraken. Als de politie op een zeker moment de hotelkamer binnenkomt, springt het meisje glimlachend uit het raam en valt voor de ogen van haar vriendin te pletter. Die besluit vervolgens met dezelfde mannen naar bed te gaan en ze het geld terug te geven. Alles in een naïeve poging het gebeurde ongedaan te maken. Haar vader ontdekt dat ze de hoer speelt en reageert daar redelijk emotioneel op. Serene vergezichten en huiselijke tafereeltjes worden afgewisseld met een incidenteel splatterfest en dodelijke chiropractie. Kim geeft fragmenten van horror, opwinding, liefde en verdriet maar hij zet niets door: verklaringen ontbreken. Maar wat moet je ook verklaren aan zo'n situatie? Het is duidelijk. In Berlijn kreeg Kim vorig jaar nog de prijs voor Beste regisseur. Naast de film zijn op de dvd ook nog een trailer en twee tv-spots te vinden maar vooral het interview met de regisseur maakt deze schijf de moeite waard.
Ronald Rovers
Te koop op dvd (Total Film)


The streetfighter trilogy
Shigehiro Ozawa, Teruo Ishii
Wie True romance heeft gezien, zal zich vast de scène herinneren waarin Christian Slater in een verlaten bioscoop volop zit te genieten van de ultra-gewelddadige Streetfighter-films. Het was een ode van scriptschrijver Quentin Tarantino aan zijn martial arts-held Sonny Chiba, die daarna opdook als Hattori Hanzo in
Kill Bill: Vol. 1 en meewerkte aan de gevechtschoreografie van het tweeluik. In Europa is Chiba niet zo bekend, maar in Japan en de VS kent iedere B-filmenthousiast hem als de anti-held Takuma Tsugiri van het ongekend nihilistische Gekitotsu! Satsujin ken/The streetfighter (1974), dat met Return of the streetfighter (1975) en The streetfighter's last revenge (1979) twee succesvolle vervolgen kreeg. De films werden door New Line in Amerika gedistribueerd, waar het eerste deel zelfs de dubieuze eer ten deel viel om een X-rating te ontvangen, een classificatie die alleen voor pornofilms werd gebruikt. In deze trilogie laat karate-expert Chiba zich door vuige sujetten inhuren om allerlei klusjes op te knappen, maar wanneer hij belazerd wordt (en dat blijkt hem voortdurend te overkomen) neemt hij op gruwelijke wijze wraak. Deze straatvechter maakt geen grappen. Met zijn ijzeren vuisten slaat hij zich letterlijk door honderden tegenstanders waarbij niet alleen het bloed rijkelijk vloeit, maar ook ledematen en zelfs oogbollen rondvliegen. De flinterdunne verhaaltjes en de bloeddorst maken de films voornamelijk genietbaar voor liefhebbers van seventies-cultfilms en Tarantino-adepten, want ook het schaamteloze inzoomen, de kleurige kleding en de funky muziek ontbreken niet. De trilogie kan echter een bepaalde surrealistische sfeer niet worden ontzegd en met name de breed uitgemeten vechtscènes in nachtelijke verlaten straten, die door slagregens worden geteisterd en fraai zijn uitgelicht, bezitten mede door het fraaie Toei-scope formaat een ware cinematografische flair. En dat Chiba ongekend charismatisch is en indrukwekkende karate-technieken aan de dag legt, dat zullen zelfs de meest verstokte Bruce Lee-fans moeten toegeven.
Mike Lebbing
Te koop op dvd (Total Film)


End of the century
Jim Fields, Michael Gramaglia
'End of the century' was de titel van het album dat The Ramones in 1980 maakten met de legendarische producer Phil Spector. De opnamen verliepen echter niet zonder problemen: de excentrieke Spector sloot de bandleden op in de studio en bedreigde hen met een pistool. Hoewel de plaat de Nederlandse top-tien hit 'Rock and roll highschool' opleverde, bleef succes in het eigen Amerika uit. Waardoor de punkrockers definitief genoegen moesten nemen met de status van 'de groep die duizenden andere bands inspireerde'. Het is jammer dat de door Jim Fields en Michael Gramaglia geregisseerde documentaire End of the century: The story of The Ramones qua vorm nauwelijks afwijkt van andere 'rockumentaires': veel pratende hoofden en een chronologische vertelling. Niettemin bevat het verhaal van The Ramones alle elementen van een klassiek familiedrama. De vier jongens uit Queens, New York die midden jaren zeventig The Ramones oprichtten waren geen broers, maar gedroegen zich wel als een disfunctioneel gezin. De politiek conservatieve gitarist Johnny wilde de band (lees: de business) als een militaire operatie leiden, terwijl bassist Dee Dee de eeuwige zesjarige was die het leuk vond om de anderen op de kast te jagen. Tussen Johnny en zanger Joey (een verlegen linkse hippie met dwangneuroses) kwam het nooit meer goed nadat de eerste met de vriendin van de laatste trouwde. Drummer Tommy zag de bui al hangen en beperkte zich na drie albums tot de rol van (co)producent. End of the century voelt in alle opzichten als een testament: Joey overleed voor de opnamen van de documentaire werden afgerond aan lymfeklierkanker, Dee Dee stierf in 2002 aan een overdosis en Johnny overleed vorig jaar aan prostaatkanker. De documentaire kent een soms matige beeldkwaliteit die wordt gecompenseerd door het geweldige geluid bij de live-opnames. De extra's bestaan vooral uit stukjes interview die niet in de film pasten.
Oene Kummer
Te koop op dvd (Warner Music)


R.W. Fassbinder Collectie I & II
Rainer Werner Fassbinder

Eind deze maand, op 31 mei, zou Rainer Werner Fassbinder zijn zestigste verjaardag hebben gevierd, ware het niet dat hij in 1982 bezweek aan een moedwillig toegediende drugsoverdosis. Je kunt je afvragen hoeveel bijzondere films het koortsachtig werkende film- en theaterbeest nog had kunnen afleveren in die tijd. Misschien wel niet eens zoveel: een interview met een zeer vermoeid ogende regisseur aan het eind van de jaren zeventig doet vermoeden dat zijn rauwe levensstijl een zware wissel trok op de filmmaker. Hoe dan ook, zoals het nu is heeft de cinefiel al een heel kluif aan het behappen van 's mans oeuvre, vooral als je ook nog zijn vele toneelstukken en tv-producties er bij wilt betrekken. Drie van Fassbinders sleutelwerken, de BRD-trilogie over de melodramatische heldinnen Maria Braun, Lola en Veronika Voss, zijn verzameld in de Fassbinder Collectie Volume I. Een deel van de extra's, aardige en deels Engelstalige interviews met de titelrolvertolksters, zijn afkomstig van de eerdere Criterion-uitgave van de trilogie. Ander bonusmateriaal, waaronder een wel heel erg academische analyse van het kleurgebruik in Lola, zijn nieuwer en verraden de Frans-Belgische signatuur van uitgever Cinéart. Nog overladener met extra's is het gelijktijdig verschijnende Volume II in deze reeks. Naast vijf belangrijke films uit de jaren zeventig (Faustrecht der Freiheit, Die Bitteren Tränen der Petra von Kant, Die dritte Generation, Angst essen Seele auf en Mutter Küsters' Fahrt zum Himmel) krijgt de thuiskijker bijna vijf uur extra's voor zijn kiezen, waaronder het voornoemde vermoeide interview, maar ook Fassbinders statische speelfilmdebuut Katzelmacher (1969) en het voor televisie vervaardigde revolutiedrama Die Niklashauser Fahrt (1970). Het is jammer dat sommige teksten snel en rechtstreeks uit het Frans zijn vertaald, waardoor je op het hoesje van Angst essen Seele auf geconfronteerd wordt met dit soort proza: 'Daaruit vloeit een kroniek van alledaags racisme voort, die op een rake wijze de kleinzieligheid en de voorliefde voor roddelen in het hedendaagse Duitsland typeert ...die, vóór de oorlog, het land naar het nazisme hebben gedreven.' Tsja. De kans is echter groot dat het niet eens opvalt, want het van begin tot eind consumeren van deze tsjokvolle boxen is hard werken. Eigenlijk zou je hiervoor heel even moeten kunnen beschikken over de maniakale werklust, die Fassbinder drieëntwintig jaar geleden zo akelig opbrak.
Fritz de Jong
Te koop op dvd (A-Film)


Ook op dvd:

Tommy
Pete Townshends rockopera doet het nog steeds goed op de planken, maar de ultieme versie blijft toch de verfilming door de Britse excentriekeling Kenneth 'Ken' Russell. In zijn lezenswaardige autobiografie 'A British picture' gaf hij al hoog op over deze peperdure en technisch zeer complexe productie en op het audiocommentaar blijkt hij nog steeds in zijn nopjes met de flamboyante muziekfilm. De extra's op de tweede dvd van deze box zijn niet bijster spectaculair - Ann-Margrets interview haalt het natuurlijk niet bij haar wulpse optreden in de film - maar de gesprekken met Townshend zijn de moeite waard, en dan met name zijn uiteenzettingen over Tommy's revolutionaire sound design. Al in 1975 voorzag The Who-gitarist (die aan één oor doof is) de film van een Dolby Surround mix waarmee de bioscoopbezoekers vanuit vijf verschillende speakers met geluid werd bestookt.
Mike Lebbing
Te koop op dvd (House of Knowledge)

Eternal sunshine
Met
Eternal Sunshine of the spotless mind bleek scenarist Charlie Kaufman, na virtuose hersenkrakers als Being John Malkovich en Adaptation., ook het hart diep te kunnen raken. Een leven zonder slechte herinneringen en ervaringen is geen leven, zo houden Kaufman en regisseur Michael Gondry de kijker voor, in hun briljant geconstrueerde drama waarin ex-geliefde Kate Winslet en Jim Carrey alle herinneringen aan elkaar uitwissen. De speciale dvd-editie besteedt vooral aandacht aan Gondry's voorliefde voor visuele illusies, in een gedetailleerde reconstructie van de sleutelscène waarin Winslet definitief weggaat bij Carrey. Opmerkelijk in het blokje weggelaten scènes is een subplotje over een andere vrouw in het leven van Carrey's personage. Erg toepasselijk bij een film die gaat over het uit je geheugen wissen van mislukte relaties.
Fritz de Jong

Watership down
Noem de titel Watership down, en je hoort onmiddellijk de zalvende tonen van het nummer 'Bright eyes'. Op de dvd-uitgave van de animatiekraker uit 1978 vertellen producent/regisseur Martin Rosen en (geluids)editor Terry Rawling dat niemand - inclusief zanger Art Garfunkel en platenmaatschappij CBS - veel in het nummer zag. De internationale hitnoteringen bewezen hun ongelijk. Het ietwat saai achter een mengtafel geënsceneerde gesprek is informatief, en ontaardt gelukkig niet in het gegiebel dat je vaak krijgt als makers jaren na dato op een achternamiddag hun eigen werkstuk gaan becommentariëren. De voor jonge kijkers ongeschikte tekenfilmversie van Richard Adams' konijnenkroniek over konijnen die op zoek gaan naar een veiliger onderkomen staat nog steeds als een huis, met als hoogtepunt het alternatieve scheppingsverhaal, waarin de leider van het konijnenvolk door de godheid Frith de boze wereld in wordt gestuurd.
FdJ
Te koop op dvd (Warner)

Naar boven