Verwacht - juni 2005, nr 267

La vida que te espera
Manuel Guttièrrez Arágon

Een ontheemdend effect heeft La vida que te espera. De film speelt in de Pasvallei in het noorden van Spanje waar op het eerste gezicht de oude archaïsche tradities nog in ere worden gehouden. Gelooide, oude boeren wonen er die hun koeien wulpse vrouwennamen geven, en die hun dochters heen en weer commanderen als waren het koeien. De gemoderniseerde, bewoonde wereld oogt ver weg maar dat is schijn. Eigenlijk zijn de eeuwenoude boerentradities het aan het afleggen tegen de melkquota uit Brussel. Wie de papieren niet juist heeft ingevuld krijgt 's nachts mannen in pakken op bezoek die het melkoverschot over de grindweg uitstorten. Julio Medems debuut Vacas herrijst in de passie die de boeren voor hun koeien tentoon spreiden maar Manuel Guttièrrez Arágon laat de surrealistische toets deze keer uit de werkelijkheid zelf komen. De wereldvreemde boze boer die woedend de dochter van zijn rivaal in de stal vastketent als een koe. De quotacontroleurs die in hun jeeps opduiken tussen de droevig ingezakte boerderijen om van dat aardse harde bestaan een absurd theater te maken. De stadse dochter van de boer die haar buikdansliefde doorgeeft aan lievelingskoe Vanessa wier melk prompt begint te spuiten bij de eerste tonen Arabische muziek. In die al die curieuze botsingen schuilt het conflict tussen oud en nieuw. Duidelijk is dat Arágon hecht aan de tradities. Zijn film maakt voelbaar hoe in dat leven dichtbij aarde, dauw, melk en koeien eigenlijk iedere vernieuwing een vervreemding betekent. Te zien vanaf 9 juni
Jann Ruyters

A lot like love
Nigel Cole
Ashton Kutcher, die op MTV in Punk'd zo graag collega-vipjes in hun hemd mag zetten, staat gewoonlijk zelf voor paal zodra hij moet optreden voor een camera. Zo ook in deze romcom van Engelsman Nigel Cole, die in de succesvolle komedies Saving Grace en Calendar girls nog de suggestie wekte over een gezonde portie Europese gêne te beschikken. Daarvan is niets te merken in het zeer Hollywoodse A lot like love, waarin Kutcher op doorreis verliefd wordt op wilde meid Amanda Peet. Na een onstuimig potje seks op een vliegveld spreekt het duo af elkaar na zeven jaar opnieuw te ontmoeten. Dat levert niet het warm menselijke drama op dat het naar Before sunset lonkende uitgangspunt belooft, maar vooral een boel olijke ontmoetingen en een vermoeiend door de tijd huppelende stoplichtrelatie. Te zien vanaf 2 juni

The beautiful country
Hans Petter Moland

Dat de Noor Hans Petter Moland van mooie plaatjes houdt bewees hij al met het krachtige poolexpeditiedrama Zero Kelvin. Dat hij ook op warmere locaties oog heeft voor fotogenieke landschappen blijkt uit The beautiful country, een van Vietnam via Maleisië naar de VS meanderend drama, waarin een Vietnamees jongetje in het beloofde land Amerika op zoek gaat naar zijn vader. Moland gokt op de eenvoudige sentimenten en mist de lef van Michael Winterbottoms oneindig veel betere vluchtelingendrama In this world. Pas als tegen het eind Nick Nolte opduikt als de yank die de hoofdpersoon verwekt heeft veert de film op. Net als in Clean slaagt de grommende Hollywoodveteraan erin om een al bijna ten dode opgeschreven film met zijn loutere aanwezigheid tot leven te wekken. Te zien vanaf 9 juni

Guess who
Kevin Rodney Sullivan
Alsof er met A lot like love niet al meer dan genoeg films met Ashton Kutcher draaien is de jongensachtige geinponem ook te zien in deze variant op Stanley Kramers klassieke sixtieskomedie Guess who's coming to dinner. In 1967 kregen conservatieve ouders Katharine Hepburn en Spencer Tracy een rolberoerte bij de gedachte dat Sidney Poitier hun schoonzoon zou worden. Guess who draait de boel om, door Kutcher als blanke melkmuil te introduceren in de zwarte familie van Bernie Mac. In Amerika was die confrontatie goed voor een stevige kaskraker. Dat was maar goed ook, want het kostte de filmmakers fortuinen om Kutchers dag en nacht gedragen kaballa-armbandje digitaal uit beeld te poetsen. De makers vonden de zwart-wit-thematiek al gewaagd genoeg, en wilden Kutchers flirt met de in Hollywood nog immer hippe joodse spiritualiteit niet ook nog betrekken in de discussie. Te zien vanaf 9 juni

Kameleon 2
Steven de Jong
Hotze de Roos schreef bijna zestig avonturen met de Friese belhamels Sietse en Hielke Klinkhamer. Steven de Jong kan dan ook nog wel even vooruit als de tweede Kameleonfilm net zo'n kaskraker zou blijken als de eerste, die met 750.000 bezoekers de best bezochte Nederlandse film van 2003 werd. Het knusse dorpsgevoel van de Klinkhamertjes dreigt in Kameleon 2 te sneuvelen voor moderne fratsen als een snelweg en een villawijk. De Jongs vaste acteur Rinse Westra bewaakt als Veldwachter Zwart het provincialisme met uitspraken als 'potverdomme in 'e kont'. Bij wijze van publiciteitsstunt toeren de makers vanaf 15 juni eerst langs verschillende plaatsen in een alternatieve elfstedentocht. Twee weken later zal de film alle kinderhanden in de rest van het land gauw vullen. Te zien vanaf 12 juni, landelijke release 29 juni

Madagascar
Eric Darnell & Tom Grath

Na het artistiek en commercieel tegenvallende Shark tale komen de makers van Shrek opnieuw met een wat mindere digitale animatiefilm. Nou kan niet elke 3D-animatie een mijlpaal als Toy story of The incredibles opleveren. Toch moet het de tekenfilmdivisie van DreamWorks steken dat aartsconcurrent Pixar navenant vaker de grenzen weet te verleggen. Met aan het roer AntZ-regisseur Eric Darnell zetten in Madagascar enkele verstedelijkte dierentuinbewoners uit New York koers naar Afrika. De met de stemmen van Ben Stiller, David Schwimmer en Jada Pinkett-Smith babbelende Zebra, Leeuw, Hippo beleven in de wildernis cartooneske avonturen met de inheemse vosapen, die worden bezield door komieken Sacha Baron Cohen en Cedric the Entertainer. Te zien vanaf 16 juni

Batman begins
Christopher Nolan

Dankzij Revenge of the Sith weten we inmiddels hoe Darth Vader aan zijn astma en zijn glanzende zwarte helm kwam, terwijl de tv-serie Smallville week in week uit laat zien hoe Clark Kent door het leven ging als Supertiener. Nu worden ook de eerste schreden op het wrekerspad van The Caped Crusader onthuld, in Batman begins. Met supertalent Christopher Nolan (Following, Memento, Insomnia) op de regiestoel is dit dé superheldenfilm om dit jaar naar uit te kijken. Titelrolvertolker Christian Bale heeft na zijn onthutsende gewichtsverlies voor de spookachtige thriller The machinist gelukkig weer wat vlees en vooral spieren aan zijn botten gekweekt. Het flitsend vormgegeven vleermuispak paste hem nog net op tijd om zijn rol te mogen behouden. Te zien vanaf 16 juni

Upside of anger
Mike Binder

De makers van 'Desperate housewives' bewijzen iedere week dat je met humor en verwondering kunt kijken naar het leven in Amerikaanse suburbia. Schrijver/acteur/regisseur Mike Binder benadert het leven in een buitenwijk wat serieuzer in Upside of anger. De altijd betrouwbare Joan Allen (Nixon, The contender) speelt in dit bitterzoete drama een in de steek gelaten huismoeder die haar frustraties en drankzucht afreageert op haar vier dochters, die stuk voor stuk oud genoeg lijken om op zichzelf te wonen en zodoende ongelukkig te worden in hun eigen buitenwijk. Veertiger Binder reserveerde voor zich een rol als een onfrisse buurman die aanpapt met jongste dochter Erica Christensen (Traffic), maar de mannelijke hoofdrol is weggelegd voor Kevin Costner. Als uitgerangeerd sporter solliciteert hij naar de vrijgekomen positie van Man over de vloer (m/v). Te zien vanaf 23 juni

Unleashed
Louis Leterrier

Luc Besson treedt na Kiss of the dragon opnieuw op als schrijver/producent voor martial arts-ster Jet Li. De als een vechtmachine opgevoede Li wordt na de dood van zijn wrede baas opgevangen door Morgan Freeman, die hem als blinde pianostemmer (!) probeert te leren wat het is om mens te zijn. Bij wijze van wederdienst mept Li de onverlaten tot moes, die Freeman als misdaadgetuige opjagen. Te zien vanaf 23 juni

War of the worlds
Steven Spielberg
Omdat Steven Spielberg en Tom Cruise beiden een gaatje hadden in hun goedgevulde agenda's werd dit met special effects overladen sf-spektakel vervaardigd in een recordtijd van slechts zeven maanden. H.G. Wells' klassieke verslag van een aanval op Aarde door oorlogszuchtige Marsbewoners werd beroemd door Orson Welles' radiohoorspel dat in 1938 voor paniek onder vele luisteraars zorgde. In de geest trouw blijvend aan Wells én Welles verhuizen Spielberg en scenarist David Koepp (Jurassic Park, Stir of echoes, Spider-man) de vernietigende aanval van buitenaardse terroristen naar hedendaags Amerika. Te zien vanaf 29 juni

Hawaii Oslo
Erik Poppe

Een steeds terugkerend beeld van een draaiende caleidoscoop verraadt dat de Noorse Tiger- en Oscarkandidaat Hawaii, Oslo het leven beschouwt als, inderdaad, een caleidoscoop. In navolging van mozaïekfilmers als Paul Thomas Anderson en Alejandro González Iñárritu verweeft Erik Poppe een vijftal verhalen over zeer verschillende mensen die allen op een keerpunt in hun leven staan. De sinds American beauty niet meer weg te denken repeterende marimbadeuntjes benadrukken dat de personages uit hun alledaagse leventjes stappen om deel uit te maken van het grotere geheel, waar begrippen als dood, leven, lot en toeval de dienst uitmaken. Te zien vanaf 30 juni

Exorcist: The original prequel
Paul Schrader
Met een succesvolle wereldpremière op het Brusselse festival voor de fantastische film forceerde Paul Schrader een bioscooprelease van zijn eerder door filmmaatschappij Warner afgekeurde versie van The exorcist IV: The beginning. Na het artistieke en commerciële echec van de door Renny Harlin vrijwel geheel opnieuw gedraaide prequel op William Friedkins horrormijlpaal voltooide Schrader zijn eigen visie op de eerste ontmoeting van Father Lankester Merrin (Stellan Skarsgård) met het Kwaad. Wie beroepsmoralist Schrader in films als Taxi driver, Raging bull en Affliction een beetje gevolgd heeft zal begrijpen dat er over dat Kwaad, dat zich manifesteert in nazi-Duitsland en Oost-Afrika, bepaald niet frivool of luchthartig wordt gedaan. Te zien tijdens AFFF en daarna vanaf eind juni

Fritz de Jong

Naar boven