Verwacht - februari 2006, nr 274


The descent
Neil Marshall

"Zes soldaten. Volle maan. Kansloos." Zo luidde de reclameslogan van de op verschillende horrorfestivals bekroonde weerwolvenfilm
Dog soldiers. De Engelse schrijver-regisseur Neil Marshall keert nu terug met een wat minder pakkende tagline ('Afraid of the dark? You will be.'), maar ook met een film die over de hele linie enger en spannender wordt gevonden dan de voorganger. Een groepje vrouwelijke bergbeklimmers daalt af in een spelonk waar ze overvallen worden door duisternis, claustrofobie en monsters met scherpe tanden en weinig goeds in de zin. (Te zien vanaf 2 februari)


Me and you and everyone we know
Miranda July
De debuutfilm van de Amerikaanse kunstenares Miranda July gaat direct na zijn première op het Filmfestival Rotterdam de Nederlandse bioscopen in. Jann Ruyters
besprak de door contactgestooorde zielen bevolkte film al in Filmkrant 273 en observeerde: "Haar film is geen sombere weerslag van doorgeschoten individualisering, eerder is het een ode aan creativiteit en fantasie, misschien wel de andere kant van dezelfde medaille. Hoop schuilt in het artistieke oog waar ieder van haar personages blijk van geeft. (...) 'Leef met fantasie, moed en gratie', luidt het motto van July. Haar film laat zien hoe dat moet."
En daar won ze ook nog flink wat prijzen mee in onder meer Cannes, Chicago, Stockholm en Sundance. (Te zien vanaf 2 februari)


The ice harvest
Harold Ramis

"Ik verdien de kost met het aanklagen van mensen. Jij verkoopt porno. En Bill Guerrard vermoordt mensen." Niet echt slim dus van maffia-advocaat John Cusack om samen met pornoboer Billy Bob Thornton een paar miljoen dollar te stelen van voornoemde gangster Guerrard (Randy Quaid). Als de ijskoude nachtclubeigenares Connie Nielsen zich er ook nog mee gaat bemoeien zijn alle ingrediënten aanwezig voor een misdaadkomedie met een stevige snuf film noir. Harold Ramis werkt zich ambachtelijk door het vlotte scenario, maar blijkt toch beter uit de verf te komen als regisseur van high concept-komedies als
Analyze this en het onvolprezen Groundhog day. De in winters Wichita, Kansas gesitueerde film wordt vooral gedragen door de aanstekelijk spelende cast, waarbij onze favoriete dikzak Oliver Platt weer eens een glansrol opeist als een dronken jurist die werkelijk alle schaamte voorbij is. (Te zien vanaf 2 februari)


Just friends
Roger Kumble
De uit Sitcomland afkomstige grapjurk Ryan Reynolds trekt in de klucht Just friends zo'n lollig schuimrubberen fat suit aan waar Eddie Murphy (
The nutty professor) en diens kloon Martin Lawrence (Big Momma's house, zie hieronder) ook zo dol op zijn. In flashbacks blijkt dat de succesvolle versierder Reynolds als tiener een moddervette pispaal was, die ook nog een blauwtje liep bij het stuk van de school Amy Smart. Bij terugkeer naar zijn geboortedorp moet blijken of Smart nog steeds alleen maar vrienden wil blijven met de inmiddels afgeslankte en zelfverzekerde ex-loser. (Te zien vanaf 9 februari)


Crossing the bridge: The sound of Istanbul
Fatih Akin

Gegen die Wand van de Duits-Turkse filmer Fatih Akin werd vorig jaar door Nederlandse filmjournalisten verkozen tot film van het jaar, en verwierf daarvoor al flink wat prijzen in het festivalcircuit. In Akins aanstekelijke muziekdocumentaire Crossing the bridge banjert Einstürzende Neubaut Alexander Hacke (hij was ook muziekconsulent bij Gegen die Wand) als een reus door Istanbul. Hij krijgt werkelijk alle hippe undergroundmuzikanten aan beide kanten van de Bosporus aan 't musiceren. (Te zien vanaf 9 februari)


Fun with Dick and Jane
Dean Parisot
Na steeds serieuzer te nemen rollen in
The Truman show en Eternal sunshine of the spotless mind wilde Jim Carrey - de komiek met de elastieken mimiek - ook wel weer eens een ongecompliceerde bekkentrekkersfilm maken. In Fun with Dick and Jane valt hij diep als manager bij een Enron-achtig megabedrijf. Wanneer hij na het faillissement nergens aan de bak komt gaat hij samen met echtgenote Téa Leoni banken beroven. Dit gegeven leverde in 1977 al eens een komedie met dezelfde titel op, met hoofdrollen voor George Segal en Jane Fonda. Eigenlijk waren we die film al vergeten. Dat lot hangt deze matig ontvangen remake ook boven het hoofd. (Te zien vanaf 9 februari)


Nanny McPhee
Kirk Jones

In de wetenschap dat Mary Poppins al eens gemaakt was bewerkte Emma Thompson de Nurse Mathilda-boeken van Christianna Brand tot een vergelijkbare familiekomedie over een malle gouvernante, die ze dan ook maar meteen zelf speelt. Ze moet zich ontfermen over de zeven losgeslagen kinderen van een vader die pas weduwnaar is geworden, een rol die op het lijf geschreven lijkt van knuffelbeer annex vrouwenidool Colin Firth. Om het kroost in het gareel te houden heeft Nanny McPhee wel wat magische trucjes nodig. Regisseur Kirk Jones maakte eerder
Waking Ned en bewees daarmee dat hij een film luchtig kan houden. Net wat dit materiaal nodig lijkt te hebben. (Te zien vanaf 9 februari)


Bambi II
Brian Pimental
In het imperium van de Machtige Muis is men al lang vergeten dat oprichter Walt Disney een afkeer had van vervolgfilms. Sinds Fantasia in
2000 in een nieuw jasje werd gestoken zijn zelfs de klassiekers die Walt zelf (mede) maakte niet meer veilig voor sequelitis. Ook Bambi (1942) moet er nu aan geloven. De makers van Bambi II zagen in dat het cyclische beeldgedicht over geboorte, volwassenheid en de dood zich niet leende voor een vervolg. In plaats daarvan kozen ze voor een zogenaamde 'midquel'. Hierin zullen we zien hoe Bambi als puberend hertje moet leren omgaan met de wrede dood van zijn moeder en het samenleven met zijn tot dan toe nogal afwezige vader, de Grote Prins. We schijnen zelfs getuige te gaan worden van Bambi's eerste echte schreden op het romantische pad. (Te zien vanaf 15 februari)


Dreamer: Mijn droompaard
John Gatins

Voormalig kindsterretje Kurt Russell speelt de vader van het best verdienende actricetje van dit moment, Dakota Fanning. Paardentrainer Russell wil het bijltje er bij neergooien wanneer het beste paard van stal een poot, pardon been breekt. Dochterlief ontfermt zich echter over de afgeschreven knol en maakt er met veel liefde en toewijding weer een echt raspaardje van. En passant bloeit haar brommerige familie - die verder bestaat uit moe Elisabeth Shue en opa Kris Kristofferson - helemaal op van deze aaneenschakeling van paardenfilmclichés. Vooral meisjes van een jaar of elf, twaalf zullen ervan smullen. Waarmee Dakota in feite haar eigen doelgroep is geworden. (Te zien vanaf 15 februari)


Percy, Buffalo Bill & ik
Anders Gustafsson
Het Zweden van de jaren vijftig vormt het decor voor deze ambachtelijke bewerking van een autobiografische jeugdroman van Ulf Stark. In dit groeipijnendrama beleeft Ulfs alterego een memorabele zomer op een eiland. Opa vertelt hoe hij de echte Buffalo Bill ontmoette en zijn boezemkameraad legt het aan met een bevallige eilandbewoonster, die tegelijk ook Ulfs hart gestolen heeft. (Te zien vanaf 16 februari)


Big momma's house 2
John Whitesell
Na de ronduit abjecte klucht
Big Momma's house kruipt de notoir onleuke Martin Lawrence voor dit lang gevreesde vervolg opnieuw in een fat suit om als undercoveragent in een reutelend en ronkend oudewijvenlichaam een nationale ramp te voorkomen. De trailer laat zien hoe Big momma over het strand stampt in een gele bikini en verder voorspellen we dat de dubbeltjesplatte grappen over diarree, homo's en allerhande raciale groeperingen niet van de lucht zullen zijn. (Te zien vanaf 16 februari)


Prime
Ben Younger

Nu Woody Allen zich voorlopig even richt op de verleidingen van Londen en Scarlett Johansson (
Match point, Scoop) kunnen jongere filmmakers zich eindelijk een New Yorkse setting veroorloven met joodse familieperikelen, psychiatrische banksessies en een heterorelatie tussen een oudere en een jongere partner. Scenarist en regisseur Ben Younger voert Uma Thurman op als de oudere shiksa die het aanlegt met joodse jongeman Bryan Greenberg. Thurman doet haar verhaal uit de doeken aan psychiater Meryl Streep, niet wetend dat dat nou juist de moeder is van haar liefje. Doordat Streep niks zegt en het scenario voorziet in meerdere identiteitsverwisseling belooft dit alles nog een behoorlijk dolle boel te worden. En dat alles zonder Woody. (Te zien vanaf 16 februari)


Chaos
Tony Giglio
Terwijl Reese Witherspoone de grote acteerprijzen binnen gaat halen met haar vertolking van June Carter in
Walk the line blijft haar echtgenoot Ryan Philippe een beetje steken in de rol van de onervaren politieman. Eerder speelde hij al een groentje naast Matt Damon in Crash. In de misdaadfilm Chaos komt hij in actie als 'rookie' naast de Britse routinier David Statham (Snatch, The Italian job). De smerissen staan voor een raadsel als een dievenbende onder aanvoering van Wesley Snipes een bank overvalt zonder iets te stelen. (Te zien vanaf 23 februari)


Aeon Flux
Karyn Kusama

Van vrouwelijke superheldinnen kan schrijver dezes maar moeilijk genoeg krijgen - zolang ze maar Buffy Anne Summers heten. Zitten we echter te wachten op de avonturen van Aeon Flux, een animatiecreatie van Koreaan Peter Chung die ook
The chronicles of Riddick op zijn geweten heeft? Het antwoord op deze retorische vraag luidt: weet niet. Regisseuse Karyn Kusama debuteerde ooit wel sterk met haar feministische Rambo-variant Girlfight, terwijl haar miljoenenverslindende real life versie van de MTV-serie kan bogen op bijdragen van Oscarwinnaressen Charlize Theron (in de titelrol) en Frances McDormand. Op basis van de trailers mag je The matrix-achtige actie verwachten in een postapocalyptische setting. De in nauwsluitende kruippakjes gehulde supervrouw Aeon Flux pleegt namens een groep rebellen aanslagen op totalitaire schurken, waarbij ze stoere oneliners als "you may wanna duck" niet schuwt. Gaat zoiets een film lang leuk uitpakken? Weet niet. (Te zien vanaf 23 februari)

Fritz de Jong

Naar boven