Vitaal Latijns-Amerika
Preekt de negende editie van het Latin American Film Festival (LAFF), dat van 7 t/m 12 mei in het Louis Hartlooper Complex wordt gehouden, de revolutie? De festivalposter doet het vermoeden, want daarop staat Emiliano Zapata, een van de leiders van de Mexicaanse Revolutie in 1910. De revolutieheld staat voor het energieke en vitale karakter van het festival. Op het programma staan ruim veertig speelfilms en documentaires uit of over Latijns-Amerika, die een indruk geven van de huidige filmcultuur. Te zien zijn onder meer The Last Elvis (Amando Bo, 2012), over een fabrieksarbeider die als Elvisimitator zich een beter leven droomt. In de openingsfilm Después de Lucía (Michel Franco, 2012) zet het pesten door scholieren van een tiener in Mexico-Stad een keten van noodlottige gebeurtenissen in werking. Het festival heeft deze editie geen overkoepelend thema, maar iedere dag een ander. In het thema 'Outcasts' gaat het over mensen die buiten de boot vallen, zoals de gepeste scholier in Después de Lucía. 'Forever Young' bevat films over ouderen, met als strekking dat ouderdom en uitgeblustheid verschillende zaken zijn. 'Political Scars' richt zich op films over het bloedige verleden van veel Latijns-Amerikaanse landen. 'Art = Power' bevat films over de positieve invloed van kunst in dictatoriale landen. In 'The Winner Takes It All' zijn de festivalwinnaars te zien en de favoriete Latijns-Amerikaanse film van Filmkrantredacteuren Dana Linssen (Garage Olimpo, Marco Bechis, 1999), Ronald Rovers (Tony Manero, Pablo Larraín, 2008) en Volkskrantcriticus Berend Jan Bockting (El mariachi, Robert Rodriguez, 1993). Naast filmvertoningen zijn er op het festival debatten, interviews en, niet te vergeten, fiesta's.laff.nl
